วันที่ 2 แค่เริ่มสอน ก็ผิดแผนซะละ (18 พฤษภาคม 2559)

วันนี้เป็นวันที่ 2 ของการมาโรงเรียน

ฉันก็มาในเวลา 7.20 ตามปกติ แต่ พระเจ้าช่วย ครูพี่เลี้ยงของฉันเป็นเวรรับนักเรียนวันนี้ มาเช้ามาก แล้วฉันละ เรียกอะไรดี ฉันต้องรีบวิ่งเข้าไปไหว้ครูพี่เลี้ยง แล้วครูพี่เลี้ยงก็ทักฉันมาว่า

ครูพี่เลี้ยง : “อ้าว เป็นเวร วันนี้เหรอ”

ฉัน : ตอนนั้นฉันคิดเลยว่า ใช่ โรงเรียนยังไม่บอกเลยว่าเราอยู่เวรรับ – ส่ง นักเรียนวันไหน ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันก็ไม่ได้พูดเหมือนที่ฉันคิดหรอกคะ แต่ปากฉันมันดันพูดไปว่า “อ่อ น่าจะเวรวันนี้คะ เพราะว่า ครูพี่เลี้ยงอยู่เวร รับ – ส่ง นักเรียนวันไหน หนูก็น่าจะอยู่ด้วยคะ” เป็นไงละครูพี่เลี้ยงของฉันถึงกับเอ่อออ ตามฉันไปด้วย และฉันก็ยืนรับไหว้เด็ก จนถึง กริ่งโรงเรียน บอกสัญญาณว่า “พวกหนูๆๆๆรีบไปเข้าแถวเคารพธงชาติเร็ว” (อันนี้ฉันแต่งเองนะคะ แต่ในของจริงมันมีกริ่งจริงๆ ไม่ได้โม้)

ผ่านช่วงเข้าแถวช่วงเช้าไป เริ่มสอน 9.00 น. อากาศสดใส แต่ร้อนไปมาก

วันนี้ฉันคิดเลยว่าแผนการสอน ของฉันที่ ฉันเตรียมมาแผนแรกสำหรับการสอนคณิตศาสตร์ ป.4 วันนี้ต้องได้ใช้แน่นอน และเมื่อฉันเปิดดูตารางสอน คาบแรกของวันนี้ซะด้วยกับการสอนคณิตศาสตร์ ป.4 ห้อง 2 ฉันเดินไปด้วยความมาดมั่น และในมือที่โอบกอดสื่อการเรียนการสอนที่ฉันทำเองขึ้นมา ถึงห้องเรียนนักเรียน ป.4/2 แต่ๆๆๆ ฉันก็ต้องพบกับความแปลกใจ

เมื่อพบว่า คาบเช้านี้ของนักเรียน ห้อง 4/2 เรียนพระพุทธศาสนา โดยมีพระอาจารย์ เป็นคนสอน ฉันถึง หลบข้างเสาไม่ยอมเข้าห้องเรียนแล้วรีบเปิดตารางสอนของตัวเอง เมื่อฉันเปิด ฉันก็พบว่า ตารางสอนของฉันไม่ได้ผิดเลยนะ คาบนี้ต้องเป็นของฉันสิ!

ฉันจึงเดินเข้าไปในห้องเรียนด้วยความมั่นใจอีกครั้งแบบ เต็มร้อยกว่าเมื่อกี้เลยหละ และพูดแบบสุภาพและอ้อนน้อม สไตล์การเข้าหาผู้ใหญ่ แต่พระอาจารย์ก็ยังยืนยันว่าตัวเองสอนคาบแรกของวันนี้ ฉันเกิดอาการ งง เข้าไปใหญ่ว่า เราควรจะทำยังไง ขณะที่เท้าของฉันกำลังจะก้าวเพื่อออกไปถามฝ่ายวิชาการ สวรรค์ก็มาโปรด เมื่อครูพี่เลี้ยงของฉัน ซึ่งจะเข้าคู่สอนร่วมกันเดินมาพอดีแล้ว บอกว่า

ครูพี่เลี้ยง : “น้องอ้ายขอโทษที ตารางสอนเปลี่ยนเมื่อคืน เราได้สอนคณิต ป.4/2 คาบ 2 แล้วก็ ป.4/1 คาบ 3” ในใจฉันคิดเลยว่าทำไมครูถึงไม่บอกให้หนูเร็วๆกว่านี้ เมื่อกี้เรายังเจอกันอยู่เลย เห็นไหมหนูเกือบได้ “บาป” ไปแล้ว แต่จะให้ทำไงได้ฉันก็เลยรอเตรียมตัวจนถึงคาบสอนของฉัน

และแล้วคาบสอนที่ 2 ของฉันก็มาถึง......

