ชีวิตคือการเดินทางที่ไม่สิ้นสุด ทำงาน ดิ้นรน ต่อสู้ ท่องเที่ยว หรืออื่นใดก็ตาม

เมื่อ ๓ ปีก่อน ผมต้องเปลี่ยนงาน ลาออกจากราชการ ระดับปฏิบัติงาน ของกรม/กระทรวงหนึ่ง เพื่อเดินทางรับการบรรจุแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งครูผู้ช่วย ผมต้องเดินทางข้ามฝากจากอีสานไปตะวันตกอีกครั้ง

จากลำปลายมาศ จ.บุรีรัมย์ มุ่งหน้าสู่ เลาขวัญ จ.กาญจนบุรี ณ โรงเรียนบ้านหนองผือ ก่อนถึงโรงเรียนต้องรายงานตัวและรับหนังสือส่งตัว ที่สำนักงานเขต อ.บ่อพลอย

บ่ายแก่ๆของวันที่ ๑๗ เมษายน ๒๕๕๕ เดินทางถึงโรงเรียนบ้านหนองผือ ด้วยความร้อนระอุ ของเดือนเมษายน มองดู ๒ ข้างทาง ที่เต็มไปด้วยป่าอ้อย ดงมันสำปะหลัง ใบเขียวๆตัดกับแสงของแดดจ้า

หยุดรถหน้าอาคารเรียน ลงจากรถ พบ ผอ.ชยันต์ เพชรศรีจันทร์ พร้อมด้วยครูบังอร เพชรศรีจันทร์ รอต้อนรับด้วยความยินดี ยิ้มแย้มและอบอุ่น ที่จะได้เพื่อนร่วมงาน พัฒนาโรงเรียน พัฒนานักเรียน

ขอขอบคุณ ผอ.ชยันต์ เพชรศรีจันทร์ ที่ท่านตัดสินใจเลือก ครูใหม่เป็นวิชาเอกเกษตรกรรม ให้ผมมีโอกาสได้มาช่วยงาน ช่วยชาติ ขอบคุณที่ท่านตัดใจไม่เลือกวิชาเอกหลักๆ ด้วยเหตุนี้ผมจึงมีโอกาสได้มายืนที่โรงเรียนบ้านหนองผือ ร่วมสร้าง ร่วมคิด ร่วมปฏิบัติ เพื่อเรา เพื่อโรงเรียน เพื่อนักเรียน เพื่อชุมชน

ลำปลายมาศ-เลาขวัญ ตั้งแต่วันแรกจนถึงปัจจุบัน ทำให้ผมซึมซับ การทำงาน การดำเนินชีวิตบนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง

</span>