เขาเขียนไว้....บนทางเดิน..ด้วยคำว่า..อิสระ..ภาพ..(.หนทาง)ของ..การ..อยู่รอด.ด้วยการช่วยเหลือ..(กันและกัน)

ในพุทธวิถี..นั้น..รำพันกันมานานนับพันๆปี...ถึง..การหลุดพ้น....คือ..ความอิสระ..ที่จิต...

จากความ..มีความเป็น..ทั้งมวล

เพื่อ..ความอยู่รอด...ด้วย.."อภัยทาน"..ทานสูงสุด..ในการให้...อิสระแห่งจิต..ที่..ถูกควบคุม..ด้วย..โลภะ โทสะ โมหะ..ทั้งหายทั้งปวง..ด้วย..ประการฉนี้..

การฝึกฝนและปฏิบัติ..นั้น..จะเข้า..ถึง..ได้..ด้วยตน....อันเป็นที่พึ่งแห่งตน..และผู้อื่น..ได้..ในเวลา...เดียวกัน

ดอกไม้มีวันผลิบาน..เมื่อ..แสงแดดส่อง....จิต...ที่ถูกฝึกแล้ว...ก็..คงเช่นกัน...

ในแกลลอลี่..ชีวิต..วันนี้..

ขอบพระคุณ..ที่มี..หน้า..โกทูโน....วันนี้..และวันนี้.....ๆๆๆ