เพื่อนชายใน GotoKnow หมายถึง ท่าน blogger ทั้งหลายที่เข้ามาเขียนบันทึกแลกเปลี่ยนเรียนรู้ใน GotoKnow โดยไม่ได้กำหนดอายุ หมายความว่า อายุเท่ากันหมด .... เป็นกติกา
อาจจะเป็นเพราะ ครูอ้อยมีความเก่ามากแล้วจึงกล้าที่จะเขียนเรื่องนี้ แต่ถ้าผิดพลาด ผิดใจ เกิดการไม่พอใจใดๆที่มีการพาดพิง ครูอ้อยขออภัยและรับผิดแต่ผู้เดียว พร้อมที่จะปิดบันทึก และกล่าวขออภัย ในที่นี้
ถ้ากลัวแล้วจะไม่กล้าที่จะเขียน ครูอ้อยไม่ต้องรวบรวมความกล้าแต่อย่างใด แต่มีความพร้อมที่จะเขียนแล้ว เนื่องจากได้ข้อมูลมาพอสมควร
เพื่อนชายของครูอ้อยใน GotoKnow ใน GotoKnow ได้แก่ คุณขจิต คุณธวัช คุณบอน คุณ beeman คุณไมโต คุณเอก คุณจ๊อด คุณคนไกล คุณจันทร์เมามาย คุณ น เมืองสรวง คุณปภังกร คุณ KAREEM คุณชายขอบ คุณสิทธิเดช คุณสิงห์ป่าสัก คุณ Tanu ฯลฯ ไม่อาจจะกล่าวได้อีก ณ ที่นี้
ที่นับว่าเป็นเพื่อนชายของครูอ้อยนั้นก็คือ ท่านทั้งหมดที่กล่าวมานั้น เคยเข้ามาแสดงความคิดเห็นในบันทึกของครูอ้อย และตัวครูอ้อยเองก็เคยเข้าไปแสดงความคิดเห็นในบันทึกของท่านทั้งหมดด้วย
คุณขจิต...เธอเป็นเพื่อนชายของครูอ้อยคนแรก เธอเป็นคนที่พูดน้อย จะเรียกครูอ้อยว่า พี่อ้อย และเราจะพูดคุยกันเรื่อง เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษ เรื่องปริญญาเอก ระยะหลังนี้คุณแอ๊ดจะเริ่มเป็นพี่น้องกับครูอ้อยและจะไปทำบุญทอดผ้าป่า ฝังลูกนิมิตที่วัดต่างจังหวัดด้วย นอกจากนั้นคุณขจิตยังเป็นห่วงสุขภาพของครุอ้อยทุกครั้งที่เขียนแสดงความคิดเห็นจะต้องเตือนให้ครูอ้อยรักษาสุขภาพด้วย ทำตัวเหมือนเป็นน้องชายที่ดูแลพี่สาวอย่างนั้นก็ไม่ผิด ครูอ้อยมับันทึกเกี่ยวกับลูกๆ คุณขจิตจะมาแสดงความติดเห็นว่าลูกนั้นเป็นสำเนาที่ถูกต้อง ครูอ้อยชอบมากเลยค่ะ เป็นคำพูดที่แสดงให้เห็นถึงความสนิทสนมกับครูอ้อยเหมือนเป็นน้องชายจริงๆ ครูอ้อยมีความสุขกับการได้อ่านความคิดเห็นของเธอทุกครั้ง
คุณธวัช หมัดเต๊ะ ...เป็นเพื่อนใน GotoKnow ที่ได้ยินเสียงกันเป็นคนแรก ชักชวนให้ครูอ้อยเขียนบทความเกี่ยวกับการจัดความรู้ในโรงเรียนประถม ครูอ้อยจึงได้รับรางวัลเป็นเสื้อสามารถและหนังสือถักทอสายใย 10 เล่ม ครุอ้อยมีความสุขมาก เพราะเสื้อตัวนี้มีความหมายกับครูอ้อยมาก และจะกล่าวความจริงว่า บทความนั้นที่ครูอ้อยเขียน เป็นบทความที่น่าอ่านมาก ครุอ้อยอ่านแล้วอ่านอีก ความจริงแล้ว ไม่ใช่ครุอ้อยเขียนได้ดีทั้งหมดหรอกค่ะ เป็นความจริงที่...คุณธวัช ตกแต่งเรียบเรียงตัดต่อเติมให้บทความนั้นน่าอ่านต่างหาก ไม่ต้องบอก ครูอ้อยก็รู้ เพราะครูอ้อยรู้ว่าฝีมือของครูอ้อยมีแค่ไหน ขอบคุณมากเลยนะคะ เพื่อนชายของครูอ้อยท่านนี้ จากนั้นคุณธวัชก็เข้ามาแสดงความคิดเห็นที่น่ารักหลายบันทึกค่ะ
