วันที่ 12 มือใหม่หัดสอน (1 มิถุนายน 2559)

  • ผ่านมาสองอาทิตย์กว่า ๆ ที่ฉันถูกเรียกว่า "ครู" แม้จะเป็นคำสั้น ๆ ที่เด็กนักเรียนใช้เรียกผู้ที่ให้ความรู้ แต่คำว่าครูก็เป็นคำที่มีความหมายอย่างยิ่งต่อตัวฉันที่ทำให้รู้สึกภาคภูมิใจและมีความสุขทุกครั้งที่เด็กเรียกว่า ครู
  • สำหรับหน้าที่การเป็นครูสอนในวันแรกนั้นรู้สึกตื่นเต้นมาก และไม่ค่อยมีความมั่นใจแม้ว่าจะมีการเตรียมการสอนเป็นอย่างดีแล้วก็ตาม แต่เนื่องจากนักเรียนที่สอนแต่ละห้องมีจำนวนประมาณ 40 คน เวลาที่สอนจึงทำให้ควบคุมชั้นเรียนได้ยาก เพราะห้องวิทยาศาสตร์จัดให้เด็กนั่งเป็นกลุ่ม เมื่อเด็กจับกลุ่มกันคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันพยายามหาเทคนิคควบคุมชั้นเรียน ปรึกษากับครูพี่เลี้ยงบ้าง ลองผิดลองถูกมาหลายวิธี ได้ผลบ้างไม่ได้ผลบ้าง ถ้าถามว่าท้อไหม มันก็มีบ้าง แต่ถ้าถามว่ายอมแพ้ไหม ฉันบอกเลยว่าไม่ ช่วงแรก ๆ ก็สังเกตการจัดการเรียนการสอนของครูพี่เลี้ยงแล้วนำมาปรับใช้กับการสอนของตนเอง สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนโดยเฉพาะการจัดการชั้นเรียน คือนักเรียนแต่ละห้องจะจัดการเรียนการสอนไม่เหมือนกันแม้จะเป็นวิชาเดียวกันก็ตาม อีกหนึ่งอย่างที่สำคัญและต้องใช้อยุ่ตลอดเวลาคือ เรื่องของจิตวิทยา เพราะเด็กที่ทำการสอนกำลังจะเข้าสู่วัยรุ่น ซึ่งเป็นวัยที่ต้องการความเป็นอิสระ ติดเพื่อน สิ่งสำคัญของการจัดการเรียนการสอนให้ประสบผลสำเร็จคือต้องเรียกความศรัทธาจากเด็กให้ได้ เพราะเมื่อเด็กมีความเชื่อมั่นและศรัทธาในตัวของผู้ที่เป็นครูแล้ว เด็กก็จะให้ความร่วมมือและทำให้้การเรียนการสอนเป็นไปอย่างราบรื่น
  • ฉันคิดว่าการจัดการเรียนการสอนขณะฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูต้องเป็นผู้ที่ตื่นตัวอยู่เสมอ มีสติ พร้อมรับกับปัญหาต่าง ๆ รู้บทบาทหน้าที่ของตนเอง มีความความอ่อนน้อมถ่อมตน มีจืตเอื้อเฟื้อ อดทนและรักในความเป็นครู
  • ผ่านมาสองอาทิตย์กว่า ๆ วันนี้ได้มีโอกาสทำกิจกรรมร่วมกับนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพ นั่นคือ จัดตกแต่งบอร์ดนักศึกษา แม้ว่าจะอยู่ต่างสถาบัน แต่พอมาอยู่ ณ ที่แห่งนี้ โรงเรียนอนุบาลเชียงใหม่ เราทุกคนคือชาวบัวเหมือนกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)