เมื่อฉันไปถึง อารมณ์แบบโอบกอดหอบสื่อ ขึ้นไปสอนชั้น 2 ของอาคารด้วยหน้าใจที่เต็มเปี่ยมก็ยังคงมีเหมือนเดิม

เมื่อไปถึงในห้องเรียน ฉันได้กล่าวทักทาย พูดคุยกับนักเรียนเล็กน้อย และสอบถามกับการเรียนคณิตศาสตร์ และคิดว่าจะเริ่มนำเข้าสู่บทเรียน

แต่อารมณ์ของฉันตอนนั้นอยากที่จะเห็นแบบฝึกหัดของนักเรียนที่นักเรียนทำกัน....... จึงขอดู....... และแล้วฉันก็ได้พบกับความจริง ที่ทำให้ฉันต้องตะลึ่ง

เพราะว่า เด็กเรียนไปแล้วสำหรับแผนการสอนที่ฉันเตรียมมา และหนำซ้ำ สื่อการสอนที่ฉันเตรียม ที่คิดว่าอาจจะได้ใช้หลายคาบก็ไม่ได้ใช้สักคาบ (ฉันเตรียมลูกคิดไว้ ฉันทำเอง ฉันหลับอดหลับอดนอน ฉันสาระพัดในขณะนั้น)

หัวเข่าฉันในตอนนั้นแทบทรุด แต่จะทรุดไม่ได้ ฉันยังต้องแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้า โชคดีที่เมื่อเช้าก่อนออกหอ อะไรดลจิตดลใจให้ ฉันปริ้นและเตรียมแผนการสอนสำหรับวันอื่นยังมีและเป็นเรื่องที่ต่อกันพอดี

ฉันจึงหยิบแผนการสอนนั้นขึ้นมาและอ่านทบทวนด้วยความเร็วดั่งสายฟ้า และพบว่า สอนไปเลยดีกว่า สื่อละ? สื่อของแผนนี้ นับว่าฟ้ายังมีตาที่ ฉันได้เตรียมสื่อสำหรับการสอนแผนการสอนเรื่องการเรียงลำดับจำนวนนับที่ไม่เกิน 100,000 มาด้วย โล่งอก แต่สื่อการสอนมันไก่กามาก แต่ก็ยังดีกว่าไม่มี ทีนี้ละก็เริ่มต้นกันได้เลย

เมื่อฉันสอนก็พบว่า ฉันควบคุมชั้นเรียนไม่ได้ กฎกติกาที่ฉันให้เด็กในการเล่นเกม มันรวนไปหมด อีกทั้งเด็กบางคนยังทำหน้าเบื่อๆ และฉันก็คิดเลยว่า การสอนของฉันมันต้องปรับปรุง ดีที่ครูพี่เลี้ยงเข้าสอนด้วยและนั่งดูด้วย ครูพี่เลี้ยงเรียกฉันเข้าไปคุย และพูดถึงการปรับปรุงการสอน และเทคนิคต่างๆ ที่ เราจะสามารถจัดการกับชั้นเรียนและเด็กได้ และครูก็ทำให้ดูเป็นตัวอย่างพร้อมกับที่สอนไปด้วย ฉันมองด้วยความทึ่ง เพราะครูพี่เลี้ยงฉันแทบไม่ต้องทำอะไร แค่ยกมือขึ้นเด็กก็เงียบหมดห้อง นี่ในเทพ! ชัดๆ นับถือจริงๆ

ครูพี่เลี้ยงเลยบอกว่า “ไม่เป็นไร เอาใหม่ ห้อง 4/1 ยังมี ลองเอาสิ่งที่ครูพูดไปปรับใช้”

