เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2558 เวลา 20.30 น. คุณยายได้รับโทรศัพท์จากน้องพยาบาลห้องให้คำปรึกษาโดยมีการสนทนากันดังนี้


น้องพยาบาล : พี่น้อยคะพรุ่งนี้ทางกศน.ว่าจะเชิญพี่ไปให้ความรู้ผู้สูงอายุค่ะ เพิ่นไม่มีเบอร์พี่ก็เลยโทรฯมาหาหนู เพิ่นบอกแต่เช้าแล้วล่ะ แต่หนูลืมค่ะ

คุณยาย : ถ้าไม่มีหนังสือเชิญมาพี่ก็ไปไม่ได้นะเพราะเป็นเวลาราชการ พรุ่งนี้โรงพยาบาลก็มีงานบุญ ถวายภัตตาหารเพลด้วย

น้องพยาบาล : ถ้างั้นหนูจะให้เบอร์พี่น้อยแล้วให้ทางกศน.คุยกับพี่เองนะคะ

คุณยาย : ได้ค่ะ


พอปลายสายวางไปคุณยายก็รอโทรศัพท์ติดต่อมาจนแล้วจนรอดก็ไม่มี ก็เลยคิดเองว่าทางโน้นคงเปลี่ยนใจแล้วล่ะ คงไม่ต้องไปแล้ว


วันรุ่งขึ้นคุณยายก็ไปทำงานตามปกติ พอว่างจากภาระกิจตอนเช้าในเวลา 10.30น.กำลังจะไปเตรียมอาหารถวายเพล ก็มีโทรศัพท์เข้ามาพอคุณยายรับสายก็ได้ยินเสียงสุภาพบุรุษพูดมาว่า

"พี่น้อยครับพี่จะออกมาตอนไหนครับ"


คุณยายงงค่ะ เลยถามกลับไปว่า "ขอโทษนะคะพี่กำลังเรียนสายกับใคร จะให้พี่ออกไปไหน ช่วยอธิบายด้วยค่ะ"


เสียงปลายสายตกใจ " อ้าว ผมโทรฯจากกศน.ครับ พี่ไม่ได้รับหนังสือเชิญจากทางเราเหรอ ผมนำไปส่งเมื่อเช้าตอนเก้าโมงและได้กำชับทางธุรการด้วยว่าให้รีบแจ้งให้พี่ทราบ


คุณยายรู้สึกไม่ค่อยดีเลยค่ะ จะเชิญวิทยากรไปพูด อยากเชิญเวลาไหนก็ได้อย่างนั้นหรือ? ไม่ต้องมีขั้นตอนการรับ-ส่ง นำเสนอผู้บังคับบัญชาหรือ? ไม่ต้องให้วิทยากรเตรียมตัวหรือ ?


นิ่งไปสักพักคุณยายก็เลยบอกว่า " พี่จะลองไปถามธุรการดูนะ ว่าหนังสือไปถึงไหนแล้ว "

ปลายสายก็ตอบมาว่า


"พี่ออกไปตอน 10.40 น.ได้ไหมครับ พวกผมจะทำกิจกรรมอื่นรอ "

คุณยายเลยอึ้งเป็นครั้งที่สองค่ะ เหลือเวลาอีก 5 นาที แล้วคุณยายก็ยังไม่ได้ไปติดต่อธุรการด้วย ก็เลยถามกลับไปว่า


"ให้เวลาพี่เท่าไหร่ และจะให้เริ่มกี่โมงคะ "


ปลายสายก็ตอบกลับมาว่า

" แล้วแต่พี่ครับ จะใช้เวลาเท่าไหร่ก็ได้ "

คุณยาย "อ้าว นี่งานอะไรกันคะ ทำอะไรกัน????? "

ปลายสายก็ตอบมาว่า

"อบรมผู้สูงอายุครับเรื่องการดูแลตนเอง "


คุณยาย ???? "งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ"

จากนั้นคุณยายก็เดินไปที่งานธุรการซึ่งอยู่ชั้นสองของตึกใหม่ สอบถามหนังสือน้องเค๊าบอกว่า

" ไม่เห็นนะคะน้าน้อยปุ้ยไม่ได้เป็นคนรับ "

คุณยาย " ลองหาดูซิลูก "

จากนั้นน้องผู้ช่วยงานธุรการก็ค้นหนังสือซึ่งมีอยู่หลายฉบับแล้วก็เจออยู่ใต้สุด

ผู้ช่วยธุรการ "อยู่นี่ค่ะน้า ยังไม่ลงรับเลย วันนี้วันสุดท้ายก่อนหยุดยาวหนังสือเยอะมาก มีแต่ด่วนๆทั้งนั้น "

คุณยาย " ช่วยลงรับให้น้าก่อนได้ไหม น้าจะนำไปเสนอเอง ช่วยหน่อยนะจ๊ะ"

