เช้าวันพฤหัสบดีที่ 14 ธ.ค. ที่ผ่านมา ในระหว่างการเดินทางออกจากบ้านตามปกติ   เจ้าหอยโข่งก็เล่าเรื่องราวของเพื่อนๆให้ฟังค่ะ คนนั้นเป็นอย่างนั้น...คนนี้เป็นอย่างนี้....
แล้วก็หลุดประโยคหนึ่งออกมาว่า "แบบนี้เรียกว่า เด็กบ่ม นะแม่"....
พี่เม่ยงุนงง จนส่งลูกไปโรงเรียนเรียบร้อยแล้วก็ยังไม่หายงง ต้องขอคำอธิบายจากคุณพ่อบ้านที่ทำหน้าที่เป็น พขร. อยู่นานเชียวค่ะ....จนในที่สุดก็ตีความได้ว่า....
 ...."เด็กบ่ม"...เป็นเช่นนี้นี่เอง.....
************
รีบเร่งรัด ตัดไม้ผล จากต้นสวย
นำมาช่วย เร่งบ่ม ให้สมหวัง
จัดเรียงราย ใหญ่น้อย ค่อยๆวาง
ปิดฝาลัง บ่มด้วยถ่าน ผ่านเวลา
จวบได้ที่ ช่างดูดี สีสวยสด
หากแต่รส หวานกร่อย ละห้อยหา
ขาดสีสรร มันหวานฝาด ธรรมชาติให้มา
ลดคุณค่า เพราะเร่งฝืน มากลืนกิน
ยังเม็ดเล่า เฝ้านำมา พาบ่มเพาะ
หวังมั่นเหมาะ ขยายรุ่น กลับสูญสิ้น
ไม่แตกกอ ไม่ต่อยอด มอดมุดดิน
เหตุเพราะผิน ขัดขืน ฝืนเวลา
ปลูกไม้ผล บนต้นสวย ด้วยสีสรร
เฝ้ารอวัน สุกหอมหวล ชวนหรรษา
นำมาลิ้ม ชิมรสหวาน ซ่านอุรา
เลิศคุณค่า ล้นประโยชน์ ควรโปรดปราน
หล่นเพียงเม็ด เกล็ดโปรย โรยเรียงปลูก
ก็เกิดลูก เป็นต้นอ่อน ซ่อนพันธุ์หวาน
ขยายรุ่น สืบทอด ตลอดกาล
ได้สืบสาน พันธุ์ไม้งาม ตามเวลา
เด็กน้อยหนึ่ง จึงเปรียบเป็น เช่นไม้ผล
หากเร่งรน เยียดเพียงรู้ ดูไร้ค่า
ขาดอารมณ์ ขาดคมคิด ติดตามมา
ถูกตีตรา เป็นเด็กบ่ม ไม่สมใจ...
ต่างเด็กหนึ่ง ซึ่งปล่อยตาม ความเหมาะสม
เรียนอารมณ์ เรียนรู้คิด ติดนิสัย
รับความรู้ คู่ความดี มีวินัย
เด็กเก่งได้ ก่อเกิดงาม ตามครรลอง....
************