วันดี ๆ ที่.....บ้านหนองผือ

โรงเรียนของท่านนั้นเหมาะสมแล้ว กับรางวัลต่าง ๆ ที่ได้รับทั้งในอดีตและปัจจุบัน ขอชื่นชม และขอให้กำลังใจทุก ๆ คน เดินหน้าต่อไป แม้ว่าจะ เหนื่อยตัว แต่ภูมิใจ สบายใจ มีกำลังใจ ก็ขอให้คิดว่า เพื่อเด็ก เพื่อชาติ และเพื่อองค์พ่อหลวงของเรา เดินหน้าต่อไปจ้ะทุก ๆ คน


เก้าโมงเข้าเศษ ๆ ที่คุณมะเดื่อและครอบครัวนำรถเจ้าจอดข้างห้งอสมุดใหม่เอียม

ของโรงเรียนบ้านหนองผือ ซึ่งเป็นคำรบสามของการมาที่โรงเรียนแห่งนี้



แม้ว่าจะเป็นการมาเยือนครั้งที่สามแล้ว แต่..คุณมะเดื่อก็ยังรู้สึกเหมือนมาเป็นครั้งแรก

ที่ยังไม่คุ้นเคยกับสถานที่....เพราะ...โรงเรียนบ้านหนองผือจะมีสิ่งใหม่ ๆ เพิ่มเติมขึ้น

ทุุกครั้ง....ท่านผองคนเก่ง และน้อง ๆ รอต้อนรับอยู่แล้ว นักเรียนสองสามคนกำลัง

ช่วยท่าน ผอ.ทำงานอยู่ ... ด้วยความคิดว่าจะนำหนังสือที่มามอบให้กับโรงเรียน

วางไว้หน้าห้องสมุดเลย จะได้นำเข้าห้องสมุดใกล้ ๆ จึงเอาลังหนังสือทั้งหมดลง

จากรถ ... แต่....กลายเป็นภาระหนักของเด็ก ๆ ไป เพราะท่าน ผอ.ให้เด็ก ๆ

ช่วยกันยกลังหนังสือไปไว้ในห้องเรียน...ก่อน ยังไม่เอาเข้าห้องสมัุดในตอนนี้



ท่าน ผอ.คนเก่ง บอกว่าวันนี้คุณครูของโรงเรียนติดภาระกิจสองคน ไม่ได้มาร่วมกิจกรรม

ก็..ไม่เป็นไร เพราะยังมีน้อง ๆ อีสามคน อีกอย่างหนึ่ง วันนี้คุณมะเดื่ออยากมาเยี่ยมเยียน

น้อง ๆ ที่โรงเรียนนี้มากกว่าจะมาเป็นการเป็นงาน แม้จะเจอเพยงท่าน ผอ.คนเดียว

ก็ดีใจแล้ว...นึกเกรงใจน้อง ๆ ที่จะต้องเสียสละเวลาพักผ่อนในวันหยุดมาต้อนรับ

และทำกิจกรรมกับคุณมะเดื่อเสียด้วยซ้ำไป



ท่านผอ. คนเก่งขอตัวแยกไปทำธุระอีกทางหนึ่ง คุณมะเดื่อจึงเริ่มต้นแนะนำให้น้อง ๆ

ครูทั้งสามได้รู้จักกับการเข้าใช้ DLIT แล้วต่อด้วยการทำดอกกุหลาบจากกระดาษ

เหลือใช้ การตัดพวงมะโหตร แล้วก็จบด้วยการทำยีราฟจากกระดาษเหลือใช้



เมื่อท่าน ผอ.เสร็จจากภาระกิจแล้ว จึงนำคุณมะเดื่อให้เยี่ยมชมห้อง ป.๑ ที่จัดไว้

อย่างน่าชื่นชม



ต่อจากชมห้อง ป.๑ ก็ไปยังห้องสมุดที่เห็นแล้วอิจฉา...และสะท้อนใจเมื่อหวนนึกถึง

" ห้องสมุด" ของคุณมะเดื่อที่สิ้นชีวิตไปอย่างถาวรแล้ว รอเวลา " ฌาปนกิจ" เท่านั้น

คำพูดของผู้ที่ได้ชื่อว่า..ผู้นำ..ในที่ประชุมที่ว่า " ห้องสมุดไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์อะไร.."

ดังขึ้นในห้วงคำนึง...เออหนอ..! โรงเรียนเล็ก ๆ แห่งนี้ดิ้นรนที่จะได้มาซึ่งห้องสมุด

เพราะรู้ดีว่า หัวใจห้องหนึ่งของการศึกษาและงานวิชาการ และเป็นแหล่งเรียนรู้ภายใน

ที่สำคัญที่สุด คือ ห้องสมุด....แต่...ไฉนโรงเรียนของเราจึงเห็นว่าห้องสมุดกลายเป็น

สิ่งที่ไม่จำเป็น...ไปได้..



" นี่แหละครับ...ชยันโต..โมเดล" ท่าน ผอ.คนเก่งแนะนำ และอธิบายคร่าว ๆ

ดูแล้ว เรียบ ง่าย ไม่ยุ่งยาก และเป็นจริงได้ ไม่เฟ้อฝัน



จากนั้นท่าน ผอ.คนเก่งก็พาชม...แหล่งงานเกษตรของโรงเรียน ที่เห็นแล้ว...ทึ่ง !!



