ด้วยความที่เป็นอาจารย์ ก็จะมีคนชวนผมให้สมัครเข้าสมาคมต่างๆ อยู่เรื่อยๆ  แต่ผมก็ไม่ยอมเข้าครับ

ผมคิดอย่างเดียวว่า ให้เขาเชิญเมื่อไหร่ ผมถึงจะเข้า 

ประมาณว่า มีราชรถมาเกยเอง ตามที่จั่วหัวเลย ... ไม่รู้ว่าเพราะผมโอหัง บ้า หรืออีโก้สูง กันแน่

 . 

 แต่ลองมาฟังแนวคิดผมดูก่อนจะตัดสินนะครับ

ผมคิดว่า เราต้องมีความดีให้คนอื่นรับรู้มากพอที่จะให้เขาให้เกียรติ์เรา

ไม่ใช่เพราะเราเป็นอาจารย์โดยตำแหน่ง แต่เพราะเป็นอาจารย์โดยจิตวิญญาณ

. 

 ผมให้ครับ ...ให้สิ่งที่ผมมี คือความรู้เพื่อพัฒนาคน

เปลี่ยนแปลงความคิด เปลี่ยนแปลงความรู้สึก เปลี่ยนพฤติกรรม

ผมทำจิตอาสาเป็นประจำ สอนฟรีเยอะครับ มีทุกเดือน ... เดือนไหนไม่มี ผมไปขอเองเลย

ยุค 4G  ของผมคือ...  Give Give  Give และก็ Give

. 

 เพราะฉะนั้น ผมถือว่า เรามีความดีมากพอเมื่อไหร่ เดี๋ยวเขาเชิญเราเองแหละ

ไม่ต้องสมัครเข้าหรอก มันสำคัญว่า ขอให้เอ็งดีจริงๆ เห้อะ ...บอกกะตัวเอง

และจริงๆ ถ้าผมคิดค่าสอน หรือค่าที่ปรึกษาละก็ มันมากกว่าค่าสมัครเยอะครับ ... อันนี้คือถ้าผมคิดแบบนักธุรกิจนะ

.

ส่วนความหมายของ ความดี ผมหมายรวมถึง ความประทับใจด้วย

การสอนต้องทำให้เกิดความประทับใจครับ  ให้เขาอยากให้เราไปสอนอีก ....ไม่งั้นเขาคงไม่เชิญร๊อก

เพราะเอาเข้าจริงๆ ไม่ว่าอาชีพไหน เราต้องรู้จักสร้างความประทับใจครับ

ทุกอาชีพ ก็ต้องทำงานกับคน ไม่มากก็น้อย

.

พอเกิดความประทับใจ เราก็สร้างแรงบันดาลใจผู้คนได้

มีแรงบันดาลใจเมื่อไหร่ คนจะเชื่อเรา  ก็จะมีการลงมือทำ และความสำเร็จก็จะตามมา

ทั้งเราทั้งเขา ได้ประโยชน์ทั้งคู่ Win Win

การทำให้ผู้อื่นประทับใจ ถือเป็นคุณสมบัติแรกของผู้นำที่ดีด้วย

.

ไม่รู้ล่ะ จะเป็นความบ้า ยโสโอหัง หรืออะไรก็ตาม

แต่นี่คือผม อาจารย์กล้วย วิชาจีบ...
.

""(^=^)""