ค่าของคนเราไม่ใช่รอให้คนอื่นมาให้ค่าเรา สำคัญที่่ตัวเราต้องสร้างค่าของตัวเราให้เกิดขึ้นเอง

การที่เรารู้สึกน้อยใจในการกระทำ การพูด ของคนที่เรารักเขา ไว้ใจ ฝากชีวิตเราไว้กับเขา วันหนึ่งเรารู้สึกว่า เขาไม่ได้ทำให้เรารู้สึกดี หรือมีความสุข ทำให้ขาดความเชื่อมั่นในตัวเขา คลางแคลงใจในการปฏิบัติตนของเขาที่มีต่อเรา จนอยากจะให้วันเก่า ๆ กลับคืนมา แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเรารู้สึกว่ามันจะดีขึ้น ประกอบกับชอบอยู่คนเดียว ไม่ค่อยระบายความรู้สึกให้ผู้อื่นรับรู้ จึงเกิดความรู้สึกหดหู่ รันทดใจ ท้อแท้ สิ้นหวัง นี้เรียกว่า ค่าของตนหมดลงตามความคิดที่หมกมุ่นอยู่ ***โดยลืมนึกไปว่าจริงๆ แล้ว " ค่าของคนเราไม่ใช่จะต้องรอให้คนอื่นมาให้ค่าเรา สำคัญที่เราต้องสร้างค่าของตัวเราให้เกิดขึ้นเอง " ไม่ว่าจะเป็นการคิดรักตนเอง แล้วทำสิ่งที่เป็นประโยชน์สำหรับตนเอง ได้เวลานอน ก็ต้อง ได้เวลากิน ก็ต้องกิน จะได้มีสุขภาพที่แข็งแรง นี้ประการที่หนึ่ง ประการที่สอง สร้างค่าให้เกิดขึ้นอีกด้วยการทำให้ตนเองเป็นที่พึ่งของคนอื่นได้ อาจจะด้วยการคิดที่ถูกต้อง การมีอารมณ์ที่หนักแน่น ให้เป็นตัวอย่างสำหรับคนอื่น อันได้แก่ ลูก ๆ หลาน ๆ เป็นต้น จะนำไปเป็นแบบอย่างได้ สำหรับความหนักแน่นของตน ประการสุดท้าย การสร้างค่าให้ตนเองด้วยมีความหวังที่เหมาะสม มีการวางแผนว่าจะทำอะไรต่อไป ที่เหมาะสม การมาคิดถึงแต่ความทุกข์มันใช่ ความหวังที่ถูกต้อง เมื่อคิดได้อย่างนี้ เรียกว่า สร้างค่าให้ตนเอง มีคุณค่าของความคนขึ้นมาได้อีกครั้ง ***