เข้ามา GotoKnow หมู่นี้...อิ่ม..จนเกือบไม่ได้เขียนเลย

โอ๋-อโณ
ต้องลงมือเสียหน่อยค่ะ

หมู่นี้ ชาว Smart Path ของเราคึกคักเขียนบล็อกกัน (ความจริงก็เป็นแบบนี้มาสักพักแล้ว คือสลับกันไปมา....ไม่งั้นเราคงไม่ได้รางวัล KM BIO award ปีนี้มาแน่นะคะ) เข้ามาอ่านแล้ว....อิ่ม...อิ่มอกอิ่มใจค่ะ อ่านเสร็จก็นั่งยิ้ม ไม่ว่าจะเป็นบันทึกของคุณศิริ  คุณ nidnoi  คุณไมโตฯ อ.ปลื้มจิต คุณวาวา คุณ ringo ฯลฯ นี่ขนาดพี่เม่ย และอ.ปารมีว่างเว้นไป 2 หน้าแล้วนะคะ (นี่ขนาดไม่นับอ.ประพนธ์ - แขกพิเศษท่านเดียวของชุมชนเรา)

อ่านแล้วคิดถึงว่า บล็อกนี่ก็แสดงบุคลิกของเจ้าของได้ชัดเจนเหมือนกันนะคะ (หลายๆคน) ทำให้เรารู้ว่า ทำไมเวลาเราอ่านบล็อกของใครไปนานๆ เราถึงเรียนรู้และเดาได้ว่าบุคลิกของเจ้าของจริงๆจะเป็นยังไง แม้จะไม่เคยพบตัวจริงกันมาก่อน (แต่ขอให้มีรูปให้เห็นสักนิด แบบที่เป็นอยู่นี่แหละนะคะ)

อย่างเช่นอ.ปลื้มจิต เจ้าของบล็อก "ร่วมแรง ร่วมใจ ISO" ที่เข้าเป็นสมาชิก Smart Path ล่าสุดนี่แหละ ท่านเป็นคนสวยที่พูดคุยได้ลูกเล่น สนุกสนาน แทรกสาระได้ตลอด อ่านบันทึกเรื่องที่น่าจะดูหนักหนา น่าเบื่อที่ท่านเขียนแล้ว โอ๊ย...สนุกค่ะ ตัวจริงท่านก็เหมือนเปี๊ยบเลย แบบนี้แหละ ส่วนคุณ ringo หลังจากที่ตัวเองไปพูดกับคนอื่นๆว่า เขียนไม่เห็นเหมือนตัวจริงเลย มีแต่คนแย้งว่า นี่แหละเขาหละ ทำไมเราไม่รู้เหรอ....เล่นเอา...งง....จริงเหรอ...แสดงว่านี่ขนาดคนที่เราคิดว่ารู้จักนะ เรายังมองไม่ตรงเลย

ว่าแล้วก็คิดถึงบล็อกเกอร์ขาประจำที่เราอ่านๆ เขียนๆ คุยๆกันอยู่ คิดไปคิดมา มีหลายๆคนที่เราได้พบตัวแล้ว ตรงกับที่คิด แต่ก็มีบ้างที่ได้พบแล้ว....ไม่เหมือน ไว้มีเวลาจะมาขยายต่อค่ะ นึกได้ว่าตัวเราเองนี่แหละ มีคนคิดว่าเราน่าจะสงบเรียบร้อย รักษากฎ (อะไรประมาณนั้น) แต่ตัวจริง....ไม่ใช่เลยค่ะ บุคลิกไม่ให้ในการเป็นคนคงแก่เรียนอะไรเลย...จริงไหมคะ (ถามใครดีเนี่ย...) แล้วก็ทำให้คิดด้วยว่า เวลาเราเขียน เราคิดถึงใครไหมนะ เราคิดจะบอกอะไรใครเป็นพิเศษหรือเปล่า อยากรู้ความคิดท่านอื่นๆเช่นกันนะคะ ว่าคิดเห็นยังไงกับการอ่าน....เขียน....ใน GotoKnow แต่เชื่อว่า ที่เราคงเห็นเหมือนกันแน่ๆคือ...อิ่มค่ะ แล้วแต่ใครจะอิ่มอะไร...เท่านั้นแหละ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าและเรื่องคุยจาก Lab Chem

