โลกไซเบอร์
เหมือนนั่งลงริมธารน้ำผ่านไหล
สิ่งน้อยใหญ่ลอยผ่านบนธารนั่น
บ้างมีค่า ไร้ค่าสารพัน
มิต่างกันต่างทยอยลอยผ่านเลย
บางครั้งเร็วบางครั้งช้าพาผ่านพ้น
ยามหน้าฝนท้นน้ำกว่าคำเอ่ย
ยามหน้าแล้งน้ำเอื่อยเรื่อยเหมือนเคย
นั่งเฉยเฉยมองน้ำในความจริง
มองข้อมูลหมุนผ่านบนธารเน็ท
มีกรวดเพชรเม็ดทรายหลากหลายสิ่ง
ธารข้อมูลหมุนไปไวเหมือนลิง
ทุกทุกสิ่งวิ่งมาพากันไป
พึงทำตัวเหมือนคนบนตลิ่ง
มองนิ่งนิ่งสิ่งที่ผ่านกาลสมัย
พบสิ่งที่มีค่าน่าสนใจ
จึงเก็บไว้ชื่นชมสมค่าคุณ
สิ่งไร้ค่าควรปล่อยให้ลอยลับ
อย่าได้รับจับไว้จนใจขุ่น
ใช้ปัญญาไตร่ตรองเป็นกองทุน
สมกับที่มีบุญคุณธรรม
หยุดหลงไหลไซเบอร์หยุดเพ้อคลั่ง
อยู่บนฝั่งวารีที่ไหลต่ำ
เลือกสิ่งดีมีค่าน่าจดจำ
เพื่อน้อมนำมาใช้ให้สมควร
ชอบใจกลอนครับ
อาจารย์สบายดีนะครับ
ขอบคุณครับ อ ขจิต
ยังสบายดีครับ อีกห้าปีจะเกษียณแล้วครับผม
ขอบคุณทุกท่านครับที่แวะมาทักทายกัน
โลกสมมุติ สุดโต่ง โด่งสุดกู่
ด้วยไม่รู้ ขอบข่่าย ให้มองเห็น
โลกไซเบอร์ เราต้อง มองให้เป็น
รู้จักเว้น รู้จักรับ นับว่า...ดี
........................................
ขอเช้ารมรมกลอนครับ เพราะดี มีโวหารครับอ.
-สวัสดีครับอาจารย์
-ตามมาอ่านกลอน..
-อาจารย์สบายดีนะครับ?
-ด้วยความระลึกถึงครับ..