ภาพถ่ายใบนี้ เป็นภาพที่ผู้เขียนตักบาตรในตอนเช้าวันหนึ่งกับครอบครัว เมื่อประมาณ 8 ปีที่ผ่านมา

จำได้ว่าตอนนั้น ลูกสาวคนเล็กเพิ่งลืมตามองดูโลกใบนี้

..

มาวันนี้นึกแปลกใจในบางสิ่งบางอย่าง

จึงนำภาพนี้กลับมาดูอีกครั้ง

ประหนึ่งว่ามีบางสิ่งบางอย่าง.... ดลใจให้หวลกลับมาดูและพิจารณาภาพนี้อีก

..

การได้พิจารณาภาพเช่นนี้

ทำให้ใจของผู้เขียนเปี่ยมสุขอย่างบอกไม่ถูก

การได้ทำบุญตักบาตรตามเศรษฐานะที่ตัวเองมี เป็นกำลังบุญที่ผู้เขียนทำแล้วรู้สึีกสบายใจ

..

วันคืนล่วงเลยผ่านไป

ชีวิตของคนเรานั้น

ก็หดสิ้นลงทุกที

...

มีสิ่งใดบ้าง.......ที่ทำให้ หัวใจชุ่มชื่น....ก็จงทำ

มีสิ่งใดบ้าง......ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจให้ถึงซึ่งความสุข.....ก็จงทำ

มีสิ่งใดบ้าง.....ที่ลงมือทำแล้วได้ผลบุญกุศล....พึงอย่าละเลย

...

ภาพถ่ายใบนี้

จึงบรรจุสิ่งดีงามให้เห็นเป็นของขวัญ

แทนหัวใจที่ฝ่ายธรรม

....