๑๒๔.บทกวีจำเป็น : ความหวัง...ครั้งสุดท้าย

จึงเป็นหน้าที่ของผู้ใหญ่โดยตรงที่จะช่วยประคับประคองช่วยเหลือ เตือนสติ ให้ข้อคิด รวมถึงการฝึกทักษะชีวิต ทักษะการคิดในด้านต่างๆอาทิ การคิดแก้ปัญหา การคิดวิเคราะห์ การคิดสังเคราะห์ การคิดอย่างมีวิจารณญาณ การคิดสร้างสรรค์ และการคิดอย่างเป็นระบบให้เกิดกับพวกเขา เมื่อพวกเขาเผชิญสถานการณ์ที่เลวร้ายพวกเขาสามารถเอาตัวรอดได้

บันทึกที่ ๑๒๔ กลอนความหวังครั้งสุดท้าย

.....................................

อายุน้อยประสบการณ์ยังอ่อนหัด

จนผูกมัดตัวเธอเผลอไถล

ลืมบทบาทหลงแสงสีศิวิไลน์

ความเป็นไปอนาคตดับวูบหลง

....................................

...................................

สัจธรรมรอบข้างสร้างข้อคิด

ชี้ถูกผิดเตือนสติคิดครวญใคร่

ย้อนอดีตทบทวนทางแก้ไข

มิยอมให้ปัญหามาราวี

สำนึกดีปลุกจิตเดินขึ้นฝั่ง

ทิ้งความหลังเปลี่ยนคิดใหม่ให้สุขี

เกิดปิติแผ่ซ่านเพิ่มทวี

หาวิธีปรับปรุงตนเพื่อครอบครัว

(อร วรรณดา ๓๐-๔-๕๘)


..........ในช่วงเด็กวัยรุ่น พวกเขาต้องการความเป็นอิสระในการคิด ในการกระทำด้วยตนเอง บางครั้งความอิสระแบบไร้ขอบเขตหรือปล่อยปละละเลยเกินไปเป็นอันตรายต่อเด็กมากกว่าจะเป็นผลดี ปัญหาที่เด็กเผชิญในช่วงต่างๆบางครั้งอาจมีบางเรื่องราวที่เป็นเรื่องใหญ่และสำคัญกับอนาคตของเด็ก เกิดความพลิกผันไปในทางที่ไม่ดีกับเด็กได้

.........ผู้ปกครอง/ครู ควรให้คำแนะนำ ให้การเรียนรู้พัฒนาทักษะชีวิต ทักษะการคิด ชี้แนะแนวทางการปฏฺิบัติตนที่ถูกต้องยอมรับฟังความคิดเห็นของเด็ก ให้เขารู้สึกอบอุ่นไว้เนื้อเชื่อใจว่าพร้อมจะรับฟังปัญหาทุกข์ใจของพวกเขาในบางเรื่องราวพร้อมให้อภัย เป็นกำลังใจให้พวกเขาได้ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนไปในทางที่ถูกที่ควร

..........จึงเป็นหน้าที่ของผู้ใหญ่โดยตรงที่จะช่วยประคับประคองช่วยเหลือ เตือนสติ ให้ข้อคิด รวมถึงการฝึกทักษะชีวิต ทักษะการคิดในด้านต่างๆอาทิ การคิดแก้ปัญหา การคิดวิเคราะห์ การคิดสังเคราะห์ การคิดอย่างมีวิจารณญาณ การคิดสร้างสรรค์ และการคิดอย่างเป็นระบบให้เกิดกับพวกเขา เมื่อพวกเขาเผชิญสถานการณ์ที่เลวร้ายพวกเขาสามารถเอาตัวรอดได้

..........จากบทกลอนในข้างต้น ในสถานการณ์เช่นนี้บางคนอาจตัดสินใจพลาดผิดกับปัญหาที่เผชิญ อาจสร้างปัญหาทุกข์ใจให้กับคนรอบข้างอย่างไม่น่าให้อภัย แต่สำหรับเด็กสาวคนนี้...เธออาจได้รับการปลูกฝังทักษะชีวิต มีทักษะการคิดอยู่บ้าง ทำให้สามารถฝ่าวิกฤตชีวิตที่เลวร้ายตัดสินใจแก้ปัญหาเอาตัวรอด และพร้อมยอมรับแก้ไขปัญหาให้กับตัวเอง...เพื่อครอบครัวที่เธอรัก

ครอบครัว...คือ ทุกสิ่งทุกอย่างของสมาชิก


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกวีจำเป็น



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 

เพราะครับ ให้ข้อคิดด้วย ชอบครับ

เขียนเมื่อ 

สอนใจได้ดีมากๆๆ ค่ะ ..... ครอบครัวจะช่วย "กล่อมเกลาพฤติกรรม" วัยรุ่นได้ดีที่สุด นะคะ


ขอบคุณค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณ พ.แจ่มจำรัส

ที่ชอบ และให้กำลังใจค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณหมอ Dr.Ple

ขอบคุณที่ให้ข้อคิดค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ รศ.ดร.ชยพร แอครัตน์ ค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณศรีกรม ศรีบาล ค่ะ

เขียนเมื่อ 

ใช่เลยครับ

ครอบครัวสำคัญมากแก่เยาวชน

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ ดร.ขจิต ฝอยทอง

ใช่ค่ะ ครอบครัว และครู สำคัญต่อเด็กมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

ความหวัง....มีได้...หลายหลายครั้ง

เพียงเราตั้งใจมั่นมิหวั่นไหว

ยังมีหวัง....ก็ยังมี.....กำลังใจ

เริ่มต้นใหม่...ได้ทุกวัน....ฝัน...เป็นจริง

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากค่ะ คุณครูมะเดื่อที่ร่วมแสดงความคิดเห็นด้วยบทกวีที่ไพเราะ และให้ข้อคิดค่ะ