สายธารความรู้สู่การเลี้ยงโคอย่างพอเพียง ตอนที่ 18 เป็นโคไทยอยู่ดี ๆ ...ทำไมจึงกลายเป็นเนื้อย่างเกาหลีไปได้

วันนี้ในขณะที่เดินทางไปมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีร่วมกับครูบาสุทธินันท์และเพื่อนักศึกษาบูรณาการศาสตร์ เป็นการเดินทางท่ามกลางหนาวแรกของปีที่ลมแรงเป็นพิเศษ

ตัดสินใจรับประทานมื้อเย็นที่ร้านเนื้ออย่างเกาหลีที่ศรีสะเกษ ด้วยความเคยชินกับการรับประทานเนื้อย่างที่บุรีรัมย์ก็รีบสั่งเมนูเด็ดตามแบบฉบับของร้านเนื้อย่าง นั่นคือ เนื้อรวม 2 ชุดเล็ก

เมื่อบริกรนำมาเสิร์ฟก็แปลกใจ อ้าวทำไมมีแต่เนื้อหมู หมูสามชั้น และเครื่องในหมู แล้วบรรดาเนื้อวัว เนื้อปลาหมึก หายไปไหน... เราหรือนึกว่าจะได้บรรดาเนื้อ ๆ ครบเหมือนที่บุรีรัมย์ แต่ที่ศรีสะเกษเนื้อที่สั่งไปและได้มาคือเนื้อหมู อ้าว...หรือว่าเนื้อวัว ปลาหมึกหมด ... หรือไม่มีวัว ไม่มีหมึก

โดยปกติของร้านเนื้อย่างจะขาดไม่ได้คือ เนื้อวัว เพราะต้นตำรับของเนื้อย่างเกาหลี ก็ต้องมาจากเกาหลีเขาใช้เนื้อวัวชิ้นใหญ่ ๆที่หมักอย่างดีมาย่างแล้วใช้บรรดาผักสดห่อเนื้อราดนำจิ้มรับประทานเหมือนกับการรับประทานแหนมเนืองเมืองหนองคายบ้านเรา

แต่พี่ไทยเราฉลาด นำเนื้อวัวไทยไปปรับใช้ทั้งย่างและต้ม รวมวิธีการทำเนื้อย่างเกาหลีมารวมกับสุกี้แล้วปรับใช้ในแบบฉบับของบ้านเราเป็นเนื้อย่างเกาหลี มีเตาย่าง มีกระทะ และมีบรราดาผักมากมาย โดยใช้วิธีย่างเนื้อในกระทะเหมือนเนื้อย่างเกาหลีต้นตำรับ ไม่ใช้ผักห่อเนื้อแต่ต้มลงไปในน้ำชุบในกระทะ เหมือนกับสุกี้ มีอาหารหลากหลายมากขึ้น ทั้งเนื้อวัว เนื้อหมู บรรดาเครื่องใน และอาหารทะเลหลากหลาย ใช้ได้ทั้งย่างและต้ม แสดงให้เห็นว่าบ้านเรามีอาหารอุดมสมบูรณ์มากพอที่จะสร้างเมนูแปลกใหม่ได้ไม่สิ้นสุดที่ร้านเนื้อย่างที่บุรีรัมย์จะมีอาหารหลากหลายมากขึ้น มีทั้งสั่งเป็นชุดหรือแบบบุฟเฟ่ต์ เนื้อวัวที่เขาใช้ตั้งชื่อว่าเนื้อย่างเกาหลีก็ลดบทบาทลง สาเหตุเพราะเวลานี้ราคาเนื้อวัวแพงถึงกิโลกรัมละ130 บาท จึงต้องใช้เนื้ออย่างอื่นมาเสริมให้มีตัวเลือกมากขึ้น คนกินก็มีสิทธิเลือกกินมากขึ้น ทำอย่างไรคนไทยจะได้กินเนื้อย่างเกาหลีที่ทำจากเนื้อวัวดีๆ มีความนุ่มไขมันแทรก มีคุณภาพ เหมือนต้นตำรับ คนไทยต้องเลี้ยงวัวให้มีคุณภาพ มีการจัดการที่ดี ไม่เช่นนั้นวัว FTA จากต่างประเทศจะเข้าตีตลาดในราคาที่ถูกกว่า วัวไทยจะไม่มีสิทธิ์เป็นเนื้อย่า'เกาหลีอีกต่อไป