..

..

อาจารย์ใส่หมวก..ถือกล้อง ... ยืนกลางแดด ให้ร่มเงาดอกไม้ไว้ส่วนหนึ่ง...ท่ามกลางดอกไม้ที่หลากหลายบนลานกว้างแห่งนี้


หากดอกไม้.. ที่งดงามเหล่านี้... คือเยาวชนคนกล้า...ที่กำลังผลิบานออกดอกชูช่อ

และร่มเงานี้คือ...ศักยภาพที่อาจารย์พึงมี

..

มันอาจไม่ทั้งหมดหรอกนะ...ที่จะกวาดดอกไม้ทุกดอกบนลานกว้างแห่งนี้ให้อยู่ในร่มเงานี้ได้

..

แต่นี่ก็คือ...กลุ่มดอกไม้บุปผาชน.. ที่จะเบ่งบาน มีอิสระเสรีภาพ จากศักยภาพของตัวเอง

และส่วนหนึ่งนั้นมันถูกหล่อหลอม..จากความงามในหัวใจของพ่อพิมพ์คนหนึ่ง

..

ไม่ฟุ้งเฟ้อ ...เรียบง่าย.....ติดดิน

และใช้ชีวิต..ด้วยพื้นฐานของความจริง

..

ชอบจังแนวคิดนี้