ดินเปื้อนสี
เขียนด้วย
จิตวิญญาณ..ของมนุษย์..เมื่อห้าแสนปี..ที่แล้ว...
ปั้นแต่งธรรมชาติ
ให้เป็น..ดังใจ...
รู้จัก เล่นกับไฟ
เผาดิน.. ให้แกร่ง..ดังใจ..เป็น..
ดินเปื้อนสี...
แปดเปื้อน..อหังการ
อยู่บนดิน...
ร่องรอย
แตกร้าว...ฝากไว้..ด้วยแดด ลม..ฝน ฟ้า..
เปลี่ยนแปลง
ธรรมชาติ..ล้ำเหลือ..ความอยาก...
สิ้นสุด..ท้ายสุด..
กลับคืน
แลเปลี่ยนแปลง
ตถตา...
สวัสดีค่ะ..คุณ พ แจ่มจำรัส..แปล ด้วยเจ้าค่า..คน..สมัยใหม่..ไม่ได้เรียน บาลี สันสฤต..เจ้าค่ะ..
555..
คิดถึงคุณยายธี
...Great job ...
As someone said 'artifacts are models of our ideas' ... ideas can live on long after artifacts have crumbled. ;-)
ยุคก่อนที่เรายังไม่มีสี ไม่มีกระดาษ มนุษย์ทำงานศิลปะกันอย่างไรคะคุณยาย
นอกจากเอาดินมาปั้นของใช้ในชีวิตประจำวันแล้ว คงเอาดินมาปั้นเป็นงานศิลปะได้ด้วย
เป็นงานที่งามอย่างน่าอัศจรรย์ค่ะ
คุณยายธีคะ
ในพจนานุกรมบาลี-ไทย ที่รวบรวมและเรียบเรียงโดย พระอุดรคณาธิการ (ชวินทร์ สระคำ) และ ศ.พิเศษ จำลอง สารพัดนึก ให้คำแปลไว้อย่างนี้ค่ะ
ตถตา อิต. ความเป็นจริง ความเป็นแท้ ความเป็นเช่นนั้น ความเป็นเหมือนอย่างนั้น
(อิต. หมายถึง อิตถีลิงค์ ค่ะ)