วันนี้ที่จริงเป็นวันหยุดชดเชยเนื่องในวันพ่อ แต่วันนี้ที่ทำงานเปิดทำงานเพื่อรองรับออเดอร์ที่คาดว่าจะมาเยอะในสัปดาห์หน้า จึงเหมือนว่าวันนี้เป็นวันหยุดชดเชยวันพ่อ แต่ตัวพ่อและพ่ออีกหลายคนก็มาทำงาน(แอบกระซิบบอกลูกสาว...55)

แม้จะเป็นวันหยุดแต่การเดินทางมาทำงานก็ไม่ราบรื่นดีนัก เริ่มตั้งแต่ออกจากบ้านหาอาหารเช้ากิน ไก่ย่างเจ้าเก่าตลาดประเสริฐศิลป์ก็หยุดขาย เลยขับรถเลยโดยตั้งใจฝากท้องไว้ที่ทำงานซึ่งน่าจะมีของกินขายอยู่บ้าง

แต่พอถึงทางกลับรถที่เก่าเวลาเดิมรถก็ติดหนึบ แทบไม่ขยับ มองดูนาฬิกาเวลา 7.45 น. คาดว่าน่าจะทันเวลาเข้างาน มองดูสะพานกลับรถฝั่งตรงข้ามไม่มีรถวิ่งลง แสดงว่าต้องมีอุบัติเหตุบางอย่างบนสะพาน แต่ก็อดแปลกใจว่าทำใมตำรวจถึงไม่โบกรถออก หรือหาที่กั้นไม่ให้รถเข้าสะพานกลับรถ หรือว่าใกล้จะแก้ไขได้แล้ว

แต่พอจะถึงทางขึ้นสะพานก็พบว่าตำรวจโบกรถออกไม่ให้ขึ้นสะพาน ก็อดไม่ได้ที่จะตำหนิตำรวจในใจว่ามาโบกทำไมตรงนี้ ทำไมไม่โบกไกลกว่านี้หน่อยรถจะได้ไม่ต้องมาเบียดกันขึ้นสะพานให้เสียเวลา และต้องขับไปกลับอีกทีที่กลับรถหน้าก็เกือบ 5 กิโลเมตรเ

เฮ้อ...ที่รถติดทุกวันนี้ นอกจากรถเยอะ ถนนน้อย วินัยจราจร แล้ว ยังเกิดจากผู้ควบคุมการจราจรด้วย นะ

วันหยุดวันนี้จึงเป็นวันทำงานที่เสมือนวันทำงานจริงๆ ตั้งแต่เริ่มการเดินทางเลยทีเดียว

...................