ผู้ช่วยธุรการ " ได้ค่ะ รอแป๊บนึงนะน้า "

จากนั้นน้องปุ้ยก็จัดการลงรับหนังสือให้อย่างรวดเร็ว ส่งให้คุณยายพร้อมกับยิ้มหวาน

" เรียบร้อยแล้วค่ะ "

คุณยาย " ขอบใจมากหนูปุ้ย ขอรถให้น้าคันนึงนะ น้าจะไปกศน. "

จากนั้นคุณยายก็เดินไปบอกหัวหน้าซึ่งกำลังวุ่นอยู่กับการจัดเตรียมอาหารถวายเพลว่าต้องไปเป็นวิทยากรด่วน หนังสือเพิ่งมา แล้วก็ยื่นหนังสือให้หัวหน้าดู หัวหน้ามีสีหน้าไม่พอใจ

" ตัวเองก็มีงาน จะออกไปทำไม "

คุณยายคิดในใจว่า " หัวหน้าโกรธไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยกลับมาเคลียร์ เพราะทางโน้นผู้สูงอายุรออยู่ จากนั้นคุณยายก็เดินลงไปขึ้นรถที่จอดรออยู่หน้าตึก พอรถออกไปสักครู่ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น


" พี่น้อยเป็นไงบ้างครับ ออกมาได้มั๊ย "

พอคุณยายบอกว่า "กำลังไปค่ะ"

เสียงปลายสายท่าทางจะดีใจมาก "ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆ ขอบคุณที่รับโทรศัพท์ผม "


พอคุณยายไปถึงคุณครูท่านที่โทรฯมาก็วิ่งมารอรับที่รถด้วยท่าทางกุลีกุจอ ถือกระเป๋าให้แล้วนำไปที่ห้องผู้บริหาร พอทักทายเสร็จคุณยายก็ถามว่าจะให้มาบรรยายเรื่องอะไร มีงานอะไรกัน

ผู้บริหารก็ตอบว่า" โครงการดูแลคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุครับ เป็นงานรับผิดชอบของกศน. ซึ่งหลายท่านอาจจะไม่ทราบว่า กศน. รับผิดชอบงานอะไรบ้าง "

จากนั้นท่านก็เล่าๆๆๆๆ ในใจคุณยายอยากทำหน้าที่ให้เสร็จโดยเร็ว เพราะต้องกลับไปร่วมงานวันสงกรานต์ที่รพ.อีก มิหนำซ้ำต้องรีบเคลียร์กับหัวหน้าด้วย คุณยายเลยตัดบทว่า ขอเริ่มงานเลยนะคะ

พอเดินออกมาที่ห้องประชุมก็มีศิษย์เก่าท่านหนึ่งกำลังลำกลอนยาวให้ผู้สูงอายุฟัง ซึ่งกลอนลำนี้ยาวมากๆ ใช้เวลาประมาณ 30 นาที คุณยายเริ่มรู้สึกอึดอัดแล้วเกรงว่าจะไปไม่ทันงานโรงพยาบาล ก็เลยส่งกระแสจิตพุ่งปรู๊ดดดตรงไปที่หมอลำทันที หมอลำคงได้รับแรงปะทะอย่างจังค่ะ กลอนลำก็เลยสั้นลงแล้วก็จบลงในเวลาที่พอเหมาะ ทุกคนพอใจและยิ้มอย่างมีความสุขค่ะ

พอพิธีกรจะเชิญคุณยายขึ้นสู่เวทีก็มีเสียงกระซิบข้างๆหูว่า


" ผมไม่รู้ว่าพี่ตำแหน่งอะไร พอดีจะแนะนำให้ผู้เข้าอบรมรู้จักน่ะครับ"


มาถึงตอนนี้แล้วคุณยายก็ขำสุดๆค่ะ นึกในใจว่า " นี่ไม่มีการเตรียมการอะไรเลยนะ??? ไม่ต้องแนะนำแล้วววว "


ได้แค่คิดนะคะ ไม่ได้พูดออกมาหรอก บอกตำแหน่งไปแล้วก็ขึ้นเวทีเลย จากนั้นทุกอย่างก็ดำเนินไปด้วยดี รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และคำทักทายจากผู้สูงอายุ คือรางวัลของการทำงานในวันนี้ค่ะ สำหรับความไม่พร้อมของขั้นตอนต่างๆที่เกิดขึ้นในครั้งนี้คุณยายไม่ขอแสดงความคิดเห็นนะคะ แล้วแต่ท่านผู้อ่านจะพิจารณาค่ะ

หลังจากบรรยายเสร็จคุณยายก็รีบกลับโรงพยาบาลทันที สำหรับเหตุการณ์ทางโรงพยาบาลคุณยายจะเล่าให้ฟังอีกทีนะคะ สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