บันทึกคนเดืนทาง : อำลาพัทลุง....มุ่งสู่เมืองสามอ่าว

ฝากความระลึกถึงมายัง มิตรรักแฟนเพลงแห่งเมืองใต้ พ่อเขียน แม่ต้อย น้องสาว น้องชาย ลุงวอญ่า พี่สาวแม่บ้านของลุงวอ น้องครูเสริม น้องครูหยิน ยอดแห่งกัลยาณมิตร และหวังว่า จะมีโอกาส " ล่องแพ" ปากพะยูน ทริปพิเศษกันในโอกาสต่อไปนะจ๊ะ โชคดี และขอบคุณทุก ๆ คนอีกครั้ง


เกือบ ๆ บ่าย ๔ โมง คณะของคุณมะเดื่อจึงมาถึง

บ้านของลุงวอ ตามที่ได้นัดหมายกันไว้



ลุงวอกับแม่บ้าน กำลังช่วยกันเตรียมเสบียงที่จะนำไปล่องแพ

โดยเฉพาะของฝากจากเมืองสามอ่าว คือ " ขนุน "

พันธุ์ส่งออก ที่กลิ่นหอมไม่แรง แต่ หวานจับใจ



แต่....แผนล่องแพของคุณมะเดื่อกับคณะต้องเปลี่ยนแปลง

กะทันหัน เพราะ ลูกสาวมีอาการปวดหัวอย่างแรง

(คงเพราะเล่นน้ำตกนาน และอากาศร้อนมาก

บวกกับ ตากแอร์ในรถที่นั่งมานานด้วย) อาการไข้

จึงตามมา ประกอบกับ การล่องแพต้องค้างในแพด้วย

พรุ่งนี้เช้าจึงจะเดินทางกลับเข้าฝั่ง..

(ใช้เวลาล่องแพกลับเข้าฝั่งประมาณ ๔ ชั่วโมง)

คณะของคุณมะเดื่อก็ต้องเดินทางกลับแต่เช้า

เนื่องจากลูกสาวและครอบครัวของเขา

ต้องเดินทางกลับลพบุรีให้ทันในวันทำงาน ( ๓ พ.ค.)

ดังนั้น...จึงขอตัวไม่ลงแพ จะให้น้องครูหยิน

และน้องครูเสริมลงแพ แต่น้องครูทั้งสองก็ขอตัว

กลับเช่นกัน และอาสาไปส่งลุงวอลงแพก่อน

ดังนั้น...จึงเก็บภาพไว้เป็นที่ระลึกร่วมกันไว้

และ ตกลงกันว่า โอกาสหน้า พวกเรา

พี่น้องชาวโกทูโน จะไปล่องแพที่ปากพะยูน

ด้วยกัน เป็นทริปพิเศษ...( ใครจะไปบ้างจ๊ะ

แจ้งชื่อไว้ก่อนได้เลยจ้าา )



ครอบครัวคุณมะเดื่อ และครอบครัวลูกสาวจึงอำลา

ลุงวอ และน้องครูหยิน น้องครูเสริมแล้วเดินทาง

มุ่งสู่เมืองนครศรีธรรมราช เพื่อพักค้างที่นั่น

ก่อนเดินทางกลับบ้านในวันรุ่งขึ้น



ประมาณ ๒ ทุ่ม คุณมะเดื่อและครอบครัว ก็เข้าสู่ตัวเมืองนครศรีธรรมราช

หาที่พักได้แล้ว จึงออกมากินมื้อ (เย็น ) ค่ำ ที่ร้านอาหารซึ่งอยู่หน้ารีสอร์ท

ที่พวกเราจะพักคืนนี้นั่นเอง ร้านนีี้จัดสถานที่ได้ดี เจ้าของร้าน

ต้อนรับดี พูดจาน่ารัก ราคาอาหารก็ไม่แพงนัก รสชาติพอได้

แต่...เสียอย่างเดียว...ไม่ระบุราคาอาหารในเมนูให้ทราบ เท่านั้น



เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเราออกจากรีสอร์ท แต่เช้า มุ่งสู่ " วัดพระมหาธาตุ"

เพื่อกราบนมัสการพระมหาธาตุแห่งเมืองนคร ฯ เป็นครั้งแรกที่พวกเรา

ได้มา ณ ที่นี้



กราบพระขอพรแล้วจึงเดินชมสถานที่รอบ ๆ (โดยจะใช้เวลาไม่มากนัก )