คำสำคัญ (Tags)#บล็อก#gotoknow#การเขียน#บุคลิก

หมายเลขบันทึก: 67174, เขียน: 14 Dec 2006 @ 12:05 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:43 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 8, อ่าน: คลิก


ความเห็น (8)

  • มาสนับสนุนครับพี่โอ๋ ชอบอาจารย์ปลื้มจิตครับ ขนาดเรื่องนานแล้วยังเอามาเขียนได้ รอคนสุดท้ายคือท่านอาจารย์เสาวรัตน์ครับ
  • ผมจะได้อ่านไหมครับ ...รอ รอ แล้วก็รอ
  • ขอบคุณมากครับ

ขอตอบนะคะ....เจ้าของ blog นี้ เป็นคน "ความคิดซุกซน" "เก็บรายละเอียดแต่ละวันได้อย่างละออ" และ "เวลาเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นมัก ถามใจตัวเองก่อนการโทษผู้อื่น...และมักสรุปว่าผิดที่เราเอง" "ยิ้มง่าย" "คิดลึก" ค่ะ.....นี่สะท้อนจากอ่านอ่านนะเนี่ย....ยอมรับมาซะดีๆ

  • สวัสดีค่ะพี่โอ๋
  • มาเชียร์ด้วยใจค่ะ

โห..ไม่ยอมง่ะ..ไม่ยอม....พี่เมตตาเล่นชิงตอบไปหมด...แล้วเราจะเขียนอะไรดีล่ะเนี่ย..

เอาเป็นว่าคุณโอ๋..ที่เล็กรู้จัก(ทางบล็อกประมาณ6 เดือน รู้จักแบบสัมผัสตัวเป็น ๆ  2 วันในงานมหกรรม) คือ "ยิ้มง่าย อารมณ์ดี มองผู้คนและโลกในแง่ดี ไม่โทษคนอื่น ชื่นชมผู้อื่นอย่างจริงใจ..(...555 เพราะโอ๋ชมว่าเราเก่ง อิอิอิ...ล้อเล่นค่ะ) เวลาเธอชมใครเธอจะชมทั้งปากและลูกกะตาเลยล่ะ ไม่มีเสแสร้งแกล้งชม" ถูกต้อง...ใช่มั๊ยเนี่ย...?

  • ขาเชียร์เข้ามาชมค่ะ
เข้า G2K มาช่วงหลังๆ นี้ เพลินเลยละค่ะ ถ้าไม่ได้ต้องเขียนบันทึก ... ก็ อ่านไป ตอบมา ... อ่านมา ตอบไป ... ก็หมดเวลาแล้วละค่ะ เที่ยงคืนพอดี ลืมงานที่ต้องทำเลย ... ว้า ต้องนอนซะแล้ว (แก่ เอ๊ย อาวุโสแล้ว ต้อง dead line ตัวเองค่ะ นอนไม่เกินเที่ยง ... คืน)
Handy
เขียนเมื่อ 
   ขอบคุณ คุณ เมตตา  และคุณ ศุภลักษณ์ หิริวัฒนวงศ์  ที่เอาเรื่องจริงมาตีแผ่ให้ใครที่ยังไม่รู้ได้รู้กันครับ
    ผมว่าจะบอกอะไรแบบนั้นเหมือนกันแหละ แต่ต้องเก็บๆความจริงที่รู้อยู่ในใจเอาไว้ เหตุผลคือ ชักเขินๆเหมือนกันที่ ชม น้องสาว ตัวเอง สู้มาอ่านไปยิ้มคนเดียวไปไม่ได้ 
pleamjit
IP: xxx.170.234.5
เขียนเมื่อ 

โอ๋คะ

พี่มีใส้อีกหลายขดที่เก็บซ่อนไว้ ขอบคุณค่ะที่ให้กำลังใจมาตลอด จอมเขียนเก่ง