และมันก็หมดคาบ 2 และฉันก็เดินเข้าคาบ 3 ต่อ แต่ไม่ท้อนะ คิดว่า มันต้องดีขึ้น

เพราะครูพี่เลี้ยงฉันบอกว่า

"การควบคุมชั้นเรียนได้ มันจะสามารถทำให้การสอนของเราง่ายขึ้น" และมันจะเกิดผลดีทั้งต่อเด็กและครู”

ฉันนำคำของครูพี่เลี้ยงที่เคยบอกเอามาปรับใช้ กับนักเรียนอีกห้อง

ซึ่งผลมันก็คือ ได้ผลเกินคาดฉันสามารถเก็บเด็กและควบคุมชั้นเรียนได้อย่างดี อีกทั้งเด็กทำกิจกรรมอย่างสนุกและเข้าใจในสิ่งที่ฉันสอน บรรยากาศในห้องเรียนดีมากสำหรับฉัน และครูพี่เลี้ยงก็ช่วยดูแลและสอนเด็กบางเรื่อง ทุกอย่างมันโอเค และฉันก็รู้สึกมีความสุขมากกับการสอนในครั้งนี้ และแล้วฉันก็ค้นพบสัจธรรม อย่างยิ่งใหญ่ อีกทั้งคำสอน มันไม่เก่า ครูพี่เลี้ยงฉันยังสอน อีกมากมายบอกว่า กิจกรรมทุกอย่างที่เตรียมมาจะต้องดูสภาพบริบทของนักเรียนของเรา กิจกรรมมันจะไม่ตายตัวมันสามารถเปลี่ยนแปลงกันได้ เหมือนกับแผนการสอนที่สามารถยืดหยุ่นได้

การสอนแบบทีมทิสชิ่งร่วมกับครูพี่เลี้ยงมันดีอย่างนี้นี่เอง มันทำให้ฉันปรับปรุงพัฒนาตนเอง ฉันไม่เคยเอาคำที่ครูพี่เลี้ยงของฉันที่ว่าฉันควรแก้ไขตรงไหนมาคิดว่า ว่าให้เราทำไม แต่ฉันกลับคิดว่า ดีมากที่ครูเค้าบอกเรา เราจะต้องนำคำติ ที่ครูพี่เลี้ยงได้เสนอแนะมาปรับปรุง แก้ไข พัฒนาตนเองอยู่เสมอ อีกทั้ง ยังต้องนำคำชม มาพัฒนาตัวเองให้มันมาก ยิ่งๆขึ้นไป แล้วจะสามารถทำให้เราแข็งแกร่งและใช้พูดคำว่า “ครู” ได้อย่างภาคภูมิใจ

ประสบการณ์การเรียนรู้จากสิ่งที่ฉันได้พบเจอวันนี้ มันสามารถสอนฉันให้เติบโต และมีเรื่องราวปลีกย่อยเยอะแยะ ที่ฉันคิดว่ามันมีประโยชน์มากสำหรับฉัน และ มีประโยชน์สำหรับ นักศึกษาฝึกสอน ของฉัน และคำว่าครู ที่นักเรียนเรียกฉัน

ฉันพร้อมที่จะรับคำแนะนำและดีใจเสมอ จากทุกๆคน ที่เข้ามาบอก และสอนฉันมากมาย และพร้อมที่จะปรับปรุงตนเองให้ดีขึ้น พัฒนาตนเองให้ดีขึ้น เพื่อที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาตนเอง การอยู่ร่วมกับผู้อื่น และการทำประโยชน์ให้แก่ตนเองและส่วนรวมให้ประสบความสำเร็จ ตามที่ตั้งเป้าหมายไว้

ปล.เพิ่มเติมบอกกล่าวรูปในวันนี้อาจไม่มีมากเพราะฉัน เพลินกับการสอนและการแก้ไขปัญหาในห้องเรียนและแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า วันพรุ่งนี้จะพยายามถ่ายรูปมาให้ดูเยอะๆนะคะ

นักเรียนในห้องเรียน ป.4/1 เตรีมตัวเล่นกิจกรรม "ขบวนรถไฟหรรษา"



นักเรียนขวบนรถไฟสีฟ้า ในเรื่องของการเรียงลำดับจำนวนนับที่เกิน 100,000 ออกมาแสดงคำตอบ

พร้อมทั้งกับโชว์การอ่านจำนวนนับของตัวเลขที่ตนเองจับได้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจิตต์พิชชา จริยา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)