จิตที่ชุ่มชื่น...อิ่มเอิบใจ....ซาบซ่านใจ

สุขกาย...สุขใจ....ตรงนั้นแหละคือ...ฌาน

..

..

ถึงแม้นว่า...สมาธิกับฌานจะอยู่ที่เดียวกัน แต่ก็มีความต่างกัน

..

ฌานธรรมชาติ...เป็นความสุขที่ไม่ได้ปรุงแต่ง เกิดขึ้นมาเอง เมื่อเราบรรลุเป้าหมายที่เราต้องการ

..

ฌานที่สร้างขึ้น เกิดจากการสะสมพลังจิต เมื่อพลังจิตมากพอ...ความสุขเหล่านี้ไม่รู้ว่ามาจากไหน..พรั่งพรูเข้าสู่ใจของเรา มากกว่ายิ่งกว่า...ฌานธรรมชาติ

..

..

หากเรากล่าวถึง"วิหารธรรม" แล้ว

วิหารธรรม คือ....ธรรมอันเป็นเครื่องอยู่ของจิต และการพักอยู่ในวิหารธรรม ก็คือ ..การดำรงความสุขนั้น ไว้ที่จิต... ตลอดระยะเวลาอันยาวนาน

..

..

ในสมัยพุทธกาลนั้น...มีอยู่ครั้งหนึ่งพระอานนท์ได้เรียนถามพระสารีบุตรว่า...

..

"ทำไมอินทรีย์ของท่านถึงผ่องใสนัก

สีหน้าของท่าน..ทำไมหมดจดเหลือเกิน...ท่านอยู่ด้วยวิหารธรรมอันใด?


พระสารีบุตร..ตอบพระอานนท์ว่า.. .

"เราสงัดจากกาม ...สงัดจากอกุศลธรรม... และวิเวกอยู่ในฌานทั้ง 4 "

..

..

ธรรมอันเป็นเครื่องอยู่ของจิต..

ใจของเรานั้น..จะอยู่ในฌานที่เราทำเชื้อไว้

..

ขอขอบคุณภาพถ่าย จาก คุณลิขิต - คุณนงนาถ จิตรมณียพันธ์ มา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