รายวิชาศึกษาทั่วไป : ๐๐๓๒๐๐๔ ความเป็นมนุษย์กับการเรียนรู้ _ เวทีพัฒนาอาจารย์ ๕๙ (๖) "ตัวตนของฉัน"

อ.ต๋อย
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

บันทึกที่ (๑) บันทึกที่ (๒) บันทึกที่ (๓) บันทึกที่ (๔) บันทึกที่ (๕)

จุดมุ่งหมายสำคัญของรายวิชา ๐๐๓๒๐๐๔ ความเป็นมนุษย์และการเรียนรู้ คือทำให้ "นิสิตรู้จักตนเอง" โดยเน้นถึงการ "รู้จักตัวตน" ของตนเอง เพราะนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการที่จะ "ละตัวตน" หรือเห็นตามเป็นจริง อันเป็นจุดหมายสูงสุดของการเกิดเป็นมนุษย์

บันทึกนี้จะบอกวิธีตัวอย่าง ที่เรียกว่า "กระดาษ ๔ พับ" ที่ท่าน อ.ธวัช นำมาแสดงให้อาจารย์ผู้สอนดูวิธีที่จะทำให้นิสิตเข้าใจและเข้าถึงตัวตนของตนเอง ผมจดจำและนำเอาประสบการณ์ตนเองมาเขียนไว้เผื่อว่าจะมีผู้นำไปปรับใช้ครับ ผู้อ่านหรือท่านที่จะนำไปใช้ ควรจะเปิดใจวางความยึดมั่นในความรู้เดิมเกี่ยวกับ "ตัวตน" ไม่ตัดสินผิดถูก ไม่เทียบเคียงเรียงลำดับ กับความรู้เดิม โดยเฉพาะทฤษฎีทางจิตต่างๆ

หลังจากละลายพฤติกรรม "นำเข้า" หรือ check-in แล้ว ให้แจกกระดาษขนาด A4 คนละแผ่น -> ใหัพับครึ่งตามขวางสองครั้ง-> แล้วพับเป็นสามส่วนบนล่างกลางให้ระยะห่างพอดี หากพับตามนี้ กระดาษ A4 จะมีรอยพับเป็น กระดาษ ๑๒ ช่อง ๔ คอลัมน์ ๓ แถว ดังภาพ



ขั้นตอนการดำเนินกิจกรรม

ต่อไปคือขั้นตอนของกิจกรรมนำเรียนรู้ตัวตนของตนเอง

ให้ระลึกถึงบุคคลประเภทต่างๆ ตั้งแต่คนที่ตนเองรักและสนิทสนมทั้งใกล้ตัวไกลตัว พ่อแม่เพื่อนสนิท เพื่อนทั่วไป เพื่อนร่วมงาน นึกถึงบุคคลที่ตนเองไม่ชอบ ไม่ชอบมากๆ และไม่ชอบเอามากๆ จนถึงขึ้นเกลียด ไม่คบ ไม่อยากร่วมกิจกรรมใดๆ จนกระทั่งคิดถึงศัตรูคู่อาฆาตในชีวิต โดยให้คิดถึงพฤติกรรมใดของคนเหล่านั้นที่ทำให้เราเกลียด ไม่ชอบ หรือไม่พอใจ จากนั้นให้เริ่มเขียนถึงพฤติกรรมต่างๆ ดังต่อไปนี้

ขั้นที่ ๑) เริ่มที่คอลัมน์ที่ ๒ ให้เขียนพฤติกรรมของคนที่เราไม่ชอบเหล่านั้นลงในคอลัมน์ที่ ๒ โดยจัดลำดับของพฤติกรรมที่ทำให้ตนมีความรู้สึกเกลียดคือไม่ชอบมากๆ (ในแถวที่ ๑) ไม่ชอบมากแต่พอทนได้ (แถวที่ ๒) และพฤติกรรมของเพื่อนที่เราอยากให้เขาเปลี่ยนแปลง (ในแถวที่ ๒)

ขั้นที่ ๒) เขียนสิ่งตรงข้ามของคอลัมน์ที่ ๒ ลงในคอลัมน์ที่ ๓ ในแถวเดียวกัน

ขั้นที่ ๓) เขียนมุมมองเชิงบวก เอาใจเขามาใส่ใจเรา ที่ทำให้เขามีพฤติกรรมแบบนั้น เช่น อาจจะเป็นเรื่องจำเป็น หรือหวังดีแต่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ ฯลฯ

ขั้นที่ ๔) สุดท้ายคือ ให้เขียนชื่อของตนเองลงมุมกระดาษ แล้วเวียนกระจายไปให้คนที่รู้จักเขียนถึงพฤติกรรมของตนที่เขารู้จัก ลงในคอลัมน์ที่ ๔

ข้อสังเกตเพื่อใช้ในการสรุป

  • คอลัมน์ที่ ๓ ใช่พฤติกรรมของฉันหรือไม่? ... ถ้าใช่ แสดงว่านั่นคือส่วนหนึ่งของตัวตนที่มองตัวเอง (ฉันคิดว่าฉันเป็น)
  • หากสิ่งที่เขียนในคอลัมน์ ๓ ตรงกับสิ่งที่เพื่อนเขียนในคอลัมน์ที่ ๔ แสดงว่า นั่นคือ ตัวตนที่คนอื่นก็เห็นเป็นแบบนั้น
  • ถ้าคอลัมน์ที่ ๓ ไม่ใช่พฤติกรรมของฉัน แสดงว่า แม้ฉันจะชอบหรือปรารถนาแต่ว่าฉันเองก็ทำแบบนั้นไม่ได้ ดังนั้นหากจะเปลี่ยนแปลงพัฒนาให้ดีขึ้น จงเลือกที่จะพัฒนาและเปลี่ยนแปลงตนเองก่อน
  • อย่างไรก็ดี แม้ว่าฉันจะเป็นแบบคอลัมน์ที่ ๓ และ ๔ ฉันก็ไม่ควรจะไปคาดหวังว่าฉันจะเปลี่ยนแปลงตามตนต้องการได้ ... วิธีที่ดีคือทำใจยอมรับ ปล่อยวาง หลังจากที่ได้ตักเตือนอย่างจริงใจด้วยความหวังดี
  • จงฝึกวิธีการคิดหรือมองโลกแบบที่เรามองตอนจะเขียนคอลัมน์ที่ ๑
  • สิ่งใดที่ผลักดันให้ฉันเป็นคนที่มีพฤติกรรมแบบนั้น อะไรคือความเชื่อที่อยู่เบื้องหลังพฤติกรรมแบบนั้นของฉัน เป็นความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ (มีสมาธิหรือไม่มีสมาธิ) รู้ตัวหรือไม่รู้ตัว (มีสติหรือไม่มีสติ) เป็นสิ่งจำเป็นหรือเพียงเห็นแล้วเกิดความอยากความต้องการ (กิเลสครอบงำหรือทำเพราะจำเป็น)
  • สิ่งใด ปัจจัยใด ที่สร้างตัวฉันแบบนั้นขึ้นมา เพราะการเลี้ยงดูไหม? หรือเป็นเพราะสิ่งยั่วยวนยุ ล่อหลอกจากสิ่งแวดล้อมภายนอก หรือเป็นเพราะการปล่อยใจจากภายในตนเอง?
  • หากฉันจะเปลี่ยนแปลงพัฒนาตนเองให้มีพฤติกรรมตามคอลัมน์ที่ ๓ จะต้องทำอย่างไร
  • ฯลฯ

ดังตัวอย่างด้านล่าง (สมมติครับ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการทำงานการศึกษาทั่วไป



ความเห็น (1)