โรงเรียนของท่านนั้นเหมาะสมแล้ว กับรางวัลต่าง ๆ ที่ได้รับทั้งในอดีตและปัจจุบัน ขอชื่นชม และขอให้กำลังใจทุก ๆ คน เดินหน้าต่อไป แม้ว่าจะ เหนื่อยตัว แต่ภูมิใจ สบายใจ มีกำลังใจ ก็ขอให้คิดว่า เพื่อเด็ก เพื่อชาติ และเพื่อองค์พ่อหลวงของเรา เดินหน้าต่อไปจ้ะทุก ๆ คน

เก้าโมงเข้าเศษ ๆ ที่คุณมะเดื่อและครอบครัวนำรถเจ้าจอดข้างห้งอสมุดใหม่เอียม

ของโรงเรียนบ้านหนองผือ ซึ่งเป็นคำรบสามของการมาที่โรงเรียนแห่งนี้



แม้ว่าจะเป็นการมาเยือนครั้งที่สามแล้ว แต่..คุณมะเดื่อก็ยังรู้สึกเหมือนมาเป็นครั้งแรก

ที่ยังไม่คุ้นเคยกับสถานที่....เพราะ...โรงเรียนบ้านหนองผือจะมีสิ่งใหม่ ๆ เพิ่มเติมขึ้น

ทุุกครั้ง....ท่านผองคนเก่ง และน้อง ๆ รอต้อนรับอยู่แล้ว นักเรียนสองสามคนกำลัง

ช่วยท่าน ผอ.ทำงานอยู่ ... ด้วยความคิดว่าจะนำหนังสือที่มามอบให้กับโรงเรียน

วางไว้หน้าห้องสมุดเลย จะได้นำเข้าห้องสมุดใกล้ ๆ จึงเอาลังหนังสือทั้งหมดลง

จากรถ ... แต่....กลายเป็นภาระหนักของเด็ก ๆ ไป เพราะท่าน ผอ.ให้เด็ก ๆ

ช่วยกันยกลังหนังสือไปไว้ในห้องเรียน...ก่อน ยังไม่เอาเข้าห้องสมัุดในตอนนี้



ท่าน ผอ.คนเก่ง บอกว่าวันนี้คุณครูของโรงเรียนติดภาระกิจสองคน ไม่ได้มาร่วมกิจกรรม

ก็..ไม่เป็นไร เพราะยังมีน้อง ๆ อีสามคน อีกอย่างหนึ่ง วันนี้คุณมะเดื่ออยากมาเยี่ยมเยียน

น้อง ๆ ที่โรงเรียนนี้มากกว่าจะมาเป็นการเป็นงาน แม้จะเจอเพยงท่าน ผอ.คนเดียว

ก็ดีใจแล้ว...นึกเกรงใจน้อง ๆ ที่จะต้องเสียสละเวลาพักผ่อนในวันหยุดมาต้อนรับ

และทำกิจกรรมกับคุณมะเดื่อเสียด้วยซ้ำไป



ท่านผอ. คนเก่งขอตัวแยกไปทำธุระอีกทางหนึ่ง คุณมะเดื่อจึงเริ่มต้นแนะนำให้น้อง ๆ

ครูทั้งสามได้รู้จักกับการเข้าใช้ DLIT แล้วต่อด้วยการทำดอกกุหลาบจากกระดาษ

เหลือใช้ การตัดพวงมะโหตร แล้วก็จบด้วยการทำยีราฟจากกระดาษเหลือใช้



เมื่อท่าน ผอ.เสร็จจากภาระกิจแล้ว จึงนำคุณมะเดื่อให้เยี่ยมชมห้อง ป.๑ ที่จัดไว้

อย่างน่าชื่นชม



ต่อจากชมห้อง ป.๑ ก็ไปยังห้องสมุดที่เห็นแล้วอิจฉา...และสะท้อนใจเมื่อหวนนึกถึง

" ห้องสมุด" ของคุณมะเดื่อที่สิ้นชีวิตไปอย่างถาวรแล้ว รอเวลา " ฌาปนกิจ" เท่านั้น

คำพูดของผู้ที่ได้ชื่อว่า..ผู้นำ..ในที่ประชุมที่ว่า " ห้องสมุดไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์อะไร.."

