ที่อีสานตอนนีหนาวเหลือเกิน...

ลมหนาวแรงมาก

ชาวเราบ้านนาตามท้องทุ่ง ลุกขึ้นผิงไฟ เพื่อขอไออุ่นแต่ก่อนรุ่ง...

เอาเมล็ดมะขามมาคลุกหมกในกองขี้เถ้าข้าง ๆ ไฟผิง

อย่าเผลอนะ... เดี๋ยวเมล็ดจะไหม้.. แล้วจะไม่มีอะไรขบเคี้ยวแก้เหงายามผิงไฟ...

ลูกหลานจะลุกไปโรงเรียนไหมเนี่ย...

เราเองก็เหมือนกัน... จะลุกไปยามไหนดี... ยามหายหนาว หรืออุ่นขึ้นบ้าง .. ก็แล้วกัน...

...

เป็นอย่างนี้.. วนไปวนมา.. เกือบ 60 ปีแล้วสิเรา...

...

ใจก็คงเหมือนกัน...

...

ยามเธออบอุ่น... คิดถึงฉันบ้างนะ...

...

(จาก... ชาวเรา ที่บ้านนา...)