เคยคิดไหมว่าตอนนี้คุณเดินอยู่คนเดียว หรือว่ามีใครเดินเคียงข้างไปกับคุณบ้าง
ในทางเดินที่แสนยาวไกล ตลอดเส้นทางมีทั้งอุปสรรค เส้นทางเรียบบ้าง ขรุขระบ้าง แต่ทุกคนก็ยังอยากจะใช้เส้นทางสายนี้เพื่อเดินไปยังจุดหมาย ซึ่งแต่ละคนบนเส้นทางแต่ละสายอาจจะแตกต่างกัน บางครั้งอาจจะมาบรรจบกันเพียงเสี้ยวหนึ่งของชีวิต แล้วก็ต้องแยกไปกันคนละทาง เพราะจุดหมายที่ไม่เหมือนกัน
บางคนหาผู้ร่วมเดินทาง
ก่อนที่จะเข้ามาในเส้นทางสายนี้ แต่พอเจอทางแยกกับเดินไปคนละทาง
บางคนหาผู้ร่วมเดินทาง
ก่อนที่จะเข้ามาในเส้นทางสายนี้ แต่พอเจอทางแยกกับเดินไปคนละทาง
บางคนอาจเดินคนเดียวมาหลายปี
โดยคิดว่าฉันสามารถเดินได้ หกล้มก็ลุกเองได้ ดีกว่ามีคนเดินด้วยแล้วต้องมาแยกทางกันทีหลัง
จะมีสักกี่คนบนโลกใบนี้
ที่ผ่านเส้นทางสายนี้โดยไม่มีอุปสรรค โดยไม่เคยหกล้ม ไม่เคยสะดุดหินก้อนใหญ่น้อย ที่คอยเป็นเครื่องบั่นทอนกำลังใจในการไปถึงปลายทางของเส้นทางนี้
จะมีสักกี่คนบนโลกใบนี้
ที่ผ่านเส้นทางสายนี้โดยไม่มีอุปสรรค โดยไม่เคยหกล้ม ไม่เคยสะดุดหินก้อนใหญ่น้อย ที่คอยเป็นเครื่องบั่นทอนกำลังใจในการไปถึงปลายทางของเส้นทางนี้
ชอบมากกับท่อนหนึ่งของบทเพลงที่บอกว่า.....
"...ยังเต็มใจที่จะตามค้นหา และปฏิเสธ ที่จะท้อใจ ยินดีที่จะเฝ้ารอ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่หายไป ยังพอใจที่จะตามค้นหา
ว่าคนดีๆที่มีรักจริง อยู่ที่ไหน คอยที่จะเจอเขา แม้ไม่รู้ เมื่อไหร่..."

หากวันนึงที่พบเจอ
ถึงแม้หากว่าคนนั้นยังไม่สามารถร่วมเดินทางด้วยกันได้ในตอนนี้ อย่างน้อยเราก็ยังยินดีที่จะเดินตามไปห่างๆ เพื่อให้รู้ว่า
แม้วันนึงที่เขาคิดว่าไม่เหลือใคร
ถ้าได้หันหลังมามอง จะเห็นว่ายังมีใครอีกคนที่พร้อมจะเดินคู่กันไป รอเพียงแค่เค้าหันมา และหยุดรอ เพื่อให้เดินไปพร้อมกัน บนทางเดินแห่งรัก
แม้วันนึงที่เขาคิดว่าไม่เหลือใคร
ถ้าได้หันหลังมามอง จะเห็นว่ายังมีใครอีกคนที่พร้อมจะเดินคู่กันไป รอเพียงแค่เค้าหันมา และหยุดรอ เพื่อให้เดินไปพร้อมกัน บนทางเดินแห่งรัก
ที่มา : จาก Internet ซึ่งผู้เขียนชอบคำๆ นี้ "ทางเดินแห่งรัก" เพราะฟังดูแล้วมีความหมาย เหมือนกับคนคนหนึ่งตามหารักแท้ แต่ก็ไม่ย่อท้อที่จะตามหามัน ถึงแม้มันจะยากเย็น แต่อีกความหมายถึง หมายถึงทางเดินที่มีแต่ความสุข และเป็นทางที่เราเลือกที่จะเดินมันต่อไป โดยไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดลงที่ใด หรือสิ้นสุดแต่เราเองไม่รู้ตัว อิอิ
