"งาม" ... (มีรังไว้ให้รักอุ่น : ศุ บุญเลี้ยง)



งาม


งามใดใครสร้าง
ได้บอบบางเท่ากลีบดอกไม้
เพชรใดแวววาว
สู้ดาวบนฟ้า

ใดใดใสกว่าน้ำค้างยามเช้า
แววใดแวววาวเทียมเท่าแววตา

ผู้คนลืมเลือน...
หลงลืมหรือไร...
จึงใฝ่หาเพชรนิลจินดา
อันค่าน้อยนั้น

เพราะไม่มีเพชรเม็ดใด
เจียระไนได้งามกว่านัยน์ตาฝัน
และนั่นคือเหตุผลสำคัญ
ที่ฉับเลือกเธอ


.........................................................................................................................................


เพชร คือ ของมีค่า
ที่ฉันจะเก็บรักษาเอาไว้อย่างดี

บุญรักษา ครับ ;)...


.........................................................................................................................................

ขอบคุณกวีนิพนธ์ดี ๆ ...

ศุ บุญเลี้ยง. มีรังไว้ให้รักอุ่น. พิมพ์ครั้งที่ ๖. กรุงเทพฯ : กะทิกะลา, ๒๕๕๘.

หมายเลขบันทึก: 604561เขียนเมื่อ 5 เมษายน 2016 06:14 น. ()แก้ไขเมื่อ 5 เมษายน 2016 06:14 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (4)

-สวัสดีครับอาจารย์

-เพราะ"เพชร"มีค่ายิ่ง...จึงควรรักษา.."เพชร"เอาไว้ อิๆ 555

แหม เข้าทางในทันใด คุณเพชรฯ เพชรน้ำหนึ่ง 555

สุขสันต์วันจักรีค่ะ

งามใด ไหนเท่า งามใจ

อาจารย์ Sila Phu-Chaya สบายดีนะครับ ;)...

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี