"ครู คือ เพชรเม็ดงามที่คอยเจียระไนเพชรเม็ดอื่นให้งดงามตามไปด้วย"

อีกสักบันทึกสำหรับการสอบกลางภาคเรียนที่ ๒/๒๕๕๘ นี้

ว่าที่คุณครูเอกชีววิทยาอีกคน ...


"... จากกิจกรรมการรับชมวีดิทัศน์เกี่ยวกับ ตัวอย่างของคนที่มีคุณค่า นี้ สิ่งแรกที่นึกถึงเลยก็คือ พ่อกับแม่ ผู้สอนสั่ง อบรม เลี้ยงดูเราตั้งแต่เล็กจนโต ที่ท่านคอยชี้แนะแนวทาง การใช้ชีวิตผ่านคำพูด ผ่านการกระทำ ผ่านสิ่งที่ท่านชี้ให้เราทำ ท่านทั้งสองสอนแต่เรื่องที่ดีแก่เรา ท่านมอบทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิตแก่เรา จึงทำให้มองหันกลับมาที่เงาดำ ๆ มืด ๆ เหมือนคน ๆ หนึ่งที่อยู่ในกล่องและความมืดมาตลอดว่า เห็นแสงสว่างสองดวงนั้นไหม นั่นแหละกำลังใจ ความรัก และทุกสิ่งที่มีในชีวิตของเรา ทำให้เรามีวันนี้ วีดิทัศน์นี้ทำให้เราเข้าใจและก้าวผ่านคำว่า ทำไม ๆ ๆ ทำไมเราต้องตั้งใจ ทำไมเราต้องเป็นคนดี ทำไมเขาถึงบ่นเราจัง ทำไมเราถึงมีวันนี้ แล้วเกิดเป็นคำใหม่ที่ผุดขึ้นมาในหัวว่า เราต้องทำเพื่อใคร เราต้องทำอะไรบ้างในสิ่งที่ดี เราต้องใช้ชีวิตอย่างไรเพื่ออนาคตที่ดีของเรา และคนที่เรารัก แล้ววีดิทัศน์ก้ทำให้เราหันกลับมารักตนเอง รักครอบครัว และพร้อมที่จะสร้างวันดี ๆ ให้กับชีวิตตัวเองอยู่เสมอ

ดังนั้น มุมมอง วิธีคิด ทัศนคติต่อการใช้ชีวิตของหนูได้เปลี่ยนไปอย่างมาก จากที่มีคำถามมาตลอด พอเจอคำตอบก็เหมือนเป็นแนวทางที่เราควรเดิน ทำให้ฉันโตขึ้น คิดได้ เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น มีความรับผิดชอบในตัวเองเพิ่มขึ้น ไม่ทำตัวให้เป็นปัญหาของสังคม จากเดิมเป็นคนขี้น้อยใจ หมดกำลังใจ ท้อแท้ง่าย ไม่ชอบทำตัวให้เหมาะกับการเป็นครูเท่าไหร่ หรือทำตัวไร้สาระไปวัน ๆ ก็หันมาแต่งตัวเรียบร้อย ถูกกฎระเบียบ จนใส่รองเท้าคัชชูมาเรียนทุกวัน หมั่นทำการบ้าน ไม่ทำตัวให้คนอื่นเขาได้ว่า หรือบ่น เป็นคนดีของสังคม แล้วเห็นว่า การทำตัวแบบนี้ในทุก ๆ วันนี้ก็มีความสุขดี และประสบความสำเร็จมาก ๆ ด้วย

ซึ่งหนูก็ต้องขอบคุณอาจารย์มาก ๆ ที่ให้แนวคิดดี ๆ ในการใช้ชีวิตของหนู หนูอยากบอกตามตรงว่า ตอนปี ๑ หนูเคยเข้าเรียนกับอาจารย์ครั้งแรกในวิชานวัตกรรมฯ แต่หนูเข้าคาบแรก หนูก็ย้ายเลยค่ะ อันนี้ก็ด้วยอายุที่น้อย พึ่งจบ ม.๖ มาใหม่ ๆ รุ่นพี่คอยบอกว่า อาจารย์ดุ อาจารย์ให้งานเยอะ และเยอะแยะไปหมด จนมาถึงวันนี้ วันที่หนูกล้าที่จะเรียน กล้าที่หนูจะเปิดใจเรียนกับอาจารย์ ด้วยความที่หนูถูกหล่อหลอมด้วยคำว่า ครู มากขึ้น ประสบการณ์ต่าง ๆ ทำให้หนูกล้า พอหนูกล้าเท่านั้นแหละค่ะ หนูเหมือนกับเจอคน ๆ หนึ่งที่เขาเป็นเพชรเม็ดงามที่คอยเจียระไนเพชรเม็ดอื่น ๆ ให้งดงามตาม อันนี้หนูพูดจริงนะคะ จากใจค่ะอาจารย์ หนูรักในอาชีพครู และหนูต้องขอขอบคุณอาจารย์มาก ๆ ค่ะ ด้วยรักจากใจ ..."


นี่คือ ครึ่งภาคเรียนที่เขาได้รับและเปลี่ยนแปลงตัวเอง

เป็นการยากเหลือเกินที่จะเปลี่ยนใครสักคนที่เคยลุ่มหลง
ในกิเลส ตัณหา หรือกระแสของโลกที่พัดพาเขาไปอยู่ในเส้นทางที่ผิด
กลับมาอยู่ในเส้นทางชีวิตที่ควรจะเป็น

น่าภูมิใจไม่น้อยที่เขาสามารถคิดและทำได้ก่อนหมดภาคเรียน



แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันครับ

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มหาวิทยาลัยชายเขาของคนชายขอบ



ความเห็น (10)

-สวัสดีครับ

-ปลื้มปริ่มหัวใจ..กับว่าที่ครู..คนใหม่...

-ขอบคุณที่ช่วยเจียระไนเพชรเม็ดนี้นะครับ...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ คุณเพชรฯ เพชรน้ำหนึ่ง เช่นกันครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

จริงๆนักศึกษาอยากเขียนว่า

อาจารย์คือกระดาษทรายเบอร์ 0 มากว่า

คอยขัดให้ผู้อื่นงดงาม 5555

ผมโชคดีที่มีกัลยณมิตรเยี่ยงอาจารย์ คารวะ 1 จอก

ปล.แล้วผมก็จะได้กลับมาทำงานที่ผมชอบเย้ๆๆๆ

เขียนเมื่อ 

จริงหรือครับนี่ ท่านอาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ;)...

ว่าแต่ อาจารย์ชอบอะไรครับ ???

เขียนเมื่อ 

ครูคือผู้เจียรนัย

มิใช่เรือจ้าง

น่าภูมิใจยิ่งนัก


เขียนเมื่อ 

ชื่นชมค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ พี่ nui ;)...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณ ถาวร ;)...

เขียนเมื่อ 

ชอบจังเลยค่ะอาจารย์ แต่อาจารย์น่าจะดุน่าดูจนเด็กไม่กล้าลงเรียนฮ่าา

เขียนเมื่อ 

ความกล้าเท่านั้นที่จะทำให้พบสิ่งดี ๆ บางอย่าง
อย่างที่เราไม่เคยเชื่อครับ น้อง วิราวรรณ ;)...