๓๖๕. เรื่องเล่า...เร้าพลังให้อยากเขียน

วันนี้..ผมมีเรื่องเล่า..เร้าพลังให้อยากเขียน บันทึกไว้..เพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการทำงาน..ในโรงเรียนขนาดเล็ก เป็นตำนานไว้เล่าให้ลูกหลานฟัง..อีกทั้งเป็นการสร้างและรู้ซึ้งถึงคุณค่าในตนเอง..ภูมิใจและศรัทธาในตนเอง..บ้าง..ในบางเวลา

“...ผมเชื่อมั่นเรื่อง "การเขียน" มีประโยชน์กับตัวเองมากมาย อยากจะบอกจริง ๆ ว่า "การเขียน" ที่ไม่ได้มุ่งหวังไปสอนสั่งคนอื่น แท้จริงแล้วมันคือ การทบทวนตนเอง ต่างหาก ทบทวนในแบบที่เรียกว่า "การเขียน" สิ่งที่คิดลงไปในวัสดุประเภทหนึ่ง...."การเขียน" ได้อะไรมากกว่าที่เราคิด..แต่ทุกอย่างต้องอยู่ที่ "ก้าวแรก" เสมอ...พึงระลึกไว้ว่า "การเขียน" ที่นี่ ไม่มีระดับคุณภาพการเขียน ว่า... จะต้องดีเลิศแค่ไหน... ตรงตามหลักวิชาการเขียนภาษาไทยหรือเปล่า...” เป็นคำพูดของอาจารย์ Wasawat Deemarn นักคิดนักเขียนใน ..โกทูโนว์ ที่สร้างแรงบันดาลใจในการอ่านและเขียนให้แก่ผม...

ครับ วันนี้..ผมมีเรื่องเล่า..เร้าพลังให้อยากเขียน บันทึกไว้..เพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการทำงาน..ในโรงเรียนขนาดเล็ก เป็นตำนานไว้เล่าให้ลูกหลานฟัง..อีกทั้งเป็นการสร้างและรู้ซึ้งถึงคุณค่าในตนเอง..ภูมิใจและศรัทธาในตนเอง..บ้าง..ในบางเวลา

วันครูปีนี้..๑๖ มกราคม ๒๕๕๙..ได้รับคัดเลือกจากเขตพื้นที่การศึกษาฯ ให้ไปจัดนิทรรศการผลงานทางวิชาการ..โรงเรียนขนาดเล็ก ที่มีวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ (Best Practice) และโรงเรียนได้รับโล่รางวัลยอดเยี่ยมด้านการอ่าน.. ประจำปีการศึกษา ๒๕๕๘ ซึ่งผมได้มอบหมายให้ครูประจำชั้นป.๑ เป็นผู้รับรางวัล...

วันครู..มูลนิธิครูกาญจนบุรี มอบโล่รางวัลผู้บริหารสถานศึกษาขนาดเล็กดีเด่นให้ผม พร้อมเงินรางวัล ๔,๐๐๐ บาท แต่ให้เดินทางไปรับที่กาญจนบุรี เขต ๑ โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นประธานในการมอบรางวัล ผมได้มอบหมายให้ครู..ไปรับรางวัลแทนผมอีก..เช่นเดียวกัน

เพราะผมจะเดินทางไปคุรุสภา กรุงเทพฯ เพื่อรับรางวัลชมเชย เป็น ๑ ใน ๘ คน ที่ได้รับเกียรติบัตร และเงินรางวัล ๔,๐๐๐ บาท จากการประกวด”ข้อเขียนความประทับใจที่ศิษย์มีต่อครู” เนื่องในงานวันครู ของคุรุสภา ครั้งที่ ๖๐ ประจำปี ๒๕๕๙

ผมได้รับเกียรติบัตรจากคุรุสภามาแล้วหลายครั้ง..แต่เป็นระดับเขตพื้นที่การศึกษา ครั้งนี้..จะเป็นครั้งแรกที่จะได้สัมผัสบรรยากาศงานวันครูของห้องประชุมคุรุสภา..จึงถือเป็นเกียรติประวัติครั้งหนึ่งในชีวิตครู...

ครู....ที่เป็นทุกอย่างของโรงเรียน เป็นครูผู้สอน.. เป็นผู้สืบสานเพลงพื้นบ้าน..ว่าแล้ว..คืนนี้..ก็นำนักเรียนไปร่วมงานโคบาล..ของอำเภอ..นำเสนอผลงานบนเวทีการศึกษาและวัฒนธรรม... ด้วยชุด ไก่ โก้ โชว์เพลงฉ่อย..

ถ้อยคำของบทร้องของไก่..ขึ้นต้นก็ได้ใจแล้ว..ครับ ”...ผมเองมาจากหนองผือ ชื่อเสียงร่ำลือขจรไกล...” "จะมาฉ่อยให้สนุกสนาน มาช่วยสืบสานเพลงพื้นบ้านไทย....”

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๒ มกราคม ๒๕๕๙

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

ดีใจด้วยจ้าา ท่าน ผอ.คนเก่ง

หากการเขียน...เพราะอยากเขียน

จะมีคุณค่ายิ่งใหญ่กว่า.." เขียนเพราะ..ต้อง...เขียน"..เสมอ

ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจ (แบบเงียบ ๆ )..

ให้กับ....ผอ.คนเก่ง และครู ผู้มีจิตวิญญาณครู

ทุก ๆ คนจ้าา


เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความยินดีด้วยครับ

ผมอ่านเรื่องแล้ว

เป็นเรื่องคุณครูเก่าที่ผมอ่านแล้วยังรู้สึกประทับใจมาก

ขอบคุณมากๆครับ

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความยินดียิ่งครับ ท่าน ผอ. ;)...
เกียรติบัตรอยู่ในใจ เกียรติคุณกู่ก้องไป ... ตราบนานเท่านาน ;)...