ชีวิตของดิฉันไม่ได้สวยงามเป็นแค่เด็กหญิงคนธรรมดาคนหนึ่งที่เกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นครอบครัวดิฉันมีสมาชิกครอบครัวอยู่4คนในอดีตเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากดิฉันโชคดีมากที่ได้เกิดในครอบครัวนี้เพราะหลังเลิกเรียนแม่ดิฉันจะทำกับข้าวให้ดิฉันกินอยู่ตลอดและแม่ของดิฉันใจดีและรักดิฉันมากทำทุกอย่างจนดิฉันไม่ได้ทำงานบ้านอะไรเลยเพราะแม่เป็นคนรับผิดชอบอยู่ตลอดมาวันหนึ่งโชคชะตาถึงเล่นตลกกับดิฉันแม่ของดิฉันได้ป่วยเป็นโรคมะเร็งแต่ในครอบครัวของดิฉันไม่มีใครบอกดิฉันเลยสักคนเพราะกลัวว่าจะกระทบถึงการเรียนของดิฉันเพราะดิฉันจ้องเข้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยทุกคนโกหกดิฉันว่าแม่ป่วยเป็นโรคกระเพาะซึ่งดิฉันก็เชื่อแต่ดิฉันก็สังเกตุว่าแม่ของดิฉันทรุดโทรมมากจนมาวันหนึ่งแม่ดิฉันหมอนัดแล้วทุกครั้งแม่ดิฉันจะบอกดิฉันก่อนตลอดแต่คราวนี้อาการแม่ทรุดมากจึงไม่บอกดิฉันละพอมาวันหนึ่งแม่ดิฉันบอกให้ดิฉันมานั่งใกล้ๆแล้วแม่ดิฉันลูบหัวดิฉันแล้วพูดว่าต่อไปนี้ไม่มีแม่แล้วให้ลูกเข้มแข็งอย่าอ่อนแอและขอให้ลูกเรียนให้จบทำงานบ้านทุกอย่างเองแลซักผ้ารีดผ้าเองดิฉันได้ยินจึงแปลกใจมากพอวันรุ่งขึ้นแม่ดิฉันได้เข้าโรงพยาบาลเพราะอาการของแม่ระยะสุดท้ายที่ฉันกลับมาจากโรงเรียนดิฉัน งงและอึ้งไปหมดเพราะดิฉันไม่เห็นใครเลยสักคนแม้แต่ญาติข้างบ้านเลยสักคนดิฉันจึงโทรหาพ่อและดิฉันจึงได้รู้ว่าแม่ของดิฉันเข้าโรงพยาบาลละเป็นโรคมะเร็ง ณ ตอนนั้นดิฉันทำไรไม่ถูกดิฉันน้ำตาไหลพรากจนเขาให้ดิฉันไปดูแม่พอไปถึงพระมาสวดให้เป็นจิตสุดท้ายของแม่ดิฉันถึงกับล้มทั้งยืนสายต่างๆเต็มตัวแม่ไปหมดพอพระสวดแม่ดิฉันไดจากไปอย่างสงบหลังจากแม่ดิฉันเสียการใช้ชีวิตของดิฉันเปลี่ยนไปต้องทำอะไรคนเดียวหมดพอแม่เสียได้3ปีพ่อดิฉันได้เอาแฟนใหม่และย้ายไปยู่กะแฟนดิฉันได้ทำงานหาเงินเองละกลับมาอยู่แม่ฮ่องสอนละได้มาเรียนที่วิทยาลัยแม่ฮ่องสอนการใช้ชีวิตของดิฉันลำบากมากเพราะต้องใช้ชีวิตคนเดียวทำงานหาตังเองอยู่คนเดียวให้ได้เรื่องราวที่ผ่านมามันจึงเป็นแรงผลักดันให้ดิฉันสู้และลุกขึ้นยืนให้ได้ชีวิตเลยล้มตรงไหนดิฉันก็จะยืนให้ได้ตรงนั้น ถึงพ่อดิฉันจะมีแฟนใหม่แต่ท่านก็คอยให้ความรักกะดิฉันอยู่เสมอดิฉันจึงไม่เคยคิดว่าดิฉันขาดอะไรในชีวิตเลยขอบคุณประสบการณ์ที่ผ่านมาจากชีวิตของประกายดาว ขอบคุณคะ