1. in-duct-ion คำนี้เป็นคำนาม มาจากกริยา induct หรือ induce ก็ได้ จึงอาจใช้ในความหมายต่อไปนี้
1.1 ขั้นตอนหรือพิธีในการรับเข้าทำงาน หรือเข้าตำแหน่ง (จาก induct) เช่น
Her induction as councilor took place in the town hall.
พิธีเข้าดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาของเธอจัดขึ้นในศาลากลาง
คำว่า induction course หมายถึง โปรแกรมฝึกอบรมที่จัดเป็นปฐมนิเทศให้แก่พนังงานหรือนักศึกษาใหม่ก่อนที่จะเริ่มงานหรือเริ่มเรียน
1.2 การนำเข้าสู่หอเกียรติคุณ (จาก induct)
1.3 การทำให้คลอดหรือกระตุ้นการคลอด (จาก induce)
1.4 การทำให้เกิดกระแสไฟฟ้าหรือประจุแม่เหล็กด้วยการเหนี่ยวนำ (จาก induce)
1.5 การใช้เหตุผลแบบอุปนัย, การอุปนัย (จาก induce)
2. in-duct-ive เป็นคำคุณศัพท์ (adj.) เกิดจากรูปกริยา induct (จาก induce)+ ปัจจัย –ive ที่แปลว่า เกี่ยวกับ เมื่อรวมกันเป็น inductive ใช้ในความหมาย ดังต่อไปนี้
2.1 เกี่ยวกับการอุปนัย เช่น
Inductive logic แปลว่า ตรรกศาสตร์อุปนัย คือ หลักการใช้เหตุผลสรุปข้อมูลจากการสังเกตที่เป็นข้อเท็จจริงที่เป็นสิ่งเฉพาะทั้งหลาย
Inductive reasoning แปลว่า การอ้างเหตุผลแบบอุปนัย
รูปกริยาวิเศษณ์ หรือ adverb ใช้ inductively เช่น
a theory inductively derived from the data ทฤษฎีที่ได้จากการอุปนัยข้อมูล
2.2 เกี่ยวกับการนำไฟฟ้า หรือแม่เหล็ก
หนังสืออ้างอิง
สมศีล ฌานวังศะ. ภาษาน่ารู้: เรียนศัพท์จากราก ตอนที่ 4 ตีพิมพ์ในมติชนสุดสัปดาห์ หน้า 73 ขอโทษที่มิอาจจะบอกฉบับได้ครับ
