เมื่อวานนี้ (5 ธันวาคม 2549) พบคนไข้เด็กคนหนึ่ง เป็นคนไข้เก่าตั้งแต่ 3-4 ปีก่อน ทำมาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ จนหมดทั้งปากแล้วก็หายไปไม่มาให้ตรวจตามเวลาที่หมอนัด จนเมื่อเด็กมีปัญหาว่าฟันหน้าน้ำนมไม่ยอมหลุดจะมาให้เอาออก เมื่อจะทำเด็กไม่ยอมให้ทำ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้เริ่มลงมือทำเลย ผู้ปกครองสงสัยว่าทำไมเมื่ออายุน้อย ๆ จึงยอมให้ทำแต่เมื่ออายุมากขึ้นทำไมจึงไม่ยอมให้ทำ จากประสบประการณ์ของหมอ (เองนะ) พอจะให้คำอธิบายได้ว่าเมื่อเป็นเด็กเล็ก ๆ เรา (ทั้งผู้ปกครองและหมอ) สามารถที่จะหลอกเด็กให้ยอมได้ เนื่องจากในการทำฟันเด็กหมอฟันสามารถทำฟันได้โดยเด็กไม่เจ็บ หรือรู้สึกเจ็บด้วยการทายาชา และฉีดยาด้วยเทคนิคที่เด็กไม่เจ็บหากเด็กยอมอยู่นิ่ง ๆ แต่เมื่อเด็กโตขึ้นเราไม่สามารถหลอกเด็กได้ เพราะเด็กรู้มากขึ้น ดังนั้นการหลอกเด็กให้ทำฟันจึงไม่ได้ผล สิ่งที่จะได้ผลก็คือการบอกความจริงแก่เด็ก อธิบายให้เข้าใจถึงความจำเป็นและประโยชน์ของการทำฟัน ประกอบกับเด็กรายนี้หายจากการพบหมอไป 3-4 ปี ทำให้ความทรงจำในการพบหมอหายไป แต่ความคิดกลัวหมอในช่วง 3-4 ปีมานี้มีอธิพลมากกว่า ดังนั้นถ้าจะให้เด็กยอมผู้ปกครองต้องทำความเข้าใจกับเด็กให้ดีไม่หลอกเด็กว่ามาตรวจเฉย ๆ เหมือนเก่า และควรพาเด็กมาพบหมอทุก 3-6 เดือน ด้วย จากคำถามที่ตั้งชื่อว่าอายุเด็กเท่าไรที่หมอฟันเด็กคิดว่าทำยากที่สุด คิดว่าคงจะเป็นคำตอบว่าอายุ 7-9 ขวบและเด็กไม่ยอม เป็นอายุที่ทำยากที่สุดเพราะจับก็ไม่ไหว พูดหลอกก็ไม่ได้ แม้ว่าผู้ปกครองจะยอมให้ทำทุกอย่างแต่หมอก็ไม่สามารถทำให้ได้ บางครั้งหมอต้องทำความเข้าใจกับผู้ปกครอง และเด็กถึง 1-2 ชั่วโมง จึงจะสำเร็จ บางครั้งก็ไม่สำเร็จต้องให้กลับไปคุยกันมาใหม่ที่บ้าน บ้างครั้งต้องไปมา 3-4 ครั้งจึงจะทำได้ แต่เด็กวัยนี้เมื่อถึงระดับที่เด็กเข้าใจ เด็กจะยอมร่วมมือได้เป็นอย่างดี