หลายต่อหลายครั้ง
เฝ้ารอและเฝ้ามองพระอาทิตย์ตกดิน
บางครั้งครา รู้สึกเพลินใจเพื่อปักหมุดสู่การผ่อนพัก
บางครั้งครา อ่อนล้าเฝ้าภาวนาให้ความทุกข์แตกดับฝังลึกไปกับผืนดิน หรือกระทั่งแผ่นน้ำ
บางครั้งครา ชื่นฉ่ำใจ เฝ้าภาวนาให้ได้สบตากับหมู่ดาว
บางครั้งครา ตื่นเต้นกับวันใหม่ที่กำลังมาเยือน

ใช่-พระอาทิตย์ยังคงทำหน้าที่คงมันเอง
ตกดิน และคืนกลับขึ้นมาใหม่
เราเองต่างหากที่ต้องตามตนเองว่ามองพระอาทิตย์ทั้งขึ้นและตกในสภาวะใดกันแน่


กลางสายลมร้อน-บุรีรัมย์
๖ เมษายน ๒๕๕๘