ถึงแม้ทางเดินแห่งรักจะขรุขระไปบ้างแต่ก็ยังมีแรงจะเดินต่อไป
เห็นด้วยครับ ตอนนี้เป็นอยู่ ถึงตอนนี้จะเดินเพียงคนเดียว แต่มั่นใจว่าสักวัน คงเจอคนที่ใช่ ไม่ท้อครับ สู้ สู้ ครับ เป็นกำลังใจให้อีกคนนะครับ หวังว่าทุกคนคงประสบพบเจอคนที่ใช่เข้าสักวัน ซึ่งไม่รู้เมื่อไหร่ โชคดีครับ
แวะมาทักทายค่ะ
บางคนหาผู้ร่วมเดินทาง
ก่อนที่จะเข้ามาในเส้นทางสายนี้ แต่พอเจอทางแยกกับเดินไปคนละทาง
ตอนนี้ทางเดินของดรีมเป็นทางแยก...แต่ดรีมก็เชื่อว่าซักวันทางแยกนั้นก็จะวนกลับมาบรรจบแลพบเจอกันรวมเป็นทางเดิมอีกครั้ง...แต่มันอาจเป็นทางแยกที่ยาวไกลสำหรับใครหลายๆคน...จนบางคนไม่อยากที่จะรอให้มาบรรจบกัน...สำหรับดรีม...ถึงจะยาวไกลแค่ไหนหรือมองไม่เห็นทางบรรจบ...ดรีมก็เลือกที่จะรอค่ะ
สมแล้วที่เป็นบรรณารักษ์
ผมว่ามันอยู่ที่ตัวเราเลือกที่จะเป็นนะครับ
เลือกที่จะเดิน เลือกที่จะเป็น และที่สำคัญ เลือกที่จะใช้ชีวิตกับใครบางคน
ตัวเราเองครับ คือคนกำหนด
ที่คุณโก้พูดมาก็ถูกต้องค่ะ ตัวเองคือคนกำหนด แต่บางครั้งความรักมันยากที่จะกำหนดให้เป็นไปตามที่เราต้องการให้เป็น
แล้วทางเดินแห่งรักก็สิ้นสุดลงเมื่อ 18 พ.ย.50
หนูเขียนได้ดีมาก คมจริงๆ เป็นความฝันและความสุขสำหรับคนหนุ่มสาว
หนทางแห่งรักนี้ยังยาวไกล เมื่อหมดรักใช่ว่าหมดหนทาง มันเป็นเพียงการสะดุดกลางทางเท่านั้น ทางแยกข้างหน้ายังมีอีกมาก ไม่รวมตรอก ซอก ซอย แต่ทุกคนสามารถเลือกทางเดินได้ เพียงแต่ว่าจะเลือกผิดหรือเลือกถูกเท่านั้นเอง ชีวิตเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ความรักเป็นเรื่องของความอ่อนไหว ฉะนั้น
ทางเดิน เปรียบประดุจ ความแข็งกระด้างของถนนที่ขรุขระ
ความรัก เปรียบประดุจ ความอ่อนไหว ของหัวใจดวงน้อยๆ
ต้องหลอมรวมทางเดินและความรักเข้าด้วยกันอย่างผสมกลมกลืน ถึงจะเป็นทางเดินแห่งรัก ที่ราบรื่น
ขอให้หนูเป็นเช่นนั้นนะจ๊ะ
อาจารย์เก
หนทางในโลกกว้าง..แสนกว้างใหญ่
หนทางใจในฝัน ..นั้นกว้างเหลือ
หนทางอื่นหมื่นแสนยังคลุมเครือ
หนทางเกื้อกูลกัน...นั้นถูกทาง
หนทางอื่นไม่เท่า..หนทางมิตร
หนทางปิดมิดลง..คงเหินห่าง
ใจที่สุขคงเป็นทุกข์..และอ้างว้าง
ขอร่วมสร้างสรรค์ทาง....เดินแห่งรัก
อาจารย์เก
ขอบคุณอาจารย์เกมากค่ะ
ขอบคุณทางเดินแห่งรักที่ได้ขวัญมีกำลังใจต่อไป