สำนึกของแก้ว

  • สายตาของแก้วเหม่อลอยไปที่แสงสีทองที่ส่องกระทบสายฝนที่กำลังตกลงมานั่น
    สองปีที่มาทำงานในเมืองหวังเก็บเงินกลับบ้าน
    แต่สิ่งที่เกิด อย่าว่าแต่ส่งเงินให้พ่อให้แม่เลย ตัวเองก็แทบจะเอาไม่รอด
  • น้ำตาแก้วซึมออกมา อย่างไม่รู้ตัว...นี่หรือชีวิตแรงงานในเมืองแก้วจะกลับบ้านหละ
    ดูสายฝนนั่นซิ นาเราก็มี สวนเราก็มี สองแขนเรามี แก้วจะกลับไปทำกินที่บ้าน
  • ............วันเวลาผ่านไป..........
  • เช้าวันนี้แก้วเดินออกมาจากสวน พร้อมฟักทองใหญ่ ตำลึงอีกตะกร้า และผักสวนครัวสารพัด
  • แก้วเตรียมให้แม่ค้าที่มารับผักถึงบ้านเพื่อเอาไปขายในตลาดแก้วกินอิ่ม นอนหลับและมีความสุขที่อยู่กับพ่อแม่ พี่ๆ น้องๆ
  • แม้แก้วไม่มีเงินเดือน แต่แก้วมีเงินเก็บ และมีความสุขกับบ้านสวนของเรา
    (เรื่องจริงของเยาวชนเครือข่ายอินแปง สกลนคร)


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เส้นทางที่ผ่าน



ความเห็น (3)

ทำมาหากินที่บ้าน ก็มีกิน เห็นด้วยที่กลับบ้านค่ะ

เขียนเมื่อ 

เป็นนายตัวเอง เป็นความสุขที่บริสุทธิ์นะ

เขียนเมื่อ 

ภาพนี้สวยสดงดงาม..เหมือนคุณภาพ..ชีวิต..จริงที่ได้ทดลอง..อยู่ได้ด้วยสองมือตนน้ำพักน้ำแรงแห่งตน..