"ก้าวแรกของชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยเป็นวันที่พ่อผมเสียชีวิต" ... (จุดเริ่มต้น "จดหมายถึงครู" ฉบับหนึ่ง)

วันนี้ (๒๕ พ.ย.๕๙) ปิดคอร์สวิชา "นวัตกรรมฯ" ด้วย The Last Lecture
หลังจากนั้นให้นักศึกษาครูเขียน "จดหมายถึงครู" เพื่อสะท้อนความรู้สึก
ที่มีต่อผม ครูผู้สอนในรายวิชานี้ทุกแง่มุม

"จดหมายถึงครู" จดหมายน้อยฉบับหนึ่งซึ่งเป็นของนักศึกษาชาย ปี ๑
วิชาภาษาไทย ซึ่งสัญลักษณ์การมาเรียนของเขาทุกคาบคือ
การเข้ามานั่งเรียนคนสุดท้ายเสมอ แม้กระทั่งส่งงานก็ส่งคนสุดท้าย
พฤติกรรมเช่นนี้ทำให้ผมจำเขาได้อย่างแม่นยำในสิ่งที่เกิดขึ้น


เนื้อหาในจดหมายน้อยเป็นเรื่องน่าตกใจ


"ก้าวแรกของชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยเป็นวันที่พ่อผมเสียชีวิต
ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมโกรธตัวเองมากที่ไม่ค่อยสนใจท่านเลย
ได้แต่มองว่าพ่อเป็นเพียงขี้เมาคนหนึ่งเท่านั้น

พอหลังจากวันที่พ่อจากไป ซึ่งเป็นวันแรกของการรายงานตัวนักศึกษา
มันทำให้ผมหดหู่ว่า ที่ผ่านมา เราทำบ้า ๆ อะไรอยู่ ไม่เคยที่จะกราบ หรือ กอดพ่อ
คิดเพียงเพื่อรอวันที่เรียนจบ ค่อยทำแบบนั้น (แต่มันสายไปแล้ว)

ตลอดทั้งเทอมที่ผ่านมา ความรู้สึกเสียใจและสับสน
มันทำให้ผมไม่มีกระจิตกระใจที่อยากจะเรียน
มันทำให้ผมดูแย่กว่าทุก ๆ ปีที่ผมเป็น
ช่างเป็นก้าวแรกที่ไม่สวยงามเอาซะเลย

แต่ผมอยากขอบคุณอาจารย์มากครับที่ทำให้ผมรู้และเข้าใจที่จะปรับตั
กลับตัวกลับใจที่จะอยู่กับความเป็นจริง และอนาคตที่ควรจะเป็น
ทุกคำสอนของอาจารย์ ผมสัญญาว่า ผมจะนำไปใช้และพัฒนาตัวเองต่อไป
อย่างไม่มีที่สิ้นสุดครับ

ป.ล. ปกติ ผมเป็นคนร้องไห้ยากมาก แต่อาจารย์ คือ ครูคนแรกที่ทำให้น้ำตาผมไหลออกมา
จากความรู้สึกข้างใน"

(ผมรู้ตัวว่า ผมแย่ แต่ผมจะเป็นคนดีที่ไม่แย่สำหรับสังคมครับ)"



พฤติกรรมการเรียน สอดคล้องกับ สิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตเขา
คนเป็นครูย่อมมีหน้าที่ค้นหาสาเหตุเหล่านี้
มากกว่าตัดสินใจไปแล้วว่า เขาเกเร หรือ เขาไม่อยากเรียนหนังสือ

กระบวนการสอนของผมยังคงใช้ได้ดี และใช้ได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ
ผมภูมิใจที่เขาเข้าใจที่ผมต้องการสอน

เพราะการสอนของผม ผมไม่เคยบอกว่า เธอ "ต้อง" ทำ
แต่ผมสอนให้เขาคิดเอง ทบทวนเอง ประเมินค่าเอง
ว่าสิ่งที่กำลังตัดสินใจทำนั้น ดี หรือ ไม่ดี

ผมยังมีความสุขในการเป็นครูเสมอ

บุญรักษา ทุกท่าน ;)...


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มหาวิทยาลัยชายเขาของคนชายขอบ



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

ได้คิด

ได้ลงมือทำตามที่คิด

ไม่มี ผิด ไม่มีถูก

เพราะมันคือมนต์เสน่ห์ของการเรียนรู้

....

เอากำลังใจมาฝาก ครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ คุณ แผ่นดิน ;)...

เขียนเมื่อ 

สาธุทั้งครูและลูกศิษย์นะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ อาจารย์ต้น ;)...

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วได้สะท้อนตัวเอง

เห็นการพัฒนาการสอนเลยครับ

ขอบคุณมากๆครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ;)...