คุณบอน...เป็นเพื่อนชายของครูอ้อยที่ทำให้ครูอ้อยมีอาการสูบฉีดที่หัวใจรุนแรงมาก เพราะเธอมีการแสดงความคิดเห็นที่รุนแรง ร้ายกาจ แต่ครูอ้อยชอบให้คนตำหนิ มากกว่าชม จึงเป็นเพื่อนที่แสดงความจริงของครูอ้อยได้เด่นชัดที่สุด เธอเป็นเหมือนกระจกที่ส่องแล้วเห็นฝ้าบนใบหน้าของครูอ้อยเต็มไปหมด และต้องรีบนำแป้งมาโปะ เพื่อให้ดูดีขึ้น คุณบอนแนะนำให้ครูอ้อยเขียนบันทึกเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนมากๆ และชอบมากกว่าการเขียนบันทึกบันเทิง ครูอ้อยก็ยังคงเป็นครูอ้อย คุณบอนเปลี่ยนครูอ้อยไม่ได้หรอก แต่ครูอ้อยก็ทำตามใจเธอ โดยบังคับให้เธอเข้ามาแสดงความคิดเห็น เธอก็เข้ามาทุกที ระยะหลังนี้ ครูอ้อยรู้ว่าเธอเข้ามาใน GotoKnow ตอนไหน ถ้าอยากให้เธอแสดงความคิดเห็นเพื่อการต่อยอด ควรเขียนบันทีกตอนไหน ขอบคุณคุณบอนมากค่ะที่ทำให้ชีวิตของครูอ้อยมีความหมาย
คุณ beeman ..ท่านเป็นปรมาจารย์ที่ครูอ้อยเคารพ นับถือมาก ครูอ้อยยอมรับว่าได้อ่านบันทึกของคุณ beeman มากทีเดียว แต่ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น เพราะกลัวความเปิ่นทำให้บันทึกของคุณ beeman ไม่น่ารัก ที่ไม่กล้า ก็ที่มา ไม่ใช่ครูอ้อยไม่มีเหตุผล เมื่อหลายปีก่อนครูอ้อยเคยไปงาน ครูแห่งชาติ จำปีพ.ศ.ไม่ได้แล้วค่ะ ประมาณ 2544 นี่ละ ครูอ้อยจึงรู้จักคุณ beeman แต่เธอไม่รู้จักครูอ้อย จนมาพบใน GotoKnow ลองคิดดูว่า ความรู้สึกดีใจจะมากแค่ไหน ระยะหลังนี้ ครูอ้อยกล้าเข้าไปแสดงความคิดเห็นแล้วกับคุณ beeman ท่านก็ตอบบันทึกครูอ้อยบ้างตามเนื้อเรื่องที่ท่านสันทัด เช่น ส่งเพลงมาให้ครูอ้อยฟัง และ ส่งสเปคเครื่องคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค และครูอ้อยก็ซื้อรุ่นเดียวกับคุณ beeman
คุณไมโต เป็นเพื่อนชายที่ครูอ้อยได้อ่านลายอักษรกันเกือบทุกวัน ช่วงนั้นครูอ้อยมีการบ้านที่จะต้องส่งอาจารย์ คุณไมโตจะเป็นเหมือนที่ปรึกษาให้ครูอ้อย เธอตรวจการบ้านและติ แนะนำ พร้อมกับมีเหตุผลทุกครั้ง ครูอ้อยได้เรียนวิชาสถิติที่ยากมาก แต่เธอก็อธิบายให้ครูอ้อยเข้าใจ และเริ่มรักที่จะรียนสถิติแล้ว คุณไมโตเป็นเพื่อนชายที่อยู่ไกลที่สุด ครั้งแรกที่ครูอ้อยได้รู้จักเธอนั้น เธอเข้ามาอ่านบันทึกของครูอ้อย และนานๆไปครูอ้อยก็เพิ่งจะรู้ว่าเธอเป็นใคร