วันนี้มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมาชมที่นี่มากพอสมควร



ใกล้ ๆ กันนั้น มีพิพิธภัณฑ์ให้เข้าไปชม มีสิ่งที่น่าดู น่าศึกษา

และให้ความรู้มากมาย แต่ไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพ

หลังจากเที่ยวชมสิ่งต่าง ๆ ในพิพิธภัณฑ์แล้วจึงออกมาด้านนอก



เห็นภาพประกวดของเด็ก ๆ เกี่ยวกับองค์พระมหาธาตุ น่าสนใจจึงเก็บภาพมาด้วย



รวมทั้ง วิหารนี้ น่าจะเป็นวิหารที่ผู้คนมาขอบุตร

แล้วนำภาพเด็ก ๆ ลูกหลานที่ได้สมปรารถนาแล้วนั้นมาไว้ที่นี่ด้วย



ที่นี่คือ วิหารพระเจ้าศรีธรรมโศกราช



ออกมาจากบริเวณวัดมหาธาตุ ก็พบว่า มีคณะมโนราห์เตรียมที่จะ

แสดงตามที่มีเจ้าภาพมาหาแก้บน กำลังแต่งตัวจึงขอถ่ายภาพด้วย

อยากจะดูเด็ก ๆ รำมะโนราห์ แต่ไม่มีเวลาพอ จึงได้แต่ถ่ายภาพไว้



ออกมาหน้าวัด มองหาร้านข้าวเพื่อกินมื้อเช้า มีร้านอาหาร

อยู่ฝั่งตรงข้ามกับวัด อยู่ริมถนน รสชาติไม่ต้องคำนึงถึง

กินพอให้อิ่ม ๆ ไป แต่เจ้าตัวเล็กคงติดใจน้ำซุป ยกซด

ทั้งถ้วยโชว์ซะเลย ยืนยันความอร่อย (ของเขานะ)



หลังอาหารเช้า พวกเราแวะกราบขอพรศาลหลักเมืองนคร ฯ ที่อยู่ใกล้ ๆ นั้น

ก่อนเดินทางต่อไป



เมื่อถึง ไชยา จ.สุราษฎร์ธานี ก็แวะกินมื้อเที่ยงที่ร้านอาหารปักษ์ใต้

ริมถนน แล้วแวะวัดสวนโมกข์ ที่อยู่ใกล้ ๆ นั้น ที่นี่คุณมะเดื่อ

ผ่านไปผ่านมาหลายครั้ง แต่ยังไม่เคยแวะเลยจ้ะ



เมื่อเข้าสู่บริเวณวัดอันร่มรื่นด้วยต้นไม้ ก็แว่วได้ยินเสียงท่านพุทธธาตุเทศนา

สอนอุบาสก อุบาสิกา และพระภิกษุ ที่นั่งสงบนิ่งรับฟังอยู่บริเวณลานหิน

ใต้หมู่ไม้ เป็นเสียงจากเทปเสียงที่บันทึกไว้ยามท่านยังมีชีวิตอยู่

เสียงดังกังวาลผ่านทางเครื่องขยายเสียงไปทั่วบริเวณ

ดังชัดจนท่ามกลางความเงียบ แม้ในบริเวณนั้นจะกว้างขวางและมีผู้คน

อยู่มากมายหลายคนก็ตาม อยากนั่งฟังธรรมะของท่าน

แต่ไม่มีเวลาพอ ได้เพียงมาที่นี่ก็รู้สึกปีติแล้ว จึงออกจากบริเวณวัด

เดินทางต่อไป



จากวัดสวนโมกข์ พวกเราแวะซื้อสะตอ และของฝาก

แถว ๆ ร้านค้าริมทาง อ.หลังสวน ก่อนมุ่งตรงกลับเมืองสามอ่าว



ถึงเมืองสามอ่าว ก็ค่ำพอดี แวะหาซื้ออาหารไปนั่งกินที่สะพานสราญวิถี

ก่อนที่จะกลับถึงบ้าน



เป็นอันว่า จบทริปการเดินทางส่งท้ายร้อนนี้ ฝากความระลึกถึงมายัง

มิตรรักแฟนเพลงแห่งเมืองใต้ พ่อเขียน แม่ต้อย น้องสาว น้องชาย

ลุงวอญ่า พี่สาวแม่บ้านของลุงวอ น้องครูเสริม น้องครูหยิน

ยอดแห่งกัลยาณมิตร และหวังว่า จะมีโอกาส " ล่องแพ"

ปากพะยูน ทริปพิเศษด้วยกันในโอกาสต่อไปนะจ๊ะ โชคดี

และขอบคุณทุก ๆ คนอีกครั้งจ้าาา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกคนเดินทาง



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ยินดีต้อนรับเสมอ

ปากพะยูน ยินดีต้อนรับ เพื่อนพ้อง น้องพี่ ชาวโกทูโนว์

เขียนเมื่อ 

หวัดดีน้องครูหยิน สัญญาใจ...ต้องได้พบกันอีกจ้าา

เขียนเมื่อ 

หวัดดีจ้ะลุงวอ ชันชี....จ้ะ ชันชี...

ต้องได้พบกันอีกจ้าา...ยังค้างล่องแพอยู่นะ

เขียนเมื่อ 

เลยอดล่องแพเลยนะครับ

เสียดายมากๆๆ