เมื่อวานนี้ (วันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม 2558) เป็นวันหยุด

แต่ต้องตื่นแต่เช้า เพื่อขับรถไปส่งลูกชายไปฝึกเข้ม รด. หนอ


ขากลับได้ซื้อน้ำเต้าหู้เจ้าใหม่ ที่ขายอยู่หน้ามหาวิทยาลัยกลับมาด้วย

สงสัยเกิดข้อผิดพลาดบางอย่างขึ้นในกระบวนการผลิต ทำให้เกิดอาการท้องเสียกันทั้งบ้าน หนอ


เมื่อกำลังกายอ่อนแอลง ก็แลดูเหมือนว่า กำลังใจจะอ่อนแอลงตามไปด้วย

จึงทำให้ พิษโลก ค่อย ๆ ซึมเข้าไปยึดครองใจได้จนเป็นผลสำเร็จ


เมื่อวานจึงเป็นอีกวันหนึ่งที่ได้สัมผัสทุกขสัจจ์แบบโลก ๆ อีกครั้งหนึ่ง

ซึ่งเป็นข้อดีมาก ๆ ในการให้บริการหลักสูตร "สัคคสาสมาธิ" หนอ




เวลาบ่าย 3 โมง เมื่อวานนี้ ผมมีโอกาสได้เข้าร่วมประชุมสถาบันพลังจิตตานุภาพ 54

เพื่อปรึกษาหารือเตรียมการเปิดหลักสูตร "สัคคสาสมาธิ" ให้ผู้ต้องขังในเรือนจำ


ด้วยใจที่อ่อนกำลัง และสั่นคลอนไปตามเหตุปัจจัยของเรื่องราวทางโลก

ยิ่งได้มาพิจารณาแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตผู้ต้องขังอีก

ยิ่งทำให้งานนี้ สุมแรงทางโลกถ่าโถมเข้าสู่ใจอย่างเมามันมากขึ้น


ด้วยความเพลีย จึงนั่งสมาธิก่อนนอนได้ไม่นานนัก ก็งีบหลับไป

ตื่นเช้าขึ้นมา สังเกตุว่า ยังไม่เสถียรนัก จึงรีบเคลียร์ใจโดยเร็ว หนอ


ระหว่างที่ขับรถไปส่งลูก ๆ ไปโรงเรียนเช้าวันนี้

ได้ฟังเสียงอ่านหนังสือพระสูตรเว่ยหลาง (ZEN)

บทที่ 2 ว่าด้วยเรื่อง "ปัญญาญาณ"


จึงทำให้ปิ๊งแว็บ เชื่อมโยง เหตุทุกขสัจจ์ความวุ่นวายใจเมื่อวานนี้ กับ "สัคคสาสมาธิ"

ประมาณว่า ..



สรรพสัตว์จะมีโลกทัศน์ หรือ สัมผัสและมองโลกแตกต่างกันไป

ทั้ง ๆ ที่เป็นโลกและเรื่องราวเดียวกัน


ซึ่งขึ้นอยู่กับ "จิตใจ" ของแต่ละคน่

ยกตัวอย่าง จิตใจคนคนเดียวกัน เมื่อสภาพจิตแตกต่างกัน

ยังไม่ข้ามคืน ยังมองและสัมผัสโลกได้แตกต่างกัน หนอ


แต่ปัญหาคือ คนจำนวนไม่น้อย ยังไม่เข้าใจสิ่งนี้

หรือ เขายังหลงโลก และโดนพิษโลกเล่นงานโดยงอหัวไม่ขึ้น

หรือ เขายังไม่เคยสัมผัสโลกอีกด้านหนึ่งที่สวยงาม

เปรียบดั่ง คนที่ไม่เคยอาบน้ำมาตลอดชีวิต จะไม่ทราบว่า

จริง ๆ การอาบน้ำนั้นทำให้สบายกายสบายใจกว่าไม่อาบ เป็นต้น หนอ



ปุถุชนเรา เป็นดั่ง ผู้ต้องขังทางใจ

เพราะยังไม่รู้ความจริงบางประการ

ยังไม่เคยสัมผัสสภาวะที่เรียกว่า "จิตว่าง" หรือ อาจเคยสัมผัส แต่ไม่รูจัก


จึงมีหลงใหลในความสุขแบบ "ควายเกียกตม" สุขในความหลง สุรา การพนัน เงินทอง ทรัพย์สิน

ลาภ ยศ


ซึ่งยังห่างไกลกับความสุขแห่ง ..



คำถามที่น่าสนใจ คือ การนำสรรพสัตว์ออกจากคุกแห่งใจเป็นหน้าที่ของใคร ?

เกี่ยวข้องกับ การศึกษาหรือไม่ ? อย่างไร ?