"Your eyes should not be wide open and they should not be closed, but somewhere in between. You shouldn't be staring at anything your eyes should be relaxed. The eyes can be softly focused or out of focus or somewhere in between. Basically, your eyes should be opened enough to allow some light in. The gaze of the eyes should looking downward at about a 45 degree angle so your gaze comes to the floor about 2-3 feet in front of you. When gazing downward, keep your face straight ahead so that if your eyes were wide open you would be looking straight ahead. Only your gaze is cast downward, not your head. "
  • สวัสดีจากนอกเมืองแวนคูเวอร์ค่ะ
  • ไม่ได้เข้า GotoKnow หลายวันเพราะไม่มี internet ที่ห้องพักค่ะ
  • ตอนนี้กำลังเร่งเขียนบทความเพราะ
  • อีกสองอาทิตย์จะกลับ ไปเยี่ยมบ้านแล้ว
  • คงไม่ได้เข้า GotoKnow บ่อยๆเหมือนแต่ก่อน
  • วันนี้ขอมาบันทึกก่อนลาหาตัวไปซักพัก


เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ผู้เขียนก็ไปฝึกสมาธิกับยิงธนูตามปกติ แต่ที่น่าสนใจคือ ครูฝึกให้ลองนั่งสมาธิแบบเปิดตา 

โดยปกติแล้วเค้าเองก็ไม่ได้นั่งแบบนี้ แต่ครูสอนว่า มันเป็นอีกวิธีหนึ่งของ Zazen ให้นั่งลืมตานิดๆ มองไปข้างหน้า (เคยเห็นพระพุทธรูปปางสมาธิแบบญี่ปุ่นที่ตามปรือๆ กึ่งหลับกึ่งตื่นไม๊ค่ะ ประมาณนั้นแหละค่ะ ) เค้าบอกว่าสำหรับคนที่นั่งสมาธิแล้วชอบหลับให้ลองวิธีนี้ดู อาจจะช่วยได้

แต่หลักจริงๆของการนั่งแบบนี้ คือ การเชื่อมโยงระหว่างโลกในจิต (mind) กับโลกภายนอก (โลกที่เห็นด้วยตาสัมผัสด้วยประสาทต่างๆ)

เป็นการเตือนใจเสมอว่าเราก็ยังอยู่ในโลกนี้ ให้นำสติและปัญญาที่เกิดจากสมาธิมาใช้ในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่นั่งสมาธิเพราะหนีโลก

ถ้าฝึกแบบนี้ได้จนชิน ก็จะเหมือนการเดินจงกรม หรือ การฝึกแปรงฟันด้วยสติ หรือ การฝึกยกช้อนทางข้าวอย่างมีสติ คือจิตเราจะรู้ทันพอในการกระทำต่างๆในชีวิตประจำวัน 

ผลการฝึก: ยากค่ะ ยากกว่านั่งแบบหลับตา เพราะเวลามองที่พื้น มันมีจุดๆลายหินขัด แล้วพอนั่งๆไป ตามันเล่นกล จุดหนึ่งจุดแยกเป็นสองจุด สามจุด เข้าๆออกๆ พอลืมตาให้กว้างมานิด ก็มากไป นั่งๆไปแล้วตากะพริบ พอกะพริบตาทีนึงใจก็เหมือนถูกขัดจังหวะ ต้องเริ่มทำสมาธิใหม่  ส่วนตัวชอบนั่งหลับตามากกว่า หรือไม่ก็เดินสมาธิไปเลย แต่ทั้งนี้ก็แล้วแต่คน ใครสนใจลองทำดูแล้วมาแลกเปลี่ยนกันได้นะคะ

 ก่อนจบบันทึกขอเล่าอีกนิดว่า สำหรับการนั่งสมาธิก่อนฝึกยิงธนูเมื่อครั้งก่อนๆนั้น ครูจะให้คำถามก่อนเริ่มนั่งค่ะ คำถามนี้ในภาษาเซ็น เรียกว่า โคอัน หรือ อ่านเร็วๆว่าโคน (kō·an = 公案)

แล้วระหว่างนั่งก็คือ การคิดทบทวนคำถาม หรือ โจทย์ที่ครูให้ แล้วก็หาคำตอบให้กับตัวเอง ตัวอย่างคำถามง่ายๆ เช่น "วันนี้มาทำไม ต้องการอะไรในการมาฝึกยิงธนูวันนี้" เวลานั่งสมาธิใจก็มีเป้าหมายไม่ฟุ้งซ่านไปคิดเรื่องอื่นมาก

โคน ที่ดังๆในการฝึก Zazen ก็มีหลายอันค่ะ ผู้อ่านอาจได้ยินมาบ้างจากงานของท่านพุทธทาส เช่น 

  • "ปรมมือสองข้างมีเสียงดัง แล้ว เสียงของการปรบมือข้างเดียวคืออะไร?"
  • สุนัขนั้นมีความเป็นพุทธะหรือไม่
  • ไหนลองอธิบายมาซิว่า หน้าตาของคุณก่อนพ่อแม่คุณเกิดเป็นอย่างไร

วันนี้แค่นี้ก่อนนะคะ ไว้ว่างๆจะเข้ามาใหม่ค่ะ

ที่มาของประโยคเด่น: http://www.intrex.net/chzg/posture.htm