ร่องรอยแห่งการเดินทางที่ถูกมองข้ามไป (ระหว่างทางสู่ปลายทาง)

หลายท่านเดินทางไปต่างสถานที่บ่อยๆ ด้วยจุดประสงค์ที่แตกต่างกันไป หลายคนจดจำการเดินทางในแต่ละครั้งได้อย่างดี แต่อีกหลายคน มุ่งเน้นเฉพาะเป้าหมายเท่านั้น ไม่มีเวลาที่จะมาจดจำรายละเอียดปลีกย่อยให้รกสมอง

แต่ระหว่างการเดินทาง ย่อมได้พบเจอสิ่งที่นอกเหนือความคาดหมายมามากต่อมากนัก และจะได้เปิดมุมมองใหม่ๆจาก ประสบการณ์ระหว่างทางเช่นกัน

นายบอนมักจะเดินทางโดยรถโดยสาร เพราะช่วงที่เดินทางจะได้งีบหลับได้ทุกเวลาที่ต้องการ อย่างเช่นการเดินทางจากกาฬสินธุ์ เข้า กทม. โดยต่อรถจาก กาฬสินธุ์ -  ขอนแก่น – โคราช – กทม.

ต่อกันถึง 3 เที่ยวเชียวหรือ ทั้งๆที่ต่อ เที่ยวเดียวจะประหยัดเวลาและเดินทางได้ถึงที่หมายเร็วกว่า

กรณีที่ไม่รีบเร่ง นายบอนมักจะไม่จองตั๋ว เรียกว่าจะเดินทางไปเวลาไหนก็ได้ทั้งนั้น ตลอด 24 ชั่วโมง อยากจะออกตอนตี 4 ครึ่ง, 3 โมงเช้า, เที่ยงครึ่ง, บ่าย 2 โมง หรือ 5 โมงเย็น นายบอนก็เดินทางได้ทั้งนั้น ไม่ต้องไปจองตั๋ว รอเวลาขึ้นรถ อยากไปตอนไหนก็ไปกันเลย เอาตามสะดวก

(ยกเว้นมีกำหนดการแน่นอน รีบเร่ง จะจองตั๋วและเดินทางตามเวลาที่กำหนดไว้)

การต่อรถหลายเที่ยว หลายคนอาจจะเหนื่อยกับการเดินทาง แต่นายบอนยังวัยรุ่นอยู่ แค่นี้เฉยๆ จึงมีร่องรอยแห่งการเดินทางปรากฏดังภาพ



ตั๋วโดยสารรถปรับอากาศชั้น 2 จากขอนแก่น  - โคราช (แถวกลางบน) ราคา 118 บาท บริษัทเดียวกันแท้ๆ แต่ที่โคราชกับขอนแก่น ใช้ตั๋วต่างกัน ที่ขอนแก่น จะขายตั๋วสีชมพู (แบบที่เห็น)  ส่วนที่ บขส. โคราช ขายตั๋วสีขาว สวยงาม พลิกด้านหลังจะมีตารางเดินรถ ป.2 สาย 210-211-262 (31 เที่ยว) ตลอดทั้งวัน บอกกำหนดเวลาการเดินทางตั้งแต่ต้นทาง ถึงปลายทาง จากกี่โมงถึงกี่โมง เริ่มจากต้นทางโคราช เที่ยวแรก 4.50 น. ถึงเที่ยวสุดท้าย 23.30 น.

