24ชั่วโมงสุดท้าย
ใช้ชีวิตตามปกติ เพราะดิชั้นยึดหลัก "ทำทุกวัน ให้เหมือนวันสุดท้ายของชีวิต" เพราะฉะนั้นดิชั้นจะไม่เสียใจเลย หากพรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายของชีวิต ขึ้นชื่อว่าเป็นวันสุดท้ายของชีวิตซึ่งมันก็ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นกับตัวเราครอบครัวเราเพื่อนสนิทมิตรสหาย...แต่ความตายจะพรากเราไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้และไม่มีใครมีควาทสามารถที่จะรู้เรื่องเหตุการณ์ข้างหน้าได้ ทุกๆวันที่ตื่นขึ้นมาอย่าแรกที่ต้องขอบคุณคือ พ่อแม่ที่ทำให้เราเกิดมาขอบคุณเพื่อนที่อยู่เคียงข้างขอบคุณดวงตาที่ทำให้มองและขอบคุณอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เรามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ เพราะฉนั้นทำทุกวันให้ดีที่สุดทำหลายๆอย่างที่ดีทำให้ตัวเองมีคว่มสุขที่สุดสิ่งที่ควรทำก็ทำสะ อย่าปล่อยเวลาเลยผ่านไปเพราะนาฬิกาเวลาเดินหน้าอย่างเดียวไม่มีหวนกลับจะทำไรคิดดีๆมีเหตุผลในการตัดสินอย่าใช้แต่อารมณ์เพราะถ้าทำไรผลาดหรือยังไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำมันจะเป็นตราบาปในใจว่าทำไมในวันนั้นเราไม่ลงมือทำ อนิจจังสังขาลคนเรานั้นไม่เที่ยงแท้ อยู่บนโลกนี้มีเข้าของเงินทองมากมายแต่ก็หาจะเอาไปด้วยตอนตายมิได้มีแต่ความดีเท่านั้นที่ติดตามตัวเราไปตลอดบุญกุศลที่ทำมาตอนเป็นมนุษย์จะทำให้เรานั้นเป็นสุขฉนั้นแล...24ชั่วโมงนั้นเป็นเวลาที่ไม่มากและไม่น้อยการที่จะทำอะไรนั้นควรคิดไต่ตรองเวลามีความสุขก็มีเต็มที่เวลาร้องไห้ก็ร้องเต็มที่เวลาผ่อนคลายก็ผ่อนคลายเต็มที่เพราะพรุ่งนี้เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง กับเราความตายนั้นเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนไม่สามารถเลี่ยงได้ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะไหนๆก็หลีกเหลี่ยงเรื่องนี้ไม่ได้สิ่งที่ต้องทำตอนอยู่บนโลกใบนี้ก็คือ มอบความรักความห่วงใยการใส่ใจดูแลคนในครอบครัวหาเวลามาหาท่านพาท่านไปรับประทานอาหาร เพราะกับข้าวที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่าที่บ้าน แต่......ถ้าเราตายไปละ เอ๋ มันก็น่าคิดนะว่า เราอยากกินฝีมือของใครสักคนแค่ไหนก็ไม่มีโอกาสได้กิน อยากจะกอดแค่ไหน คิดถึงแค่ไหนก็ไม่สามารถที่จะ กลับไปหาได้ ความตายพรากเราไปไหนเป็นอะไรแล้วใครจะรู้ ....บทชีวิตของคนเราล้วนแต่มีเรื่องราวที่เต็มไปด้วยความอวเวงทั้งนั้นมีทั้งล้มลุกคุกคลานสุขเศร้าดีใจร้องไห้ล้วนแต่มีมาหมด แต่วันนี้คุณจะเลือกชีวิตแบบไหนก็เลือกเอา ก่อนที่ชีพจรของคุณไม่เต้น ....จากนั้นคุณก็จะกลายเป็นแค่เพียงเศษเถ้า เป็นเพียงผงทุรีฉนั้นแล

☠️
?