Play and Learn ...เพลิน

เมื่อเป็นเช่นนี้..ผมจึงต้อง..เล่น กับงาน ทำงานแบบเอาจริงเอาจรัง แต่ก็ต้องผสมผสานกันให้พอดี ให้ดูเหมือน..เล่น เพื่อให้ผ่อนคลาย ได้งานแต่ไม่เครียด ..บางเรื่องเป็นงานใหม่ ไม่เคยมีประสบการณ์ เมื่อต้องทำ ก็ถือว่าเรียนรู้ไป ไม่มีอะไรยากถ้าได้ลงมือทำ..

สำหรับผม..วันหยุด..เสาร์ อาทิตย์ เป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุด เพราะได้ทำงานที่อยากทำ งานที่ค้างคา ได้สะสาง งานที่รออยู่ข้างหน้า ได้ตระเตรียม มีหลายงานได้เรียนรู้และแก้ปัญหา จะได้ทำอย่างเบ็ดเสร็จ ก็เพราะวันหยุดนี่แหละ...

และก็แปลกใจมาก ยิ่งทำ..งานยิ่งมากขึ้น ไม่มีหมด ไม่มีจบ ไม่มีสิ้น..พอเข้าใจได้ว่า โรงเรียนขนาดเล็กก็เป็นแบบนี้..มีทั้งงานเอกสาร งานอาคารสถานที่และสิ่งแวดล้อม มีทั้งงานซ่อมและงานสร้าง ตลอดจนงานอนุรักษ์ พัฒนาให้คงอยู่และรักษาสภาพไว้ ให้น่าอยู่ น่าเรียน

เมื่อเป็นเช่นนี้..ผมจึงต้อง..เล่น กับงาน ทำงานแบบเอาจริงเอาจรัง แต่ก็ต้องผสมผสานกันให้พอดี ให้ดูเหมือน..เล่น เพื่อให้ผ่อนคลาย ได้งานแต่ไม่เครียด ..บางเรื่องเป็นงานใหม่ ไม่เคยมีประสบการณ์ เมื่อต้องทำ ก็ถือว่าเรียนรู้ไป ไม่มีอะไรยากถ้าได้ลงมือทำ..

เล่น (กับงาน) และ เรียนรู้ (สู้งาน) Play and Learn ก็รู้สึกเพลินไปได้ทั้งวัน อย่างวันนี้ รีบไปหาพระคุณเจ้า เจ้าคณะอำเภอ นิมนต์ท่านมาฉันภัตตาหารเพล งานทำบุญห้องสมุด วันที่ ๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๘ พร้อมหยิบยืมอุปกรณ์สำหรับจัดพุ่มผ้าป่าด้วย ก่อนกลับ..มองเห็นต้นคุณนายตื่นสาย ออกดอกสะพรั่ง อยู่หน้ากุฎิพระคุณเจ้า จึงเอ่ยปากขอท่านมากำใหญ่ มาปลูกไว้..หน้าห้องสมุด

อากาศร้อนมาก แต่ก็ต้องลอยเรืออยู่ในสระน้ำโรงเรียน เพื่อเปลี่ยนกระโหลกปลายท่อแป๊บน้ำที่ชำรุด ทำให้ปั๊มน้ำไม่ขึ้นมาสามวันแล้ว ความที่ไม่มีประสบการณ์ด้านงานช่าง..อุปกรณ์ที่นำลงเรือไปก็ไม่ครบ พอหมุนข้อเกลียวไม่ออก ก็ต้องขึ้นจากเรือมาเอาเลื่อย พอลงเรือไปเลื่อยท่อแปํ๊บได้แล้ว ก็สวมหัวกระโหลกแบบพลาสติคอันใหม่ที่ซื้อมา ปรากฎว่าสวมกันไม่ติด เพราะท่อเดิมขนาด นิ้วครึ่ง แต่ผมซื้ออุปกรณ์ที่มีขนาดสองนิ้ว ก็เลยต้องขับรถเข้าตลาดไปเปลี่ยน.. แล้วกลับมาทำต่อ..จนแล้วเสร็จ

พอเดินเครื่องปั๊มน้ำ..เท่านั้นเอง..ผมก็ชื่นใจ สปริงเก้อร์น้ำสาดกระจาย น้ำจากท่อใหญ่ ไหลเข้าแปลงนา ความสดชื่นแจ่มใสในอารมณ์ก็ตามมา หายเหนื่อยเลย งานนี้ผมได้เรียนรู้งานช่างอย่างเต็มรูปแบบ ผลสำเร็จของงาน..ถิอว่าเหนือความคาดหมาย แต่ผลข้างเคียงที่มากกว่านั้น..คือ..ต่อไปนี้...ผมจะไม่กลัวเกรงงานช่าง ประเภทต่อท่อประปา แบบนี้อีกแล้ว

ยังพอมีเวลา ให้จัดมุมภายในห้องสมุด นำผลงานที่จัดนิทรรศการออกหมด เพื่อใช้บริเวณสำหรับใช้เป็นอาสนสงฆ์ ในวันงานทำบุญที่จะถึงนี้..ซึ่งก็กว้างขวางเพียงพอ ติดม่านอย่างเดียวก็เรียบร้อย

ฝนจะตกอีกแล้ว..แต่ยังกลับไม่ได้ ต้องเปิดหอกระจายข่าวเสียก่อน..ประชาสัมพันธ์กำหนดการงานวันแม่แห่งชาติของโรงเรียน ซึ่งจัดวันเดียวกันกับงานทำบุญห้องสมุด บอกท่านผู้ฟังที่เป็นผู้ปกครองในชุมชนว่า"...อย่าลืมนำอาหารคาวหวานมาเลี้ยงพระเพล และร่วมทำบุญกับผ้าป่าของโรงเรียน ตลอดจน ในช่วงเช้า ลูกหลานจะได้กราบแม่ ป้า น้า อา ย่า ยาย ขอพร..ก็ขอให้ผู้ปกครองมาร่วมกิจกรรมวันแม่กันโดยพร้อมเพรียงกัน....."

ผมปิดรายการเสียงตามสายด้วยบทเพลง..ขอใจเธอแลกเบอร์โทร..ฟังแล้วเพลิดเพลิน..ไม่อยากกลับบ้านเลย..แต่ก็ต้องกลับเพราะมืดค่ำแล้ว

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๙ สิงหาคม ๒๕๕๘




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

มีเรียนรู้ และร่วมชื่นชมกระบวนการทำงานครับ

เขียนเมื่อ 

ดีจังเลย .... เรียนไปทั้งคุณครู.. นักเรียน ท่านผอ. นะคะ .... สู้ๆๆ ค่ะ


เขียนเมื่อ 

ผอ. สนุกกับงานจริง ๆ

เขียนเมื่อ 

มีดอกไม้มาฝากมีกำลังใจมามอบให้เจ้าค่ะ

เขียนเมื่อ 

เก่งมากได้ซ่อมด้วยครับ