จากการอ่านบันทึกเก่าๆของเธอ จึงรู้ว่าเธอเป็นบุคคลที่เก่งและมีความสามารถรอบรู้ เพื่อนชายของครูอ้อยคนนี้มีความประทับใจครูอ้อยมาก เธอสอนให้ครูอ้อยมองคนในสองด้าน และไม่ให้หวังว่าคนนั้นที่เราคบจะต้องเป็นอย่างที่ครูอ้อยต้องการ คุณไมโตสอนครูอ้อยหลายอย่างและครูอ้อยก็ปฏิบัติอย่างเคร่งครัด และประสบกับความสำเร็จหลายอย่างแล้ว ครูอ้อยดีใจที่คุณไมโตบอกว่า อ่านบันทึกของครูอ้อยทีไรแล้วมีพลัง ขอบคุณค่ะ
คุณเอก หนุ่มที่ครูอ้อยเพิ่งจะรู้ประวัติโดยละเอียด เธอเป็นเพื่อนชายของครูอ้อยที่เข้ามาอ่านบันทึกของครูอ้อยแล้วแสดงความคิดเห็นให้ครูอ้อยได้ต่อยอดหลายครั้ง แสดงความห่วงใยในเรื่องของสุขภาพของครูอ้อย ครูอ้อยชอบอ่านบันทึกของคุณเอก อ่านทีไรแล้วมีพลัง อยากทำงานแบบคุณเอก ที่มีอิสระ อิสระทางความคิดและการปฏิบัติ ครูอ้อยอิจฉาจัง ที่ไม่ต้องมาอยู่ในกรอบที่มีคนขีดไว้ให้ คุณเอกเป็นคนเก่งคนหนึ่ง ที่เป็นเพชรน้ำงามที่น่าสัมผัส ใครได้ไปถือว่าโชคดีที่สุด
คุณจ๊อด เป็นเพื่อนชายรุ่นลูก เป็นเพื่อนที่คุยสนุก และให้พลังกับครูอ้อยในเรื่องการเรียน คุณจ๊อดกำลังเรียนเธอจะเขียนบันทึกที่เกี่ยวกับการเรียน บันทึกของคุณจ๊อด เป็นเหมือนพลังที่มากระตุ้นให้ครูอ้อยมีมานะ มีความพยายาม ความน่ารัก ตรงไปตรงมา ทำให้เราคุยกันได้ ทั้งที่เป็นคนที่เกิดคนละยุคก็ว่าได้ คุณจ๊อดเป็นบุคคลที่ทำให้ครูอ้อยรู้ว่า เพื่อน นั้น ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเป็นคนรุ่นเดียวกันเท่านั้น คุณจ๊อดป็นเพื่อนครูอ้อยได้
คุณคนไกล เธอเข้ามาอ่านบันทึกของครูอ้อยในบล็อกการวิจัย ในช่วงนั้นครูอ้อยเขียนบันทึกเรื่องการทำปูนแดงกินกับหมาก เธอถามครูอ้อยว่า ในภาพนี้ครูอ้อยกวนอะไรอยู่ คำถามนี้แสดงให้เห็นว่า คุณคนไกลไม่ได้เป็นคนรุ่นเดียวกับครูอ้อย แต่ระยะหลังนี้เธอหายหน้าไป สงสัยเรียนหนัก เพราะเธออยู่ที่ออสเตรเลีย ครูอ้อยมีเพื่อนชายที่อยู่ต่างประเทศใน GotoKnow จำนวน 2 คนแล้ว
คุณจันทร์เมามาย ครูอ้อยบอกเธอว่า ชอบรูปประจำตัวของเธอแปลกดี ท้าทายให้อยากรู้จัก ท้าทายให้อยากอ่านบันทึก เขาเป็นใครนะ เมื่อได้อ่านแล้วก็รู้สึกว่าเธอเขียนบันทึกได้ดี ถึงแม้ว่าครูอ้อยเป็นครู ไม่ได้มีอาชีพเดียวกับเธอ แต่ก็อ่านบันทึกของเธอได้อย่างเข้าใจและสนุกสนาน เธอเรียกครูอ้อยว่า พี่อ้อย
คุณ น เมืองสรวง มารู้จักตอนระยะหลังนี้ ตามอ่านบันทึกของคุณบอนจึงได้รู้จัก สงสัยชื่อของเธอ เมืองสรวง พอเข้าไปอ่านประวัติและการทำงานจึงกล้าที่จะพูดคุย ก็สนุกดี และเข้ามาอ่านบันทึกแสดงความคิดเห็นบ้าง
