วันอังคารที่ ๓ กรกฏาคม ๒๕๖๑

ถูกประกาศเอาไว้ในกลุ่มไลน์ไว้ว่า

"กฟภ.จะดับไฟ เวลา ๐๙.๐๐ - ๑๖.๐๐ น.
เพื่อซ่อมเสาไฟฟ้าที่ถูกรถยนต์ชนเสียหาย"

แผนการสอนวันนี้จึงถูกเตรียมมาจากกรณีไม่มีไฟฟ้าใช้

เลื่อนคาบเช้าจาก ๐๙.๓๐ น. เป็น ๑๐.๐๐ น.

เนื่องจากได้พิจารณาแล้วว่า เที่ยวรถเวลา ๐๗.๓๐ น.
ที่นักศึกษาจะขึ้นรถเป็นเที่ยวแรก มีอุปสรรคมากมาย
เช่น เด็ก ๆ แย่งกันขึ้นรถ หรือ รถติดหนักมาก
ตามสไตล์เมืองใหญ่

ส่วนผู้สอนวันนี้ไม่ขับรถไปเอง ขับรถจากบ้าน
เอามาจอดในเมือง

นั่งรถตู้ที่มหาวิทยาลัยเตรียมเอาไว้ เวลา ๐๘.๓๐ น.
ซึ่งวันนี้วันแรกที่ทดลองนั่งรถตู้ โดยไม่เอารถไปเอง

ใช้เวลาประมาณ ๔๐ นาทีก็ถึงมอนอกเมือง

..

..