แปลงนาแห่งนี้ มี " ผักเว่น " ที่คุณมะเดื่อไม่ได้เห็นมานานนักแล้ว ผักแว่น

เป็นผักที่อยู่ริมน้ำ ที่จะต้อง " ไร้สารเคมี" สมัยก่อนจะเห็นได้ตามริมคลอง

หนอง บึง ทั่วไป แต่เดี๋ยวนี้ แทบไม่มีแล้ว ผักแว่น จัดเป็นผักพื้นบ้านที่

นำมารับประทานได้ เป็นผักจิ้มน้ำพริก จิ้มแจ่ว กินกับลาบ อะไรเทื้อกนั้น

รสจืด กรอบ อร่อยดี



ท่า่นผอ.และคณะครูมี " เห็ดนางฟ้า" ผลิตผลของโรงเรียนให้คุณมะเดื่อเอากลับบ้าน

ก่อนออกจากโรงเรียนด้วย



เมื่อเช้าเมื่อมาถึงบ้านหนองผือ ไม่มีฝน ค่อนข้างร้อน แต่ครั้นพอได้เวลาจะกลับ

ฝนก็ตกลงมา...ทำให้อากาศเย็นสบาย ท่าน ผอ.คนเก่งนำทีมพวกเราพาไปกินข้าว

กลางวันที่ร้านอาหารครัวไฉน ท่ามกลางบรรยากาศธรรมชาติไร่นาสบาย ๆ



ก่อนลากันที่หน้าร้านอาหาร ท่านผอ.คนเก่งบอกว่า คุณมะเดื่อมาบ้านหนองผือสามครั้งแล้ว

ตราวหน้าไม่ต้องมาอีก...เล่นเอาใจหายแว้บเลย...แต่ก็ยิ้มได้เมื่อท่านบอกว่า

" เพราะคราวหน้าชาวหนองผือจะเป็นฝ่ายไปเยือนคนเมืองสามอ่าวบ้าง" ....

จะรอ วันนั้นจ้ะ....แต่..ไม่ได้รับปากว่า.........

เมื่อท่านไปเยือนแล้ว คุณมะเดื่อจะไม่กลับมาที่บ้านหนองผืออีกนะข๊ะ...

คงได้กลับมาอีก...ถ้าหาก ประตูโรงเรียนของท่าน...

จะยังเปิดต้อนรับ ครูมะเดื่อผู้ชรา...คนนี้



ก่อนจบบันทึกนี้ อยากจะบอกกับท่าน ผอ.คนเก่งและคณะครู

ทุกคนของบ้านหนองผือว่า...โรงเรียนของท่านนั้นเหมาะสมแล้ว

กับรางวัลต่าง ๆ ที่ได้รับทั้งในอดีตและปัจจุบัน ขอชื่นชม

และขอให้กำลังใจทุก ๆ คน เดินหน้าต่อไป

แม้ว่าจะ เหนื่อยตัว แต่ภูมิใจ สบายใจ มีกำลังใจ

ก็ขอให้คิดว่า เพื่อเด็ก เพื่อชาติ และเพื่อองค์พ่อหลวงของเรา

เดินหน้าต่อไปจ้ะทุก ๆ คน



ขอบคุณกับการต้อนรับ ขอบคุณกับไมตรีจิต

และมิตรภาพของท่าน ผอ.คนเก่ง และน้อง ๆ ครูทุกคนจ้ะ

แล้วพบกันนะจ๊ะ....จะรอวันที่จะได้ต้อนรับชาวหนองผือ...จ้ะ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกคนเดินทาง



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 

เป็นเครือข่ายกัน นะคะ .... เยี่ยมมากๆ ค่ะ

รร.บ้านหนองผือ ใส่วรรณโทเป็น"ผื้อ"ของชาวใต้

ผื้อ คืออาการ อยาก กระตือร้นที่ต้องทำให้ได้ ท่าน ผอ ท่านเป็นคน ผื้อ แห่ง รร บ้านหนองผือ

ชื่นชมเชียร์ มีวาสนาคงได้มาชม


เขียนเมื่อ 

อ่านแล้ว อบอุ่นจังค่ะ

ผอ.โรงเรียนช่างสร้างสรรค์ คนไปเยี่ยมก็มีน้ำใจสอนทำดอกไม้จากกระดาษ น่ารักมาก

รีบพิมพ์ไปหน่อยนะคะ "เห็นนางฟ้า" อิ..อิ..

เขียนเมื่อ 

มีดอกไม้มาฝากมีกำลังใจมามอบให้..ผื้อ ทั้งหลาย..จ้า

เขียนเมื่อ 

กิจกรรมที่สร้างสรรค์ ได้ทั้งความรู้ และความเพลิดเพลิน และก็ น่าจะอิ่มท้องอีกต่างหาก ..นะ..นะ..อิ..อิ..

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณหมอเปิ้น คุณมะเดื่อคิดเสมอว่า อาชีพเดียวกันต้องช่วยกัน

เท่าที่เราจะช่วยได้จ้ะ โดยเฉพาะโรงเรียนที่เห็นความสำคัญของเด็กและการ

ศึกษายิ่งต้องสนับสนุนจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีจ้ะลุงวอ เดือนตุลานี้ ท่าน ผอ.คนเก่งจะนำทีมงานคุณภาพ

แห่งบ้านหนองผือไปเยือนเมืองสามอ่าวบ้านคุณมะเดื่อ ลุงวอไปต้อนรับ

ด้วยกันนะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

หวัเดดีจ้ะพี่นุ้ย ขอบคุณที่แจ้งคำผิดจ้ะ

ด้วยความบกพร่อง พิมพ์เสร็จตรวจทานไม่ถ้วนถี่

กลายเป็นว่าไปหนองผือแล้ว....เห็นนางฟ้า...๕๕๕

แก้ไขแล้วจ้ะ...ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีจ้ะยายธี ที่รัก ขอบคุณดอกไม้งาม ๆ จ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะท่านวันปีย์ ไมตรีจิตและมิตรภาพ เอื้อเฟื้อ ช่วยเหลือ แบ่งปัน คือหลักการของเราชาว โกทูโนจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