คุณปภังกร หนุ่มที่สุขุม ระยะหลังนี้ ไม่เห็นการแสดงความคิดเห็นจากเธอ แต่เธอเคยตอบการแสดงความคิดเห็นครูอ้อย ไม่เรียกว่าครูอ้อย แต่เรียก อาจารย์สิริพร ครูอ้อยอยากจะเรียนให้ท่านทราบว่า ครูอ้อยไม่ชอบคำว่า อาจารย์ ครูอ้อยชอบ ครูมากกว่า แต่เธอเรียกครูอ้อยอย่างไรก็รับได้ ไม่เกี่ยง ดีกว่าไม่เรียกเสียเลย
คุณ KAREEM เธอเป็นเพื่อนรุ่นหลังนี้ที่เข้ามาอ่านบันทึกครูอ้อยและแสดงความคิดเห็น เธออยู่ที่กระบี่ ครูอ้อยรู้ว่าเธอเก่งภาษาอังกฤษมาก และอยากรู้ว่าครูภาษาอังกฤษเขาสอนกันยอ่างไรจึงตามมาเจาะที่ครูอ้อย และก็พบว่า มีบล็อกอื่นอีกที่ให้อ่านนอกจากบันทึกการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ
คุณชายขอบ เป็นเพื่อนของครูอ้อยที่น่าสงสารที่สุด เพราะครั้งที่แล้วที่ครูอ้อยเขียนบันทึก เรื่องมิตรรักใน GotoKnow ครูอ้อยก็ลืมเธอ คราวนี้ก็ลืมเธออีก แต่ไม่เป็นไร ยังไม่สายเกินไป มิตรภาพไม่มีวันสายนะคะ ยกโทษให้ครูอ้อย คุณชายขอบมีคติเตือนใจให้ครูอ้อยได้ขบคิดบ่อยมากและได้นำมาใช้ในชีวิตการทำงานก้หลายเรื่องค่ะ ขอบคุณจริงๆค่ะ
คุณสิทธิเดช สมัครเป็นเพื่อนของครูอ้อยด้วยคำประพันธ์แสนไพเราะ ดังนี้
ฝากดอกฝันผ่านทางใจสายลำบาก
ให้คนยากชื่นใจในคืนฝัน
ฝากไอรักเป็นห่วงกับดวงตะวัน
ให้หายเหนื่อยสุขสันต์ทุกวันคืน... ขอเป็นเพื่อนใจ...ในแดนฝันอีกคนครับ...
คุณสิงห์ป่าสัก เป็นบุคคลที่ครูอ้อยไม่น่าลืมเธอเลย เธอเขียนบันทึกได้น่าอ่าน ลูกทุ่งเหมือนพ่อบ้านของครูอ้อย เห็นรูปใน profile ของเธอแล้ว เหมือนยังกับจับวางค่ะ
คุณ Tanu เขียนข่าวเกี่ยวกับการศึกษาในชนบท ครูอ้อยกำลังสนใจเรื่องนี้ในอนาคตอาจจะได้ทำงานแบบนี้ ครูอ้อยจึงเข้าไปศึกษาบันทึกของเธอ และเธอก็เขียนบันทึกและส่งขึ้นในเวลาเดียวกับครูอ้อย ครูอ้อยจึงมีโอกาสอ่านบันทึกของเธอแทบจะทุกวัน ส่งกำลังใจให้ในการปฏิบัติ เธอก็ตอบบันทึกมาอย่างสม่ำเสมอ และอวยพรวันเกิด เชิญชวนลูกสาวให้ไปฉลองวันเกิดกับคนสำคัญของเธอ นับว่าเธอเป็นมิตรภาพที่สำคัญคนหนึ่งของครูอ้อย ....
บันทึกนี้ครูอ้อยเขียนโดยใช้เวลามากจริงๆ อาจจะมีตกหล่นบ้าง ขออภัย
ครูอ้อยกับเพื่อนชายใน ...GotoKnow ....ตำนานบันทึกที่มีค่ายิ่ง..ของครูอ้อย
สวัสดีค่ะคุณกุ้ง..
อย่ายิ้มมากนะคะ เดี๋ยวเหงือกแห้งทั้งวันค่ะ
คนมีความสุขนี่คะ
ได้อ่านอะไรที่มีความสุข
ได้สัมผัสในสิ่งที่ทำให้รู้สึกอบอุ่น ก็มีความสุข
แล้วจะไม่ให้ยิ้มทั้งวันหรือคะ.....
