..... เรือมนุษย์ .....

ความเครียดเคร่งเร่งให้ซบคบมิตรใหม่ ........เพื่อจะได้เอาไว้คานคนพาลเลว

... ทะเลกว้างข้างหน้าหาเป้าหมาย

เบียดเสียดกายในเรือน่าเบื่อแสน

ทั้งลูกเด็กเล็กห่างต่างขาดแคลน

สุดแร้นแค้นแล่นหาความปรานี


... จากบิดรมารดามาหางาน

ด้วยที่บ้านยากล้นจนเหลือที่

หวังแสวงแหล่งใหม่ไร้ย่ำยี

เกิดคดีค้ามนุษย์สุดระทม

... จะด้วยเหตุอันใดสิ่งไหนเล่า

จึงจากเหย้าบ้านเกิดจนเกิดล่ม

บ้างอับปางร้างเหลือเมื่อเรือจม

สุดขื่นขมลอยคอรอวางวาย


... ถูกบีบคั้นบั่นทอนถูกรอนสิทธิ์

เขาไม่คิดเป็นชาติญาติต่างสาย

จึงขับไล่ไสส่งลงเรือพาย

ให้ไปตายดาบหน้าว้าเหว่จริง

... กลายเป็นเบี้ยละเหี่ยใจให้ทางผ่าน

เกิดร้าวรานขานประณามหยามอย่างยิ่ง

มนุษย์ธรรมนำผลักไสไปเพื่อทิ้ง

ด้วยเกรงกริ่งดิ่งมากมาปัญหามี


... เตี้ยอุ้มค่อมใครจะยอมย่อมไม่ไหว

ถ้ามาไกลให้ช่วยพลางอย่างเร็วรี่

อาหารน้ำซ้ำแก้ไขให้จรลี

เพราะที่นี่รับไม่ไหวใช่ผลักดัน

... จับประเด็นเป็นช่องของพี่เบิ้ม

ที่สุดเหิมบีบน้องต้องตามฉัน

ทำไม่ได้ไม่ต้องมาเห็นหน้ากัน

แต่ละวันไล่กระหน่ำอำเภอใจ


... เป็นเบี้ยล่างต่างใจหาใช่เพื่อน

ทำลืมเลือนสัมพันธ์กันไฉน

ความเครียดเคร่งเร่งให้ซบคบมิตรใหม่

เพื่อจะได้เอาไว้คานคนพาลเลว


ผู้ประพันธ์ : วันปีย์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

่(ขอบคุณภาพจาก YOU TUBE )


อันนี้....รถไฟ...มนุษย์จ้าาา

ราตรีสวัสดิ์ ฝันดีจ้าาา

เขียนเมื่อ 

สว้สดีตอนเที่ยงๆ ครับคุณ มะเดื่อ โห... รถไฟ ที่เห็นในภาพ คนโดยสารมากขนาดนี้ การรถไฟของเค้า คงรวยเละเลยนะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ ..... เรือมนุษย์.....น่าเวทนา จริงๆ ... ถ้าเป็นตัวเรา..ถ้าเป็นญาติเราค่ะ