โคราช ถึง ขอนแก่น เดินทางราว 2 ชั่วโมงครึ่ง ขอนแก่น -  อุดร เกือบ 2 ชั่วโมง

นายบอนมักจะมาต่อรถโดยสารที่โคราช เพราะเป็นชุมทางเดินรถ มีให้เลือกทุกสาย ทุกเที่ยว จากโคราช ก็จะนั่งรถสายราชสีมาทัวร์ รถปรับอากาศชั้น 1 ที่มีบริการตลอด 24 ชั่วโมง นั่นคือ เหตุผลสำคัญที่ทำให้นายบอนอยากจะเดินทางตอนไหนก็ได้ เพราะมีรถไปกลับตลอด

ตั๋วรถปรับอากาศ สายราชสีมาทัวร์ จะเป็นสีขาว มีตราประทับของบริษัท ระบุหมายเลขรถ เวลาเดินทาง เลขที่ตั๋ว ที่นั่ง เวลาออกตั๋ว ชื่อคนขายตั๋ว และตั๋วนี้ มีสิทธิ์รับโชคด้วย เมื่อเลขท้าย 4 ตัว 3 ตัว หรือ 2 ตัว ตรงกับผลรางวัลสลากกินแบ่งรัฐบาลรางวัลที่ 1 ตามงวดที่ระบุในตั๋ว ก็ไปติดต่อรับรางวัลตามที่กำหนด

เลขท้ายของตั๋วตรงกับสลาก 4 ตัว รับเงิน 2 แสนบาท , 3 ตัว 2 ตัว ก็รับสร้อยคอทองคำ และตั๋วเดินทางเข้า กทม.ฟรีตามเงื่อนไขที่กำหนด


หลายครั้ง…นายบอนมักจะเลือกเดินทางไป-กลับในเวลาเดียวกัน

วันที่ 2 ธ.ค.2549  เดินทางเข้า กทม. รถเที่ยว 15.00 น. นายบอนได้หมายเลขตั๋ว 937940
ขากลับ มาโคราช 3 ธ.ค.2549  เดินทางมาโคราช รถเที่ยว 15.00 น. นายบอนได้หมายเลขตั๋ว 074037


มีสิทธิ์รับโชค 16 ธ.ค.2549

ถ้าถูกจริงๆก็ไม่รู้จะได้ไปรับหรือไม่

รถสายนี้ จะแจกผ้าเย็นให้ด้วย นายบอนไม่ได้ใช้ เลยติดมือกลับมาถึงกาฬสินธุ์ เป็นอีกร่องรอยแห่งการเดินทาง

ส่วนตั๋วยาวๆ สีหม่นๆ เป็นตั๋วที่จ่ายค่ารถเดินทางจากบ้านบิง อ.โนนสูง กลับเข้ามาที่ตัวเมืองโคราช

นายบอนเคยเห็นนักเดินทางที่รู้จักกัน หลายท่าน มักจะเก็บสะสมร่องรอยแห่งการเดินทางเหล่านี้ไว้เป็นที่ระลึก
เขาจะเขียนความทรงจำไว้ในตั๋ว ว่า ตั๋วใบนั้น เขากำลังจะไปทำอะไร ไปกับใคร มีความทรงจำอะไรที่น่าประทับใจ ที่ได้จากการเดินทางโดยใช้ตั๋วใบนั้นบ้าง

เก็บใส่สมุด เหมือนการสะสมแสตมป์
ยิ่งเดินทางบ่อย ยิ่งมีร่องรอยแห่งการเดินทางเยอะ  เขียนข้อความสั้นๆไว้ในตั๋ว เมื่อเวลาผ่านไป กลับมาเปิดดูตั๋ว และข้อความสั้นๆ เขาสามารถที่จะย้อนรำลึกถึงบรรยากาศในการเดินทางเที่ยวนั้นได้ทุกครั้ง

ความทรงจำยังคงแจ่มใสเสมอ เมื่อเห็นร่องรอยแห่งการเดินทางที่สะสมไว้

เห็นไอเดียของเค้าแล้ว นายบอนก็รีบมาบันทึกไว้ที่นี่ทันที ไม่แน่ใจว่า จะทำได้แบบเพื่อนคนนี้หรือไม่

แต่อย่างน้อย นายบอนก็บันทึกร่องรอยพร้อมรูปภาพ ไว้ในบันทึกนี้แล้วล่ะครับ