น้องอ๊อบผู้น่ารัก
ขอบคุณมากที่แสดงความคิดเห็นที่ทำให้ครูอ้อยเปิดประเด็นเป็นบันทึกต่อไปได้อีก
ฝากดอกฝันผ่านทางใจสายลำบาก
ให้คนยากชื่นใจในคืนฝัน
ฝากไอรักเป็นห่วงกับดวงตะวัน
ให้หายเหนื่อยสุขสันต์ทุกวันคืน...
ขอเป็นเพื่อนใจ...ในแดนฝันอีกคนครับ...
คำกลอนของคุณไพเราะมาก ที่ผ่านมาครูอ้อยเก็บไว้ในใจแล้วค่ะ ครูอ้อยจะบันทึกลงไปเพิ่มอีกค่ะ
1) จับแต่ละท่านมาขึ้นแผงแบบนี้ รู้สึกเขินครับ แต่ยกระดับให้เป็นเพื่อนชายเนี่ย ถ้าเปลี่ยนคำนี้มาใช้กับลูกสาวของครูอ้อยก็ว่าไปอย่าง 5555
2) เขียนด้วยความเก่า หรือ เก๋า ?? ให้กติกาที่ว่าอายุเท่ากันหมด โอย ฝันร้ายครับแต่ก้เก๋าจริงๆ เขียนเกริ่นนำ พร้อมกับตั้งการ์ดไว้พร้อมว่าถ้าไม่พอใจ พร้อมจะปิดบันทึก
อ่านแล้ว นายบอนที่ชอบเขียนในแนวการเชื่อมโยงหลายคน หรือ ที่ครูอ้อยมอบนิยาม จับแพะชนแกะ ชักรู้สึกไม่ดีซะแล้วสิ
3) ถ้ากลัวแล้วจะไม่กล้าที่จะเขียน ไปติดอารมณ์นี้มาจากที่ไหนหรือครับ คงไม่ใช่นายบอนหรอกนะ
4) คำชำแหละพี่ขจิตนั้น ตกลงจะให้เป็นเพื่อนชาย หรือน้องชาย คนพาไปทำบุญกัน กันแน่ล่ะเนี่ยแต่พี่ขจิตก็ยอดเยี่ยมอยู่แล้ว
5) พี่ธวัชมีอะไรให้น่าติดตามเสมอครับ แค่เพียงติดต่อกับครูอ้อยเท่านั้น ได้รับเกียรติเป็นเพื่อนชายทันที ครูอ้อยใจดีมากๆ
6) ชำแหละนายบอนเร็วไปหรือเปล่า น่าจะชำแหละตามอาวุโสนะครับ นายบอนไม่ได้รุนแรงร้ายกาจตรงไหนเลย แค่ตรงไปนิ๊ดเดียวเอง
7) ในบันทึกของ อ.Beeman ครูอ้อยคิดเหมือนนายบอนเลยครับ เข้าไปอ่านแต่ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น ไม่ใช่กลัวเปิ่น แต่กลัวท่านจะหงุดหงิดถ้าเห็นข้อความอย่างที่ครูอ้อยว่า รุนแรง ร้ายกาจ ฯลฯ ความจริงแล้ว จะรุนแรง ร้ายกาจ กับบุคคลที่ควรร้ายกาจเท่านั้นนะครับ
8)เห็นคุณไมโตเข้ามาเขียนความเห็นในบล็อกครูอ้อย ดูกันเองดีครับ แต่พอตามไปอ่านในบล็อกของท่าน นายบอนก้ไม่ค่อยกล้าแสดงความคิดเห็นอีกแล้ว
9) สำหรับพี่เอกนี่ อยากมีโอกาสได้ไปเห็นการทำงานในพื้นที่ของพี่เอกสักครั้งหนึ่งในชีวิต อ่านบันทึกของพี่เอกแล้ว เกิดแรงบันดาลใจมากมายครับ
10) นิยามที่ครูอ้อยมอบให้คุณจ๊อดฟังดูดีจัง แบบนี้สิ ถึงเรียกว่าเพื่อนได้ แต่ที่มอบให้นายบอนเนี่ย น่าจะเป็นคู่กรรมมากกว่า
11) สำหรับคุณคนไกล ถ้าครูอ้อยไม่พูดถึงนี่ จะไม่รู้จักเลยนะครับ อยู่ไกลจริงๆด้วย
