แม่นกเอี้ยงเลี้ยงลูกน้อยคอยปกป้อง

ยามลูกร้องโหยหาหิวอาหาร

แม่ป้อนข้าวป้อนน้ำแล้วทำงาน

ด้วยสายธารเมตตาและปรานี


แม่สั่งสอนวอนไว้ให้ศึกษา

พร้อมบอกว่าทบทวนให้ถ้วนถี่

อยากทำไร่หรือเรียนพากเพียรดี

ขอให้มีปัญญาการหากิน


แม่ทำไรทำนาอีกค้าขาย

งบจับจ่ายมากมีลดหนี้สิน

สู้หนาวร้อนอ่อนล้ามาจนชิน

ไม่เคยหมิ่นเงินน้อยคอยเก็บกำ


เสร็จงานนางานไร่ขายขนม

กลางสายลมแดดบ่ายสายจรดค่ำ

แม้ลำบากยากจนแม่ทนทำ

ผิวกร้านดำอย่างไรแม่ไม่วาง


ลูกไหวหวั่นวันที่ไม่มีแม่

ทำได้แค่คิดถึงซึ่งไกลห่าง

ภาพแห่งวันเก่าเก่าซึ่งเบาบาง

เหมือนโลกร้างว่างเปล่าเงียบเหงาใจ


กราบเท้าแม่วันนี้มีสำนึก

จารจารึกความจริงอันยิ่งใหญ่

เหมือนคุณแม่มิพรากมิจากไป

อยู่กลางใจของลูกทุกทุกคน


***อ่านไว้อาลัยวันพระราชทานเพลิงศพแม่ไมตรี เปียสนิท