ด้วยรักและผูกพันธ์รู้จักกันผ่านGotoKnow จึงมีพันธกิจ 1

สถานี........บางสะพาน..... บางสะพาน บานสะพรั่ง นั่งสะพึง ตกตะลึง ตื่นตระหนก ตกรถไฟ ไปประจวบ พอประเจียด ก็ตกใจ รีบลงไป ตายละหว่า บางสะพาน


มิตรภาพ ที่ถักทอก่อเกิดของคนในสังคมเสมือนจริงที่สื่อสารกันผ่านบันทึกGotoKow นับระยะเวลา เป็น 10 ปี

 มีบันทึก 6เล่ม บันทึกมาแล้ว 1000กว่าเรื่อง เฉลี่ยปีละ 100 เรื่อง และเดินทางสัญจร รอนแรม เสาะแสวงหา

กัลยาณมิตร ถึงเรือนชาน และได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นด้วยดีเสมอมา และหลายท่าน หลายคน 

หลายองค์กรที่ผู้เฒ่าแวะเวียนไปเยี่ยม ไปทำกิจกรรมร่วมกัน มากกว่า หนึ่งครั้ง และบางแห่งบางที่แวะเวียนไปเกิน

กว่า 5 ครั้ง

      และหนึ่งในพื้นที่  ที่แวะเวียนไปเยี่ยมเกินกว่า 5 ครั้งนั้น อีกพื้นที่ หนึ่ง โรงเรียนบ้านท่าฝาง  ตำบลอู่ตะเภา 

อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันต์ บ้านของคุณ มะเดื่อ .......

      เมื่อคุณมะเดื่อเชิญชวนล่วงหน้าบอกมาว่า จะชวนไปร่วมค่ายวิชาการ ในวันที่ 22-23 มีนาคม2560 จึงทำตัวให้

ว่างเตรียมตัวมาในงานวันดังกล่าว 

จองตั๋วรถไฟขบวน170 ยะลากรุงเทพ เดินทางในวันที่ 20 เพื่อจะได้ไปพักผ่อนก่อนการทำกิจกรรมค่าย สโลว์ไลฟ์

 ตามสไตน์ ผู้สูงวัย ตามกำหนดการเดินทางรถไฟ ในตั๋วจะถึงสถานีประจวบเวลา02.40 น. ฉึกกะชักๆ หลับๆตื่นๆ 

ถึงสภานี ชุมพร เที่ยงคืน ตั้งใจว่าต้องไม่หลับแต่พอพ้นมาบอำมฤติ ตาปิดตอนไหน ใจไม่เตือน มาตื่นตอนได้ยิน

เสียงประกาศ ที่ฟังไม่ชัด ก้มลงดูนาฬิกา ตายละหวาตี สามแล้ว มองป้ายก็ไม่เห็นด้วยว่านั่งตู้เกือบหลังสุด  

ถามคนนั่งข้างๆ แกก็ไม่รู้ว่าเป็นสถานีอะไร และฟังไม่ชัดเหมือนกัน  ตัดสินใจสะพายเป้เดินลงดุ่มๆไปตามแสงไฟ 

ชักเอะใจทำไมมีลงสถานีประจวบมีเพียงเราคนเดียว เดินมาถึงป้าย รถไฟออกพอดีกับสายตาหันไปอ่านป้าย

สถานี........บางสะพาน.....

บางสะพาน บานสะพรั่ง นั่งสะพึง

 ตกตะลึง ตื่นตระหนก ตกรถไฟ 

ไปประจวบ พอประเจียด ก็ตกใจ 

รีบลงไป ตายละหว่า บางสะพาน 

      จึงเดินไปสอบถามเจ้าหน้าขายตั๋ว เขาแนะนำให้อีก หนึ่งชั่วโมง รถไฟขบวน 172 โกลค กรุงเทพจะผ่านมา 

รอจนตีสี แล้วก็ยังไม่มา ทั้งสถานีมีหมานอนอยู่ตัวเดียว .....

.นั่งเหงาๆเฝ้าหมานอน ตอนตีสี่ 

ที่สถานีบางสะพานเมืองสามอ่าว 

 สโลว์ไลฟ์ ใจทบทวนถึงเรื่องราว 

เมื่อครั้งคราว นอนต่อต้าน (โรงไฟฟ้า)บ้านหินกรูด.

   โชคดีที่ตกรถไฟ ..นั่งคิดพินิจนึงได้ไม่นานรถไฟก็ผ่านมา ก็อาศัยโดยไม่ต้องซื้อตั่๋วใหม่ ถึงสถานีประจวบ 

คุณอรุณ คนข้างกายคุณมะเดื่อมารอรับตั้งแต่ ตีสาม รู้สึกไม่ดีที่ให้เขาต้องรอนาน ไปถึงบ้านคุณมะเดื่อก็ทำภาระกิจ

หลักคือขอนอนก่อนสิ่งอื่นได(บอกแล้วบ้านหลังนี้เหมือนเป็นบ้านตัวเองแล้ว  ขอหลับก่อน........

บ้านวอญ่า 24 มีนาคม 2561

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เดินทางหมื่นลี้ ดีกว่าอ่านหนังสือหมื่นเล่ม

คำสำคัญ (Tags)#เมืองสามอ่าว#สถานีบางสะพาน#ด้วยรักและผูกพันธ์รู้จักกันผ่านGotoKnow จึงมีพันธกิจ 1

หมายเลขบันทึก: 645941, เขียน: 24 Mar 2018 @ 21:18 (), แก้ไข: 24 Mar 2018 @ 22:12 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 8, ความเห็น: 10, อ่าน: คลิก


ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 

ดีนะคะ  ไม่มีใครกล้าทำอะไรลุงบัง  อิ อิ

เขียนเมื่อ 

ยังนึกถึงนั่งรถทัวร์หลับไปวันนั้น..กับ วอญ่า ผู้เฒ่า  ..สนุก ตื่นเต้นมาจนวันนี้  5555..

-สวัสดีครับท่านวอญ่า

-เพราะ Gotoknow นำทาง..

-จึงได้พบเจอกันขอรับ

-ทางใต้เจอกัน..ทางเหนือก็เพิ่งเจอกันขอรับ

-อบอุ่นใจมากๆ ครับ

-พี่ครูธนิตย์....มาหาาาาาาาา 5555

สวัสดี คุณหมอธิ สถานีรถไฟบางสะพานใหญ่ ในราตรีไกล้รุ่ง  ไร้ผู้คน จึงไม่มีใครทำอะไร

จ้าวถิ่นก็นอนหลับ

เรียนคุณ ยายธี ขากลับก็ขึ้นรถที่เดิมเวลาเดิม ขาดแต่เพื่อนร่วมทางเหมือนครั้งก่อน

สวัสดีคุณ คุณ เพชร 

เคยไปเยือนคารวะอาจารย์ ธนิตย์ กับอาจารย์ กาญจนา ถึงโรงเรียน

อาจารย์ ทั้งสองเป็นกันเองให้ความกรุณาต่อผู้เฒ่ามาก

เขียนเมื่อ 

ผมลงทางไป 3 เดือนเลยครับ 555

เรียนอาจารย์ แผ่นดิน หากมาใกล้ๆพัทลุง ส่งข่าวน่ะครับ จะได้นำทัวร์ ชุมชน คนพัทลุง

เบอร์ทางอินบล็อกน่ะครับ

ยังระลึกถึงเสมอค่ะบัง

ไม่เจอกันนานแล้วนะคะ