ถึงสถานที่จะเคยไปแล้ว เวลาเปลี่ยน คนร่วมเดินทางเปลี่ยน เป็นการเดินทางที่ความรู้สึกต่างแน่นอน
ยิ่งเป็นที่ที่ประทับใจ ไปแล้วไปอีก มีสิ่งดีงามให้ชื่นชม มุมเดิมหรือต่างมุมให้ชื่นชอบ
มุมมองภาพถ่ายต่างแน่นอน
ขอบคุณภาพสวยจากช่างภาพกิตติมศักดิ์และกล้องที่รับแสงได้ดีงามนะคะ





มาครั้งที่แล้ว ตึกรามบ้านช่อง เรือนแพ รั้ว สะพาน ยังไม่มีสีม่วงสวยงามไปทั้งเมืองอุทัยแบบนี้
ต่อ ๆ ไป ใครจะทาสีอาคารใหม่ คงมีสีม่วงแต่งแต้มให้เป็นจุดสนใจแก่ผู้มาเยือนได้เป็นอย่างดี
ชมความงามวัดและภูมิทัศน์เรือนแพในคลองจนอิ่มใจ
ใกล้เที่ยงเราเลี้ยวซ้ายออกจากวัด เข้าลึกไปต่อในเกาะเทโพ
หาร้านป้าสมบัติที่คนอุทัยแนะนำมาไม่เจอ เจอขากลับที่อิ่มแล้ว
แต่ก็บรรลุวัตถุประสงค์ อิ่มท้อง อิ่มใจ ... สบายใจแล้ว
ได้รับประทานปลาแรดนึ่งมะนาวสมใจ เนื้อปลาสดมาก อร่อยกลมกล่อม
ไม่แย่งซีนรสชาติกับต้มยำปลากดคัง และตำไทยใส่ปู ... ไม่เผ็ดมาก
พร้อมไปต่อที่อำเภอบ้านไร่ ตามหาต้นไม้ยักษ์
คืออะไร?
สักครู่นะคะ
สวัสดีค่ะ
^_,^
วัดสวย พี่แก้วไปอุทัยธานีทุกปี ยังไม่เคยไปเลย รู้แต่ว่าปลาแรดอร่อยมาก
โบสถ์สวยมากๆ เห้นแล้วอยากไปอีก ไม่ได้ไปที่นี่นานมากๆแล้ว
ควรแวะสักครั้งนะคะพี่แก้ว อารมณ์จิตรกรรม เรื่องราว สี ความซีด … สงบ ร่มเย็น ในวิถีพุทธ … Slow life สุด ๆ น้องชอบมากค่ะ
ส่วนปลาแรด แค่นึกยังอยากกินอีก น้ำหนักขึ้นเลย อิ อิ
ชอบมากค่ะ ภาพวาดฝีมือชั้นครูแบบนี้ ละอียดลออมากค่ะ อ.ขจิต