๔๒๒. ปฏิวัติตนเอง...ปฏิวัติอารมณ์

ลดความโลภ เพราะมันเป็นคอเลสเทอรอลร้ายที่สุดในบรรดาสารพิษอารมณ์ทั้งหลาย ลดความโกรธ เพราะมันทำลายทั้งร่างกายและวิญญาณ ลดความอิจฉา เพราะมันมีแต่ทำให้เสียกำลังใจ ไม่ต้องเปรียบเทียบตัวเองกับใคร เราก็มีดีของเรา...”

ความรู้สึก ณ เวลานี้ บอกได้คำเดียวว่า อยากปฏิวัติตนเอง เป็นที่สุด มีอะไร ตรงไหนบ้าง ที่ต้องการปฏิวัติ อาทิ ปฏิวัติสุขภาพ ปฎิวัติสมอง ปฏิวัตินิสัย และ ปฏิวัติทัศนคติ ฯลฯ

แล้วท้ายที่สุด ก็ตัดสินใจที่จะ..ปฏิวัติอารมณ์...ก่อนอย่างอื่น เรื่องของอารมณ์อาจเป็นหัวใจของการปฏิวัติในทุกๆด้าน ซึ่งผู้เชี่ยวชาญในเรื่องนี้ ได้ให้นิยาม หรือ หลักการ ไว้พอสมควร ตลอดจนได้ให้กรอบแนวคิด ไว้ดังนี้....

ปฎิวัติอารมณ์....”ลดความโลภ เพราะมันเป็นคอเลสเทอรอลร้ายที่สุดในบรรดาสารพิษอารมณ์ทั้งหลาย ลดความโกรธ เพราะมันทำลายทั้งร่างกายและวิญญาณ ลดความอิจฉา เพราะมันมีแต่ทำให้เสียกำลังใจ ไม่ต้องเปรียบเทียบตัวเองกับใคร เราก็มีดีของเรา...”

ผมพยายามประเมินตนเอง อย่างตรงไปตรงมา ในเรื่อง อารมณ์ กับความโลภ เพื่อให้การปฏิวัติ มีทิศทาง ไม่ใช่หลอกตัวเอง ก็พบคำตอบว่า...มีความโลภน้อยมาก..มีเหตุและผล ที่พอสอดรับ หรือรับฟังได้ ก็คือ เป็นคนหนึ่ง ที่ยึดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง เมื่อรู้สึกพอ...จึงโลภน้อย..

ยิ่งเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะยากจนอย่างผมด้วยแล้ว ยิ่งต้องรีบ..พอเพียง เพราะเมื่อก่อนไม่มี..และอยากมี ตอนนี้ มีแล้ว ทั้งบ้าน รถ ยศ ตำแหน่ง..บอกตัวเองว่า...จะเอาอะไรอีก

ในส่วนของ..การลดความโกรธ..จากที่เมื่อก่อนหุนหันพลันแล่น อารมณ์ร้อน โกรธง่ายมาก ต่อมาค่อยๆคิดได้ ด้วยอายุที่มากขึ้น...เตือนตัวเองว่า...โกรธ คือ โง่ โมโห คือ บ้า

แต่ก็นั่นแหละ..บางครั้ง ก็หักห้ามใจได้ยากเหมือนกัน..จึงอยากปฏิวัติ ปราบให้มันสิ้นซาก..โดยเฉพาะความโกรธ..ยิ่งทุกวันนี้ จะรู้สึกโกรธทุกครั้ง..ที่ต้นสังกัด..บริหารจัดการโดยที่ไม่เห็นใจครูและผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็ก...ที่มีภาระงานมาก..ไม่มีใครเช้าชามเย็นชาม ไม่มีใครทำงานไปวันๆ ทุกคนทุกโรงเรียนก็ทำงานให้โรงเรียนและชุมชน เพื่อคุณภาพ สุขภาพ ทักษะชีวิต และความปลอดภัยของนักเรียน...แต่คนข้างบน..ที่ทำงานในห้องแอร์ ที่ปากว่า ทำงานแบบกัลยาณมิตร คอยช่วยเหลือติดตามและเป็นที่ปรึกษา แท้จริง..หาเป็นเช่นนั้นไม่ ใช้แต่อำนาจเป็นเครื่องมือ..สนองการทำงานขององค์กรตนเอง..ขาดความจริงใจ...ผมจึง..รู้สึกโกรธทุกครั้ง ที่พวกเขาแสดงความต้องการ.. บีบคั้น กดดัน และ ชอบที่จะขอ มากกว่าที่ จะให้...

ในส่วนของความอิจฉา...ผมแทบจะไม่เหลือไว้ให้ติดกายผม เพราะผมไม่อยากทำร้ายตัวเอง ใคร จะได้เลื่อนซี เลื่อนระดับ ได้ปรับย้าย ไปอยู่ที่ใหญ่กว่า สบายกว่า ผมก็ยินดีไปตามสถานการณ์ คิดว่าเป็นทางของเขา ไม่ใช่ของเรา...แค่รู้สึกพอใจในสิ่งที่เป็นอยู่ ก็มีความสุขแล้ว และ ก็ยังเชื่อมั่นเล็กๆว่า...สิ่งที่ดี..ก็มีอยู่ในตัวเรา...จะไปอิจฉาใครไปเพื่ออะไร..

ครับ ปฏิวัติอารมณ์ ก็คงเหลือแต่อารมณ์โกรธนี่ล่ะ ที่ต้องทำอย่างเข้มงวดจริงจัง เพื่อไม่ให้อารมณ์แบบนั้นมาเกาะหัวใจให้ร้อนรุ่ม..คงต้องหัดยิ้มทุกวัน หัวเราะเมื่อไม่ชอบใจ ก็คงจะดี ชีวิตจะได้ไม่สั้น..อารมณ์โกรธ เป็นอะไรที่หนัก..จะแบกโลกไปทำไม.....

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๕ กรกฎาคม ๒๕๕๙

(ปฏิบัติหน้าที่คณะกรรมการประเมินสถานศึกษาต้นแบบพอเพียง)







บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

หวัดดีท่าน ผอ.คนเก่ง

รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ



เขียนเมื่อ 

มีดอกผักชีมาฝากจ้ะ.ผักชี.ใช้ระงับดับป่วยได้..โดยโรยหน้า..ด้วยผักชี..จ้า..