ดังขึ้นในห้วงคำนึง...เออหนอ..! โรงเรียนเล็ก ๆ แห่งนี้ดิ้นรนที่จะได้มาซึ่งห้องสมุด

เพราะรู้ดีว่า หัวใจห้องหนึ่งของการศึกษาและงานวิชาการ และเป็นแหล่งเรียนรู้ภายใน

ที่สำคัญที่สุด คือ ห้องสมุด....แต่...ไฉนโรงเรียนของเราจึงเห็นว่าห้องสมุดกลายเป็น

สิ่งที่ไม่จำเป็น...ไปได้..



" นี่แหละครับ...ชยันโต..โมเดล" ท่าน ผอ.คนเก่งแนะนำ และอธิบายคร่าว ๆ

ดูแล้ว เรียบ ง่าย ไม่ยุ่งยาก และเป็นจริงได้ ไม่เฟ้อฝัน



จากนั้นท่าน ผอ.คนเก่งก็พาชม...แหล่งงานเกษตรของโรงเรียน ที่เห็นแล้ว...ทึ่ง !!



แปลงนาแห่งนี้ มี " ผักเว่น " ที่คุณมะเดื่อไม่ได้เห็นมานานนักแล้ว ผักแว่น

เป็นผักที่อยู่ริมน้ำ ที่จะต้อง " ไร้สารเคมี" สมัยก่อนจะเห็นได้ตามริมคลอง

หนอง บึง ทั่วไป แต่เดี๋ยวนี้ แทบไม่มีแล้ว ผักแว่น จัดเป็นผักพื้นบ้านที่

นำมารับประทานได้ เป็นผักจิ้มน้ำพริก จิ้มแจ่ว กินกับลาบ อะไรเทื้อกนั้น

รสจืด กรอบ อร่อยดี



ท่า่นผอ.และคณะครูมี " เห็ดนางฟ้า" ผลิตผลของโรงเรียนให้คุณมะเดื่อเอากลับบ้าน

ก่อนออกจากโรงเรียนด้วย



เมื่อเช้าเมื่อมาถึงบ้านหนองผือ ไม่มีฝน ค่อนข้างร้อน แต่ครั้นพอได้เวลาจะกลับ

ฝนก็ตกลงมา...ทำให้อากาศเย็นสบาย ท่าน ผอ.คนเก่งนำทีมพวกเราพาไปกินข้าว

กลางวันที่ร้านอาหารครัวไฉน ท่ามกลางบรรยากาศธรรมชาติไร่นาสบาย ๆ



ก่อนลากันที่หน้าร้านอาหาร ท่านผอ.คนเก่งบอกว่า คุณมะเดื่อมาบ้านหนองผือสามครั้งแล้ว

ตราวหน้าไม่ต้องมาอีก...เล่นเอาใจหายแว้บเลย...แต่ก็ยิ้มได้เมื่อท่านบอกว่า

" เพราะคราวหน้าชาวหนองผือจะเป็นฝ่ายไปเยือนคนเมืองสามอ่าวบ้าง" ....

จะรอ วันนั้นจ้ะ....แต่..ไม่ได้รับปากว่า.........

เมื่อท่านไปเยือนแล้ว คุณมะเดื่อจะไม่กลับมาที่บ้านหนองผืออีกนะข๊ะ...

คงได้กลับมาอีก...ถ้าหาก ประตูโรงเรียนของท่าน...

จะยังเปิดต้อนรับ ครูมะเดื่อผู้ชรา...คนนี้


ก่อนจบบันทึกนี้ อยากจะบอกกับท่าน ผอ.คนเก่งและคณะครู

ทุกคนของบ้านหนองผือว่า...โรงเรียนของท่านนั้นเหมาะสมแล้ว

กับรางวัลต่าง ๆ ที่ได้รับทั้งในอดีตและปัจจุบัน ขอชื่นชม

และขอให้กำลังใจทุก ๆ คน เดินหน้าต่อไป

แม้ว่าจะ เหนื่อยตัว แต่ภูมิใจ สบายใจ มีกำลังใจ

ก็ขอให้คิดว่า เพื่อเด็ก เพื่อชาติ และเพื่อองค์พ่อหลวงของเรา

เดินหน้าต่อไปจ้ะทุก ๆ คน



ขอบคุณกับการต้อนรับ ขอบคุณกับไมตรีจิต

และมิตรภาพของท่าน ผอ.คนเก่ง และน้อง ๆ ครูทุกคนจ้ะ

แล้วพบกันนะจ๊ะ....จะรอวันที่จะได้ต้อนรับชาวหนองผือ...จ้ะ