Petrichor: the smell of earth after rain


มีคนเคยบอกว่า ความหวังเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงจิตใจ

หลังจากหมอกควันหนาในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา จนทำให้หลายๆ คนต้องควักเอาหน้ากาก N95 ออกมาใช้เวลาไปไหนมาไหน แม้แต่ในออฟฟิสก็มีกลิ่นควัน ฝนห่านี้ที่ตกลงมาในช่วงกลางวันของวันนี้จึงเป็นห่าฝนที่หลายๆ คนรอต้อนรับด้วยความยินดี เผื่อว่ามันจะช่วยชะล้างหมอกควันในอากาศได้ไม่มากก็น้อย

เพื่อนบ้านชาวอินโดเคยฝากบอกถึงคนที่บ่นถึงสภาพอากาศที่เลวร้ายเวลามีหมอกควันว่าทำไมไม่ขอบคุณชาวอินโดที่ไม่ได้ทำให้อากาศหม่นมัวในช่วง 10 เดือนของปีบ้าง พอถึงฤดูเผาไร่เผาป่าทีไรมีแต่คนโวยวาย

ตามประสาคนโลกสวย ฉันก็ว่าเขาพูดถูกนะ เพราะยิ่งมัวแต่กร่นด่าพวกที่ไม่มีความรับผิดชอบต่อโลกต่อคนอื่นๆ ตัวเราเองจะยิ่งไม่มีความสุข ไหนๆ จะต้องเผชิญหมอกควันภายนอก หากเราโกรธอีกจะยิ่งทำให้จิตใจภายในขุ่นมัว เพราะคนที่ทำเขาคงไม่รู้สึกรู้สาอะไร เพราะถ้าเขาพยายามรับรู้ เขาสามารถคิดได้ เขามีความสำนึกสักนิด เขาคงไม่ทำแต่แรก

หลังจากยืนยันไม่เห็นด้วยกับการเผาไร่เผาป่าเพื่อการเกษตร ฉันขอสนับสนุนให้เจ้าหน้าที่เอาจริงเอาจังกับคนไร้สำนึก แล้วฉันก็ได้แต่หวัง...

แต่แทนที่จะหวังให้คนหยุดเห็นแก่ตัว ฉันขอหวังว่าพอถึงฤดูเผาป่าทีไร ขอให้ฝนตกลงมาทุกวันเถอะ สาธุ... (เพราะแนวโน้มความเป็นไปได้อาจสูงกว่า)

วันนี้หนึ่งความหวังมาถึงแล้ว....ขอบคุณสายฝนและสุขสันต์วันหอมกลิ่นไอดินค่ะ

☔️☂