เช้าสว่างทางแจ้งแสงตะวัน            เดินตามฝันเดินไปด้วยใจหมาย

แม้ฝันไกลมานะไปพร้อมใจกาย     สู้เพื่อตายวายชีพก็เป็นพอ

อนาคตอีกยาวไกลจงใฝ่หา           และตั้งหน้าเดินไปไม่ย่อท้อ

แล้ววันหนึ่งจะประสบพบสิ่งพอ     อย่ารีรอต้องไขว่คว้าหาเร็วไว

พยายามจนกว่าจะสำเสร็จ           หากล้มแล้วอย่าได้เข็ดลุกเริ่มใหม่

จงเชื่อมั่นเชื่อฝันกำลังใจ            เราทำได้เราทำได้ฝันของเรา (นายธนา)



    ทุกกคนล้วนมีความฝันของตนเอง แต่ความฝันของแต่ละคนนั้นไม่เหมือนกัน ดิฉันก็เหมือนกัน ความฝันของดิฉันคือ อยาเป็นครู 

   ดิฉันเป็นเด็กดอยคนหนึ่งที่เลือกเดินตามความฝันของตนเอง และได้มีโอกาสได้มาศึกษาในจังหวัดแม่ฮ่องสอนที่เป็นเมืองเล็ก ๆ ที่ค่าครองชีพต่ำกว่าที่อื่นเพื่อลดค่าใช่จ่ายให้กับครอบครัว ความฝันของเด็กบนดอยคนหนึ่งถึงแม้จะเป็นความฝันเล็ก ๆ ต้องจากบ้านไกล จากครอบครัว เพื่อไปตามฝัน การเดินทางก็ลำบากโดยเฉาะหน้าฝน เพราะถนนที่บ้านเป็นถนนขี้ดินแดง ต้องเดินทางคนเดียวตลอด ในระยะทาง 200 กว่ากิโลเมตร ผ่านฝน ผ่านร้อน ผ่านหนาว บางครั้งก็มีเพื่อนที่ร่วมเดินทาง ด้วยความที่เป็นผู้หญิงบางครั้งก็กลัว แต่ด้วยความที่อยากเรียนตามฝัน ในการพักก็จะอยู่หอ ซึ่งการอยู่หอในไม่ได้สดวกสบายเพราะต้องอยู่ด้วยหลายคน แต่ก็ทำให้เราเจอมิตรดี ๆ จากเพื่อนร่วมห้อง ด้วยความที่อยู่ไกลจากบ้านทำให้คิดถึงพ่อ แม่ ทำให้อยากกลับบ้านแต่ด้วยระยะทางกลับบ่อยไม่ได้ ในการเรียนมีท้อบ้าง มีบ้างวิชาที่ยาก เรียนไม่เข้าใจ ก็ต้องจะพยายามศึกษาเรียนรู้มากกว่าวิชาอื่น ด้วยพื้นฐานของดิฉันน้อยกว่าเด็กในเมือง ทำให้ต้องพยายามมากกว่าคนอื่น แต่ดิฉันเชื่อว่าสักว่าดิฉันต้องประสบความสำเสร็จตามที่ดิฉันฝันที่อยากเป็นครู