ถ้าพรุ่งนี้ 24 ชั่วโมงคือ วันสุดท้ายของชีวิต


....จะไม่เสียเวลาโกรธแค้น น้อยใจ หรือมัวแต่โทษใคร

....จะไม่เสียเวลาหมกมุ่นกับความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้น และจมอยู่กับความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า

....จะไม่ร้องฟูมฟายและใช้ชีวิตกังวลกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

....อย่ารอให้เกิดความรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ทำสิ่งที่คิดจะทำ อย่าประมาทในทุก ๆ วันหากยังมีลมหายใจ

....จงใช้ชีวิตในทุก ๆ วันให้ดีที่สุด


เพราะทุกวันคิดเสมอว่าทำอะไรอย่ารอให้ถึงวาระสุดท้ายของชีวิตแล้วถึงได้คิดเพราะชีวิตไม่แน่นอน ไม่อาจรู้เลยว่าจะมีชีวิตและลมหายใจนี้ถึงเมื่อไหร่ แต่ตราบใดที่ยังมีวันนี้ ก็จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างคุ้มค่า

 >>>> สุดท้ายของชีวิต ทุกคนคงไม่อยากให้วันนั้นมาถึง แต่เมื่อเราเลือกไม่ได้ กำหนดชะตาชีวิตตัวเองไม่ได้ มีเพียงสิ่งเดียวที่ทำได้คือเลือกทำในสิ่งที่อยากทำ อยู่กับคนที่เรารัก ทำในสิ่งที่อยากทำ ใช้ชีวิตให้คุ้ม

>>>> สุดท้ายของชีวิต ก็คงมีสิ่งเดียวที่จะห่วง ก็คือคนที่เรารักและรักเรา เขาจะมีชีวิตอยู่ไปอย่างไร แต่ถ้าวันนั้นไม่มีคนที่เรารักเหลืออยู่ ชีวิตนี้ก็ไม่รู้จะเสียใจ จะห่วงอะไร อาจจะเศร้าที่ยังมีอะไรหลาย ๆ อย่างที่ยังไม่ได้ทำ อะไรหลาย ๆ อย่างที่อยากทำแต่แท้ที่สุดแล้วเราก็ต้องยิมรับความจริง


...จงใช้ชีวิตให้เหมือนกับทุก ๆ วันเป็นวันสุดท้ายของชีวิตประโยคนี้ยังเป็นประโยคที่ช่วยเตือนสติให้เราคิดว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ เมื่อคิดได้ดังนี้แล้ว คงจะต้องเริ่มทำอะไรดี ๆ เพื่อให้สิ่งที่อยากทำ แต่ยังไม่ได้เริ่ม ได้เริ่มซักทีหล่ะ