วันที่ 12 ป่วยแค่ไหนก็ต้องไหว (1/06/2559)

miwnii
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ไม่สบายแต่ก็ยังมาโรงเรียน จากอาการเจ็ยคอมาหลายวัน มาเจอกับการตากฝนกลับหอเมื่อวาน เลนต้องมาโรงเรียนแบบไม่ค่อยพูดเท่าที่ควร 555

เจอกับการสอนภาษาไทยคาบแรก เรื่อง สุภาษิตสำนวนไทย ดีนะที่มีสื่อเยอะ อาศัยเทคโนโลยีเอา ก็เลยไม่ค่อยได้พูดมากเท่าไหร่ ประกอบกับวันนี้เด็กๆตั้งใจเรียน ไม่คุยกัน ก็เลยลดอาการเจ็บคอลงบ้าง วันนี้เปิดเพลงตลกคำเมืองให้เด็กฟัง เด็กๆพากันหัวเราะ ชอบใจกันใหญ่ นี่สินะที่เขาบอกกันว่า การเป็นครูจะต้องมีลูกล่อที่หลากหลาย สิ่งไหนที่เด็กเบื่อแล้ว เราก็เปลี่ยนมาเป็นอย่างอื่นบ้าง อย่างเช่นวันนี้สอนไปอย่างมีความสุข แถมไม่ต้องเหนื่อยมากด้วย

คาบที่สามเจอกับวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การแสดงวิธีทำโจทย์ปัญหา เรื่องนี้ยิ่งแล้วใหญ่ สบายมากสำหรับเด็กโปรแกรมคณิตศาสตร์ภาษาอย่างห้อง ป.3/4 สอนแบบชิวๆ สักพักก็ได้เวลาไปตักข้าวละ วันนี้จะนำเสนอเมนูอาหารที่ทำให้สำหรับครู ข้าวซอยหมู น่ากินมาก ฟาดเรียบเลยทีเดียว 555

ตอนบ่ายนักเรียนมีคาบเรียนลูกเสือ-ยุวกาชาด เหมือนจับลูกลิงมาเรียนชัดๆ กว่าจะจับให้นั่งเป็นแถวได้ ทำเอาซะเหนื่อย 555 พอจะถ่ายรูปเท่านั้นแหละ แสดงอาวุธลูกเสือสำรองใส่กล้องซะงั้น เจ้าลูกลิงทั้งหลาย

ได้ช่วยยุวกาชาดผูกผ้าพันคอด้วย ดีนะที่เคยเรียนมาก่อน ใช้ทักษะการผูกผ้าพันคอตอนประถมมาใช้ เด็กๆก็มารุมให้มัดกันใหญ่ กว่าจะผูกเสร็จหมดทุกคนก็กินเวลาไปครึ่งคาบละ หลังจากนั้นนักเรียนก็ได้ไปซ้อมร้องเพลงสำหรับพิธีการแสดงตนเป็นพุทธมามกะที่จะมาถึง นี่ก็คืออีกกิจกรรมหนึ่งที่จับลูกลิงมานั่งร้องเพลง บางคนก็ไม่รู้เรื่องกับเขาหรอก นั่งเล่นไป คุยกันไป เห็นแล้วเหนื่อยใจ

เย็นนี้กลับหอช้ากว่าทุกวัน เพราะอยู่ช่วยกัยทำบอร์ดสำหรับติดรูปและข้อมูลของนักศึกษาฝึกประสบการณ์ แต่สุดท้ายก็ไม่เสร็จจนได้ ทำไปด้วย กินไปด้วย แล้วก็เมาท์ไปด้วย 555

ช่วยกันๆ ทีมอนุบาลเชียงใหม่จ้า...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันทพร จันต๊ะวงค์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

ตั้งเป็นชื่อวิชาเลยเหรอลูก "วิชาลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้"

เขียนเมื่อ 

จันทวรรณ ค่ะครู โรงเรียนมีคาบเรียนวิชานี้อยู่แล้วค่ะ^^