12) พี่จันทร์เมามาย ชอบในความคิดสร้างสรรค์ของพี่เค้าหลายอย่าง บันทึกก็น่าอ่านครับ นายบอนชอบไปอ่านในแบบย้อนหลังแบบต่อเนื่องกันไป
13) คุณ น.เมืองสรวง ที่คุณอ้อยให้เกียรติเป็นเพื่อนชายด้วย ถือว่า นายบอนประสบความสำเร็จในการทำให้เขาเป็นที่รู้จักได้ ทั้งๆที่เขาอาจจะเขียนบันทึกนานๆครั้งหนึ่ง ถือว่า ได้ทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยง Blogger จนเขาเป็นที่รู้จักขอวงหลายคนได้ ท่ามกลาง blogger หน้าใหม่มากมายในที่นี้
14) นายรักษ์สุข คุณปภังกร แม้ว่าจะไม่ค่อยเห็นนายรักษ์สุขแสดงความคิดบ่อยๆเหมือนเมื่อก่อน ได้แต่เข้ามาติดตามอ่านครับ อาจจะเป็นช่วงที่อยากจะพักสักนึก หลังจากช่วงที่ผ่านมา นายรักษ์สุขปลดปล่อยพลังความรู้อย่างเต็มที่ ทั้งเขียน ทั้งตอบ แบบสุดๆ
15) คุณ KAREEM เคยเห็นแว็บๆครับ อยู่ทางภาคใต้นี่เอง
16) งงครับ ครูอ้อยไปลืมพี่ชายขอบได้อย่างไร เพราะเห็นร่องรอยของพี่ชายขอบจนคุ้นตาใน gotoknow อยู่แล้ว ใครที่ไม่ปฏิสัมพันธ์บ่อยๆ ก็จะตกรอบจากหัวใจของครูอ้อยเลยหรือนี่
ดูท่าทางในอนาคต นายบอนคงจะถูกเขี่ยตกรอบแหงๆ
17) ชาว gotoknow มีฝีมือทางร้อยกรองเยอะมากครับ คุณสิทธิเดช เป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง สำนวนจากฝีมือเจ้าของบล็อกชมรมวรรณศิลป์ ไม่ธรรมดาเลยครับ
คุณบอนคะ
เอาใจยากจัง คนเก๋าเนี่ย
บางวันก็ทัก ทำไมวันนั้น เขียนดีจัง รู้สึกแปลกๆ
ทีตอนนี้ ไม่อยากให้ยียวน โอ๊ย ตามใจคนเก๋าไม่ทัน
ที่เขียนข้างบนก็เขียนชมว่า "เป็นเพื่อนที่แสดงความจริงของครูอ้อยได้เด่นชัดที่สุด"
แล้วจะให้ขมวดปมอีกแล้ว
การวัดความพิถีพิถันในการตอบข้อคิดเห็นในบันทึกของ Blogger ใน gotoknow
คุณบอนคะ
แวะมาทักทายพี่อ้อย คุณขจิต…เธอเป็นเพื่อนชายของครูอ้อยคนแรก เธอเป็นคนที่พูดน้อย จะเรียกครูอ้อยว่า พี่อ้อย
เป็นหวัดเพิ่งหาย สงสัยว่าเพื่อนหญิงมีใครบ้างเพราะเพื่อนชายปรากฎว่าเป็นคนที่ผมสนิทมากทั้งนั้น ดูแลสุขภาพบ้างนะครับพี่อ้อย ยิ้ม ยิ้ม อย่าลืมบอกวัดและวันที่ไปทำบุญที่แน่นอนนะครับ
ขอแสดงความชื่นชมคุณสิริพร ที่กล้าแสดงมุมคิดออกมาอย่างนี้ครับ...
ขอแสดงความชื่นชมต่อบรรดาเพื่อนชายทั้งหลายที่มีชื่ออยู่ในบัญชีนี้แล้วครับ...
ขอบคุณครับ...
สวัสดีค่ะคุณขจิต (คุณแอ๊ด)
เรียน อาจารย์umi
คุณจ๊อด
สวัสดีค่ะคุณ beeman
ขอบคุณอีกครั้งที่ให้เกียรติครั้งนี้ค่ะ ไม่ใช่มาขึ้นเขียงนะคะ