..<p></p>..<p>บรรยากาศวันนี้มีเมฆมาก แต่ฝนไม่ตก การเดินเข้าอาคารเรียน
จึงไม่เฉอะแฉะเหมือนวันก่อน ๆ</p><p>วิวดี ดอยสวย ไม่เปลี่ยนแปลง</p><p>..</p><p></p><p>..</p><p>ทางเดินใช้สีเหลือง (สีมหาวิทยาลัย) บวกกับสีม่วง (สีประจำคณะผลิตครู)</p><p>วันนี้สอนอาคาร C ห้อง C202</p><p>ระหว่างทาง ขอแวะดูห้องภาควิชาในอนาคตหน่อย
ที่อาคาร B ชั้นล่าง</p><p>..</p><p></p><p>..</p><p>ยังไม่กั้นห้องอะไรเลย เป็นลานโล่ง ๆ อย่างที่เห็น แต่ยาวหน่อย
เพราะภาควิชามีอาจารย์มากกว่า ๑๕ คน</p><p>..</p><p></p>..<p>แถมวิวด้านหลังอาคาร B ก็สวยอย่างที่เห็น</p><p>ท่านอาจจะสงสัย ภูเขาด้านหลัง ภูเขาแถวไหน
คำตอบ มันคือ ภูเขาที่เป็นเส้นทางที่จะไปอำเภอปาย
จังหวัดแม่ฮ่องสอน</p><p>..</p><p>กิจกรรมการเรียนที่ไม่มีไฟ คือ กิจกรรมกลุ่ม
ใช้ชื่อตาม “คุณแผ่นดิน” ตั้งชื่อบันทึกเอาไว้</p><p>..</p><p></p><p>..</p><p>เพราะทุกคนมีรากเหง้า มีเรื่องเล่าและตำนาน</p><p>(มีกระดานไวท์บอร์ดใช้เป็นครั้งแรก)</p><p>..</p><p>ให้นักศึกษาแบ่งกลุ่ม แล้วผลัดกันเล่าตำนานการต่อสู้ของชีิวิตตัวเอง
ให้เพื่อน ๆ ในกลุ่มฟัง หลังจากนั้นก็ให้เลือกตำนานที่น่าประทับใจที่สุด
ออกมาพูดหน้าห้อง ในฐานะตัวแทนกลุ่ม</p><p>..</p><p></p>..<p></p><p>..</p><p>ห้องนี้เป็นหมู่เรียนที่ ๐๗ เอกภาษาอังกฤษ</p><p>มีทั้งหมด ๖ กลุ่ม แต่มีเรื่องเล่าที่จี๊ดใจหลายเรื่อง
แต่เรื่องที่น่าสนใจเอามาก คือ </p><p>เด็กคนหนึ่ง ภายนอกดูอารมณ์ดีมาก ๆ
แต่ลึก ๆ แล้ว เธอเป็นโรคซึมเศร้า
ที่ต้องไปโรงพยาบาลและทานยาประจำ</p><p>พ่อแม่เป็นช่างก่อสร้าง แต่ป่วย
</p><p>เด็กคนนี้ต้องการทำให้พ่อแม่ภูมิใจ
จนกลายเป็นสิ่งที่กดดันตัวเอง</p><p>ว่าจะต้องเรียนให้เก่งให้พ่อแม่ภูมิใจ</p><p>แต่ชีวิตก็ล้มลุกคลุกคลาน ติดเพื่อน
ติดเที่ยว ติดเหล้า แล้วก็กลับตัวในภายหลังได้</p><p>ฟังแล้วก็สะเทือนใจ
..
</p><p>..</p><p></p><p>..</p><p></p><p>..</p><p>ห้องคาบบ่าย หมู่เรียน ๒๒ เอกคอมพิวเตอร์ศึกษา</p><p>ด้วยความเป็นเอกคอมฯ ผู้ชายเยอะกว่าผู้หญิง
เด็กดูมีปัญหาเรื่องการติดเกมมากกว่าเอกอื่น</p><p>แต่เรื่องทีน่าตกใจ คือ</p><p>เด็กคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่มออกมาเล่าว่า
เป็นเด็กที่ติดเกมมาก เนื่องจากพ่อซึ้อคอมฯ
ให้ลูกตั้งแต่ตอนประถม หวังให้ลูกใช้มัน
ให้เป็นประโยชน์กับการเรียน แต่ …
ลูกกลับเอามาเล่นเกมจนเป็นโรคติดเกม
ในที่สุด พ่อก็ทุบเครื่องคอมฯ ทิ้ง</p><p>พอเด็กขึ้นมัธยมศึกษาตอนต้น
พ่อก็ซื้อเครื่องคอมฯ ให้อีก
และเด็กก็ติดเกมอีก พ่อก็ทุบทิ้งอีก</p><p>เด็กเหมือนกลายเป็นเด็กมีปัญหา
ติดยาเสพติดทุกชนิด ตามเพื่อน
โดยตำรวจจับ ญาติก็มาช่วยเอาออก
เนื่องจากมีอิทธิพลในวงการราชการ</p><p>แต่ก็กลับตัวจนสามารถเข้ามหาวิทยาลัยได้
</p><p>ลองมาเรียนดูสักปี ถ้าไม่ไหวก็จะลาออก</p><p>เห็นสิ่งหนึ่งก็คือ ความคาดหวังของพ่อแม่
เหมือนดาบสองคม ที่สามารถประหัตประหาร
ลูกของตัวเองได้อย่างเลือดเย็น</p><p>..</p><p>แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งที่จะชี้ให้พวกเขาในกิจกรรมนี้
คือ การที่หลายคนชอบท้อใจเวลาเจออุปสรรคในการเรียน
แต่หารู้ไม่ว่า เพื่อนที่อยู่กับเขาทุกวัน
มีอุปสรรคนี่หนักหนากว่าเขาเยอะแยะมากมาย
กว่าจะได้มานั่งเรียนหนังสือแบบนี้</p><p>..</p><p></p><p>..</p><p>โลก … ไม่ได้สวยงามไปเสียหมด</p><p>โลก … มีความเป็นจริงทั้งสองด้านอาศัยอยู่</p><p>โลกในด้านดี และ โลกในด้านร้าย</p><p>วิธีการมองโลก ไม่ใช่ มองแต่ด้านดี
หรือ ไม่ใช่ มองแต่ด้านร้าย</p><p>ให้มองตามความเป็นจริง สิ่งที่เป็นจริง
เพื่อจะได้มีสติที่จะแก้ไขปัญหาใด ๆ
ที่มันจะเกิดขึ้นได้อย่างดีที่สุด</p><p>..</p><p>ทุกอย่างเป็นแบบทดสอบแห่งชีวิต</p><p>ผมลงท้ายเอาไว้แบบนี้</p><p>บุญรักษา ทุกท่าน ;)…</p><p>..</p><p>..</p><p>ป.ล. วันไหน ไฟดับ น้ำไม่ไหล อีกจะยก Class
เพราะเด็กต้องการเข้าห้องน้ำ จะต้องนั่งรถราง
ไปที่อาคารหอประชุม ซึ่งอยู่ไกลจากที่นี่มาก</p><p>..</p>