"สมถะ" มองจากภายนอก เห็นจากภายใน

สมถะไม่ได้หมายถึงยากจน หรือร่ำรวย แต่สมถะ คือ การพอใจและมีความสุข สงบ กับการใช้ชีวิตบนฐานของความเป็นจริงทั้งการมีและไม่มี ไม่ใช้ชีวิตบนฐานของความฟุ่มเฟือย บนฐานของความต้องการการยอมรับของมนุษย์ คนที่สมถะหมายถึงคนที่สามารถเข้าใจชีวิต ยอมรับความเป็นจริงของชีวิตได้ ซึ่งเป็นผลพวงของการเรียนรู้ พัฒนาสติปัญญาของตัวเอง ให้ดำเนินชีวิตด้วยสติและปัญญาอย่างแท้จริง

หากเรามองจากภายนอก คนที่บอกว่า เป็นคนสมถะ จะมีอยู่ สองประเภทหลักๆ ประเภทแรก คือ คนที่ไม่มี แต่จริงๆ ในใจอยากจะมี เพื่อปกป้องความเจ็บปวดของตัวเอง เลยต้องทำตัวสมถะ ท่ามกลางการไม่มี

สำหรับอีกประเภทหนึ่ง คือคนที่มี อาจจะมีมากหรือมีน้อยก็ได้ แต่ในใจต้องการสมถะจริง ซึ่งสมถะจริงๆ นั้น จะไม่ต้องการการยอมรับจากมนุษย์รวมอยู่ด้วย ซึ่งคนประเภทหลังนี้ บางครั้งมีสมถะแล้วแต่ต้องการทำตัว ให้คนอื่นรู้ว่า ตัวเองเป็นคนสมถะ เลยทำตัวเป็นสมถะ แต่จริงๆ แล้วสมถะเพื่อสร้างภาพที่ดีเท่านั้นเอง แสดงว่ายังไม่ถึงซึ่ง ความเป็นสมถะ

คนสมถะจริงๆ จะไม่เรียกร้องอะไร และสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุข นิ่ง สงบ และพอใจได้บนฐานของความเป็นจริงทุกๆ สถานการณ์ เช่น มหาเศรษฐี หรือนักบวชที่มีสมถะจริง จะมีความสุขกับการนั่งรถหรู หรืออยู่บ้านหรู พอๆ กับการนั่งรถเก่าๆ หรืออยู่บ้านธรรมดาๆ นั่นหมายถึงวัตถุไม่สามารถมีผลกับจิตใจได้ แต่ไม่ได้หมายถึงต้องมาทำตัวให้ยากจน

ดังนั้นการมองจากภายนอก ไม่สามารถบอกได้ว่าสมถะจริงหรือไม่ การที่จะรู้ว่าคนๆ นั้นสมถะจริง ต้องสัมผัสตรงกับคนๆ นั้น เรื่อยๆ บ่อยๆ จนเข้าใจ เพราะต้องมองจากภายในของตัวของบุคคลนั่นเอง และตัวเองนี่แหละที่จะรู้ดีที่สุด ว่าตัวเองมีสมถะหรือไม่ มากน้อยแค่ไหน

คนที่มีสมถะจริงจะต้องใช้ชีวิตทุกขณะจิตด้วยสติและปัญญา ใช้ชีวิตเพื่อความดี เพื่อความสุขอย่างยั่งยืนทั้งโลกนี้ (โลกดุนยา) และโลกหน้า (โลกอาคีเราะห์)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความสุขในชีวิต



ความเห็น (0)