นิทานกรเพชร เรื่อง ใส่ปุ๋ยเงินหวังผลทอง

3.ใส่ปุ๋ยเงินหวังผลทอง

เด็กน้อยคนหนึ่งกำลังง่วนอยู่กับการปลูกกล้าไม้ แม่เฝ้ามองเด็กน้อยด้วยความชื่นชม

แต่แล้วเด็กน้อยควักเงินเหรียญโปรยรอบกล้าไม้ แล้วรดน้ำ แม่เอะใจ งุนงงสงสัย

แม่จึงเดินเข้ามหาพลางถามว่า

"ทำไมลูกทำอย่างนั้น?"

พ่อเดินเข้ามาสมทบพอดี แล้วถามต่อว่า

"ลูกปลูกต้นไม้แล้วทำไมต้องโรยเงินเหรียญ รดน้ำด้วยเล่า? "

ลูกเงยหน้ามองพ่อแม่แล้วตอยว่า " ลูกใส่ปุ๋ยจ้ะ ต้นไม้จะได้ออกดอกออกผลเป็นทองคำ"

"มันจะเป็นได้ยังไงล่ะลูก พ่อหัวเราะในความไม่เดียงสาของลูก"

"นั่นสิจ๊ะ ต้นไม้ต้องใส่ปุ๋ยคอก ปุ๋ยเคมี มันเป็นอาหารที่ต้นไม้จ้องการ ไม่ใช่เงินเหรียญ" แม่อธิบาย

"ลูกใส่ปุ๋ยเงินเหรียญหลายๆ หนเงินเหรียญก็จะกองเพิ่มพูนอยู่ตรงนั้น มันไม่ทำให้ต้นไม้โตและให้ผลเป็นทองได้อย่างลูกว่าหรอก

เสียเวลา เสียเงินเปล่าๆ ลูก แล้วลูกเอาความคิดแบบนี้มาจากไหน?" พ่อซัก

"เอามาจากพ่อแม่ไง"

"เอ๊ะ! ยังไง พ่อไม่เข้าใจ พ่อสอนลูกแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? "

"ลูกน่าจะเพี้ยนแล้วนะจ๊ะ" แม่หัวเราะ

เด็กน้อยมองหน้าพ่อแม่ สีหน้าจริงจังแล้วตอบชัดถ้อยชัดคำว่า

"พ่อกับแม่ซื้อหวยหวังได้เงินก้อนใหญ่ทุกงวด หลายปีมาแล้วก็ไม่เคยเห็นได้ลาภ พ่อแม่ทิ้งเงินค่าหวยไปมากเท่าไรแล้ว ป่านนี้คงกองสูงมากกว่าต้นไม้ลูกหลายเท่านัก พ่อแม่ปลูกต้นไม้ใส่ปุ๋ยเงินก็เพื่อหวังทองเหมือนลูกไงล่ะ

นี่ล่ะคือความคิดที่ลูกได้จากพ่อแม่"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สายธารวรรณศิลป์



ความเห็น (0)