การวิจัยและพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการปลูกผักปลอดภัยสำหรับอาหารกลางวันของโรงเรียนขนาดเล็กตามโครงการ 9 บวร: ให้ความรู้นักเรียนเรื่องการเกษตรโรงเรียนห้วยผักชีและโรงเรียนวัดหนองจิก(14)

การวิจัยและพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการปลูกผักปลอดภัยสำหรับอาหารกลางวันของโรงเรียนขนาดเล็กตามโครงการ 9 บวร

วันพฤหัสบดีที่ 14 มกราคม 2559 ทีมวิจัยประกอบด้วย รศ.นท.ดร.สุมิตร สุวรรณหัวหน้าโครงการวิจัย ท่านอาจารย์อภิเดช ช่างชัยท่านอาจารย์ผศ.อรพรรณ ศังขจันทรานนท์ และผู้เขียนเดินทางไปให้ความรู้กับนักเรียนตามโครงการการวิจัยและพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมการปลูกผักปลอดภัยสำหรับอาหารกลางวันของโรงเรียนขนาดเล็กตามโครงการ 9 ครั้งนี้เราไปให้ความรู้เรื่องการเกษตรแก่นักเรียนโรงเรียนห้วยผักชีโรงเรียนแรก คุยกับคุณครูนึกว่าทีมพวกเราจะมาตอนเช้า

ผู้เขียนดูตารางการกินอาหารแบบพอเพียงที่บริเวณฝาโรงอาหารเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์เลยเอามาฝากผู้อ่านด้วย การกินแบบพอเพียงมีผลต่อสุขภาพผู้กินมากเลยครับ

นักเรียนได้เรียนรู้เรื่องการเกษตรและได้ตอบคำถามเรื่องที่นักเรียนทำ โรงเรียนห้วยผักชีเป็นโรงเรียนที่ทำการเกษตรแต่ต่างจากโรงเรียนอื่นคือโรงเรียนเลี้ยงปลาดุกในบ่อซีเมนต์ด้วย ท่านอาจารย์อภิเดช ช่างชัย ถามคำถามและให้นักเรียนตอบ มีการบูรณาการการเกษตรกับภาษาอังกฤษด้วย ใครตอบคำถามก็จะได้รับรางวัล

นักเรียนตั้งใจดีมาก เมื่อทางทีมงานให้ใบงานความรู้นักเรียนจะได้ทบทวนเรื่องดิน การปลูกผักชนิดต่างๆที่นักเรียนทำที่โรงเรียน ศัตรูพืชชนิดต่างๆ ทางทีมงานให้นักเรียนไปอ่านและพูดคุยกับผู้ปกครองด้วยว่าี่ผู้ปกครองปลูกผักหรือทำการเกษตรต่างจากที่นักเรียนทำอย่างไร นักเรียนต้องมาเล่าให้ครูหรือเพื่อฟังด้วย

ด้วยเวลาจำกัดโรงเรียนที่ไปโรงเรียนที่สองของวันนี้คือโรงเรียนวัดหนองจิก ท่านผู้อำนวยการคือ พรสุณี หงษ์ลอย เตรียมนักเรียนและสถานที่ไว้ดีมากนักเรียนที่เข้าร่วมกิจกรรมมีหลายชั้น ที่เห็นนักเรียนจับหู เพราะทีมงานไม่รู้ว่าจะให้ใครตอบก่อนนักเรียนยกมือแข่งกันเร็วจนมองไม่ทัน

ท่านอาจารย์อภิเดช ช่างชัยเลยให้นักเรียนจับหู พอถึงตอบที่ถามคำถามนักเรียนจะได้ยกมือเลย เป็นเทคนิคที่ทำให้นักเรียนตั้งใจฟังมาก นักเรียนแต่ละคนแย่งกันตอบทางทีมงานให้รางวัล จนรางวัลหมด ท่านผู้อำนวยการเลยเข้าไปเอารางวัลมาให้อีก ครั้งนี้เป็นขนมเยอะมาก นักเรียนตอบคำถามเกี่ยวกับเรื่องการเลี้ยงไก่เพราะโรงเรียนนี้มีเล้าไก่ และผลิตภัณฑ์คือไข่ไก่สดให้เป็นของที่ระลึกแก่ทีมวิทยากรด้วย เรื่องการเกษตรส่วนใหญ่นักเรียนทำในชีวิตประจำวันอยู่แล้วนักเรียนตอบได้เกือบหมดเลย


ผู้เขียนอยากให้ดูแววตานักเรียนที่เรียนนอกชั้นเรียน นักเรียนแววตาเป็นประกายกระตือรือร้นพร้อมที่จะเรียน ดูมีความสุขและสนุกกับการเรียนรู้มาก พรุ่งนี้จะไปต่อที่โรงเรียนวัดทุ่งกระพังโหม อำเภอกำแพงแสน ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กำแพงแสนมากนัก รออ่านนะครับ ...ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน khajit's blog



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

-สวัสดีครับครู

-แววตาเด็ก ๆสดใส..น่ารักนะครับ...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณพี่ครูมะเดื่อ

ครูคือผู้ให้จริงๆครับ

เสียดายเกลอและ เสียแล้วนะครับ



เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณเพชร

ใช่ครับ

แววตานักเรียนน่ารักมากๆครับ

เป็นภาพแห่งความสุขของเด็กๆที่สัมผัสได้ด้วยใจของผู้ให้และผู้อ่าน ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณพี่ใหญ่มากครับ

ทีมวิจัยทำได้ดีมากเลยครับ